ابلاغ سياست‌های كلی ايجاد تحول در نظام آموزش و پرورش از سوی حضرت امام خامنه‌ای

گروه سياسی: رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجرای بند يك اصل 110 قانون اساسی سياستهای كلی «ايجاد تحول در نظام آموزش و پرورش كشور» را كه پس از مشورت با مجمع تشخيص مصلحت نظام تعيين شده است، ابلاغ كردند.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، به نقل از پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر مقام معظم رهبری، حضرت آيت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در اجرای بند يك اصل 110 قانون اساسی سياست‌های كلی «ايجاد تحول در نظام آموزش و پرورش كشور» را كه پس از مشورت با مجمع تشخيص مصلحت نظام تعيين شده است، ابلاغ كردند.

متن سياست‌های كلی «ايجاد تحول در نظام آموزش و پرورش كشور» كه به رؤسای قوای سه گانه و رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام ابلاغ شده، به شرح زير است:

بسم‌الله الرحمن الرحيم

سياست‌های كلی ايجاد تحول در نظام آموزش و پرورش كشور

1- تحول در نظام آموزش و پرورش مبتنی بر فلسفه تعليم و تربيت اسلامی در جهت رسيدن به حيات طيبه ( زندگی فردی و اجتماعی مطلوب اسلامی) و رشد و شكوفايی استعدادهای فطری و ارتقاء كيفی در حوزه‌های بينش، دانش، مهارت، تربيت و سلامت روحی و جسمی دانش‌آموزان با تأكيد بر ريشه كن كردن بی سوادی و تربيت انسان های مؤمن، پرهيزكار، متخلق به اخلاق اسلامی، بلند همت، اميدوار، خيرخواه، بانشاط، حقيقت جو، آزادمنش، مسؤوليت پذير، قانونگرا، عدالت خواه، خردورز، خلاق، وطن دوست، ظلم ستيز، جمع گرا، خودباور و ايثارگر.

2- ارتقاء جايگاه آموزش و پرورش به مثابه مهم‌ترين نهاد تربيت نيروی انسانی و مولد سرمايه اجتماعی و عهده دار اجرای سياست های مصوب و هدايت و نظارت بر آن (از مهد كودك و پيش دبستانی تا دانشگاه) به عنوان امر حاكميتی با توسعه همكاری دستگاه‌ها.

3- بهسازی و اِعلای منابع آموزش و پرورش به عنوان محور تحول در نظام تعليم و تربيت كشور و بهبود مديريت منابع انسانی با تأكيد بر:

1-3- ارتقاء كيفيت نظام تربيت معلم و افزايش مستمر شايستگی‌ها و توانمندی‌های علمی، حرفه‌ای و تربيتی فرهنگيان و روزآمد ساختن برنامه‌های درسی مراكز و دانشگاه‌های تربيت معلم و شيوه‌های ياددهی و يادگيری برای پرورش معلمان با انگيزه، كارآمد، متدين، خلاق و اثربخش.

2-3- بازنگری در شيوه‌های جذب، تربيت، نگهداشت و بكارگيری بهينه نيروی انسانی مورد نياز آموزش و پرورش و بسترسازی برای جذب معلمان كارآمد و دارای شايستگی‌های لازم آموزشی، تربيتی و اخلاقی بعد از گذراندن دوره مهارتی.

3-3- اعتلای منزلت اجتماعی معلمان و افزايش انگيزه آنان برای خدمت مطلوب با اقدامات فرهنگی و تبليغی و خدمات و امكانات رفاهی و رفع مشكلات مادی و معيشتی فرهنگيان.

4-3- توسعه مهارت حرفه ای و توانمندی های علمی و تربيتی معلمان با ارتقاء كيفی آموزش‌های ضمن خدمت و برنامه‌ريزی برای روزآمد كردن اطلاعات تخصصی و تحصيلات تكميلی معلمان متناسب با نياز آموزش و پرورش.

5-3- استقرار نظام ارزيابی و سنجش صلاحيت‌های عمومی، تخصصی و حرفه‌ای معلمان مبتنی بر شاخص های آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و تربيتی برای ارتقاء.

6-3- توسعه مشاركت معلمان در فرآيند بهسازی برنامه های آموزشی، پژوهشی، تربيتی و فرهنگی.

7-3- استقرار نظام پرداخت‌ها بر اساس تخصص، شايستگی ها و عملكرد رقابتی مبتنی بر نظام رتبه بندی حرفه‌ای معلمان.

4- ايجاد تحول در نظام برنامه ريزی آموزشی و درسی با توجه به:

1-4- روزآمد ساختن محتوای تعليم و تربيت و تدوين برنامه درس ملی مبتنی بر فلسفه تعليم و تربيت اسلامی و متناسب با نيازهای كشور و انطباق محتوی با پيشرفت‌های علمی و فناوری و اهتمام به تقويت فرهنگ و هويت اسلامی-ايرانی.

2-4- توسعه فرهنگ تفكر، تحقيق، خلاقيت و نوآوری و بهره‌گيری از روش‌های ياددهی و يادگيری متنوع و مطلوب و ايجاد تفكر منطقی و منسجم برای تحليل و بررسی موضوعی.

3-4- تبيين انديشه دينی-سياسی امام خمينی(ره)، مبانی جمهوری اسلامی و ولايت فقيه و اصول ثابت قانون اساسی در مقاطع مختلف تحصيلی.

