زندگی قرآنی بدون توسل میسر نمی‌شود

گروه فعاليت‌هاي قرآني: امام جمعه گتاب با اشاره به اینکه سبك زندگی قرآنی همراه با توسل بوده، گفت: زندگی بی‌توسل، زندگی قرآنی نيست و این به مفهوم آن است که ما برای رسيدن به مقام عبوديت، بندگی و خدايی شدن بايد شيوه‌ای را انتخاب كنيم كه قرآن ارائه كرده است.

حجت‌الاسلام والمسلمين حسين تقی‌پور، امام جمعه گتاب در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه مازندران، نمايندگی بابل با اشاره به اینکه سبك زندگی قرآنی همراه با توسل بوده و مومنين كسانی هستند كه با توسل زندگی می‌كنند، گفت: زندگی بی‌توسل، زندگی قرآنی نيست و این به مفهوم آن است که ما برای رسيدن به مقام عبوديت، بندگی و خدايی شدن بايد شيوه‌ای را انتخاب كنيم كه قرآن ارائه كرده است.

وی با اشاره به اینکه خيلی از مومنانی که در مسیر زندگی قرآن قرار دارند اين شيوه را قبول دارند اما وهابيون و كسانی كه مسلمان نيستند به اين شيوه قرآنی ايراد می‌گيرند، افزود: زندگی با توسل در دیدگاه این افراد، زندگی همراه با شرك بوده و در استدلالشان نیز مطرح می‌کنند که خداوند در قرآن اين امر را بیان نكرده پس خداون این کار را نمی‌پسندد.

تقی‌پور با اشاره به اینکه برای رد این شبه باید به آیات قرآن کریم متوسل شویم، اظهارکرد: «یَا أَیُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُواْ فِی سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ»، «ای كسانی كه ايمان آورده‏ايد پرهيزگاری پيشه كنيد و وسيله‏ای برای تقرب به خدا انتخاب نمائيد و در راه او جهاد كنيد باشد كه رستگار شويد.»﴿مائده/ ۳۵﴾

وی با اشاره به اینکه اعراب به هر چيزی كه مايه تقرب بوده و از روی ميل و علاقه و رغب باشد از آن به عنوان وسيله یاد می‌کند، افزود: وسیله بر دو قسم ارادی مثل انبیا و مقربین خدا و طبيعی مثل درجات ایمان، مقامات معنوی و اعمال خالص برای خدا است.

این استاد حوزه با اشاره به اینکه وسيله قرار دادن در نظام تكوين يك امر پذيرفته شده است، عنوان کرد: هرگاه خداوند می‌خواهد، فيضی به انسان برساند بايد از طريق جبرئيل امين باشد جون ما ماده محض هستم و خدا بدون ماده است پس حتما بايد بين ما و خدا وسيله باشد به همین دلیل از فرشتگان به عنوان واسطه فیض یاد می‌شود.

وی با اشاره به آیه «قَالُواْ یَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا كُنَّا خَاطِئِينَ قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّیَ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ(یوسف/ 97 و 98)، افزود: در تفاسیر این آیات بیان شده که انسان كامل می‌تواند واسطه بين خدا و بشر بشود.

تقی‌پور با اشاره به آیه «أُولَئِكَ الَّذِينَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَیَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَیَخَافُونَ عَذَابَهُ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ كَانَ مَحْذُورًا»،«آنها كسانی هستند كه خودشان وسيله‏ای (برای تقرب) به پروردگارشان می‏طلبند، وسيله‏ای هر چه نزديكتر، و به رحمت او اميدوارند و از عذاب او می‏ترسند چرا كه همه از عذاب پروردگارت پرهيز و وحشت دارند.(اسرا/ ۵۷)»، اظهار کرد: توسل يعنی او را وسيله قرار دادن، در این شرایط گاهی وسيله مادی و گاهی معنوی است.