4-4- توسعه فرهنگ و معارف اسلامی و يادگيری قرآن(روخوانی، روان خوانی و مفاهيم) و تقويت انس دانش آموزان با قرآن و سيره پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله) و اهل بيت(عليهم السلام) و گسترش فرهنگ اقامه نماز.

5-4- تحول بنيادين شيوه‌های ارزشيابی دانش‌آموزان برای شناسايی نقاط قوت و ضعف و پرورش استعدادها و خلاقيت دانش آموزان.

6-4- رعايت رويكرد فرهنگی و تربيتی در برنامه‌ريزی‌های آموزشی و درسی.

7-4- تقويت آداب و مهارت‌های زندگی و توانايی حل مسائل و عمل به آموخته‌ها برای بهبود زندگی فردی و اجتماعی دانش‌آموزان.

8-4- تقويت آموزش‌های فنی و حرفه‌ای.

5- اهتمام به تربيت و پرورش مبتنی بر فلسفه تعليم وتربيت اسلامی بويژه در:

1-5- ارتقاء معرفت و بصيرت دينی برای رشد و تعالی معنوی و اخلاقی معلمان و دانش آموزان و تلاش برای ارتقاء معنوی خانواده‌ها.

2-5- ارتقاء سلامت جسمی و روحی معلمان و دانش‌آموزان و پيشگيری از آسيب‌های اجتماعی.

3- 5- ارتقاء تربيت عقلانی و رشد بينش دينی، سياسی و اجتماعی دانش‌آموزان و اهتمام به جامعه پذيری برای تحكيم وحدت و همبستگی ملی، وطن دوستی و مقابله هوشمندانه با تهاجم فرهنگی و پاسداشت استقلال، آزادی، مردم سالاری دينی و منافع ملی.

4- 5- رشد و شكوفايی ذوق و استعدادهای فرهنگی و هنری و تقويت روحيه نشاط و شادابی در دانش‌آموزان.

5- 5- توسعه تربيت بدنی و ورزش در مدارس.

6- 5- تربيت و تأمين نيروی انسانی توانمند و واجد شرايط برای تحقق اهداف و برنامه‌های تربيتی و پرورشی.

6- تحول در ساختار مالی، اداری و نظام مديريتی با تأكيد بر:

1- 6- بازمهندسی ساختار اداری در كليه سطوح با رويكرد چابك‌سازی، پوياسازی همراه با ظرفيت‌سازی، فرهنگ‌سازی و بسترسازی برای تقويت مشاركت‌های مردمی و غير دولتی، منطبق بر قانون اساسی و سياست‌های كلی نظام اداری و آموزش و پرورش بويژه ايجاد زمينه مشاركت معلمان، خانواده‌ها، حوزه‌های علميه، دانشگاه‌ها، مراكز علمی و پژوهشی و ساير نهادهای عمومی و دستگاه‌های اجرايی در فرآيند تعليم و تربيت.

2- 6- رعايت اولويت در بودجه مورد نياز آموزش و پرورش در لوايح بودجه سنواتی به منظور تحقق اهداف و مأموريت‌های مندرج در سياست های كلی.

3- 6- بهبود مديريت منابع و مصارف با هدف ارتقاء كيفيت و بهره‌وری نظام آموزش و پرورش.

7- بهينه‌سازی فضا، زير ساخت‌های كالبدی و تجهيزات مدارس در مسير تحقق اهداف نظام تعليم و تربيت اسلامی با تأكيد بر:

1- 7- ضابطه‌مند سازی، بهسازی، زيباسازی، مقاوم‌سازی و مصون‌سازی مدارس با رعايت اصول معماری اسلامی ايرانی، مكان‌يابی و توزيع فضا به تناسب نيازها، طراحی و ساخت مجتمع‌های آموزشی و تربيتی و توسعه مشاركت مردم و نهادهای مديريت شهری در احداث و نگهداری مدارس.

2- 7- احداث واحدهای آموزشی و پرورشی جديد متناسب با افزايش جمعيت و الزام سازندگان شهرك‌ها به احداث واحدهای مورد نياز آموزش و پرورش.

3- 7- ارائه الگو و ضابطه لازم الرعايه از طرف وزارت آموزش و پرورش برای ساخت مدارس.

4- 7- تجهيز مدارس به فناوری اطلاعاتی و ارتباطی و فراهم آوردن زمينه استفاده بهينه از آموزش‌های مرتبط با فناوری های نو در مدارس.

8- ارتقاء نقش و اختيارات مدرسه در تحقق اهداف و مأموريت‌های مندرج در بند يك سياست‌های كلی و تقويت مناسبات صحيح و سازنده آموزش و پرورش با خانواده‌ها، رسانه ها و جامعه.

9- تقويت آموزش و پرورش مناطق مرزی با تأكيد بر توانمندسازی معلمان و دانش‌آموزان اين مناطق.

10- تأمين ثبات مديريت در آموزش و پرورش با رويكرد ارزشی و انقلابی و دور نگه داشتن محيط آموزش و پرورش از دسته‌بندی‌های سياسی.

11- هماهنگی و انسجام بين اهداف، سياست‌ها، برنامه‌ها و محتوای تعليم و تربيت در آموزش و پرورش، آموزش عالی و ساير دستگاه‌های مرتبط.

12- ارتقاء جايگاه آموزش و پرورش از نظر شاخص‌های كمّی و كيفی در سطح منطقه و جهان به منظور تحقق اهداف سند چشم‌انداز بيست ساله جمهوری اسلامی ايران.

13- استقرار نظام جامع رصد، نظارت، ارزيابی و تضمين كيفيت در نظام آموزش و پرورش.