منظور از انزال ويژه قرآن، انداختن و آميختن از آسمان غيب به زمين است

گروه فعاليت‌های قرآنی: مرجع تقلید شیعیان با بيان اينكه خداوند قرآن را به انزال ويژه‌ای نازل كرده است، تصريح كرد: انزال در خود قرآن به دو قسم تقسيم شده است؛ يك انزال به معنای القا يعنی انداختن و يك انزال به معنای آميختن.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، پيام آيت‌الله‌العظمی عبدالله جوادی آملی، مرجع تقلید شیعیان خطاب به افتتاحيه هفدهمين دوره مسابقات سراسری قرآن و عترت دانشگاه‌های پيام نور كه از صبح امروز چهارشنبه، 11 ارديبهشت‌ماه آغاز به كار كرد قرائت شد.

متن پيام به شرح زير است:

اعوذبالله من الشيطان الرجيم

بسم‌الله الرحمن الرحيم

مقدم شما علاقه‌مندان قرآن و عترت، قرآن‌پژوهان، حافظان قرآن، معلمان قرآن، مدرسان قرآن، مفسران قرآن و بزرگوارانی كه در محضر قرآن و عترت عمر خود را سپری كرديد گرامی می‌دارم و از همه دست‌اندركاران اين همايش وزين حق‌شناسی می‌كنم.

از ذات اقدس اله مسئلت می‌كنيم كه دل‌های همگان را به نور معارف قرآن و عترت روشن‌تر بفرمايد و توفيق ادراك صحيح رهاورد قرآنی از يك سو و باور كردن معارف قرآن و عترت از سوی ديگر و عمل به رهنمودهای قرآن و عترت از سویي ديگر نشر آثار و ماثر اين دو وزنه وزين را به همگان مرحمت بفرمايد.

مستحضريد قرآن كلامی است كه متكلم در آن تجلی كرده است. اميرالمؤمنين علی بن ابيطالب سيد موحدان عالم(ع) سخنی را درباره كل هستی دارد يعنی نظام هستی و سخنی را درباره قرآن كريم. تطابق دو كتاب كتاب تكوينی و تدوينی را از اين دو بيان نورانی اميرالمؤمنین(ع) می‌توان استفاده كرد. وجود مبارك اميرالمؤمنين(ع) درباره نظام آفرينش می‌فرمايد نظام هستی تجلی خدا است. «الحمد لله المتجلی لخلقه بخلقه» كه اين را در برخی از خطبه‌های نهج‌البلاغه مشاهده می‌كنيم.

يعنی خدای سبحان دو كاركرد يكی آيينه‌ آفريد و يكی در آيينه تجلی كرد اين آيينه‌ها گوناگونند؛ لذا اسما گوناگون الهی را نشان می‌دهند. هم مرايا را خدا آفريد و هم مرايی، هم آيينه‌ها را هم صورت‌های آيينه را؛ «الحمد لله المتجلی لخلقه بخلقه».

يك بيان نورانی ديگر درباره قرآن كريم دارند. اين مضمون در نهج البلاغه است كه فرمود: خداوند در آينه قرآن تجلی كرده است ولی قرآن‌پژوهان، خواننده‌های قرآن، قرآن‌باوران، حافظان قرآن كمتر او را می‌بينند درك معارف قرآن بسيار سودمند است اما شهود حق، شهود اسمای الهی و مشاهده كردن معجزات الهی از آن نعمت‌های برجسته‌ای است كه مقدور همگان نيست. اين دو تعبير علوی نشان می‌دهد كتاب تكوينی با كتاب تدوينی هماهنگ است اگر كل جهان آيينه است قرآن هم آيينه است اگر در آيينه جهان اسماء‌الحسنی الهی می‌تابد در آينه قرآن آيات الهی و سوره‌های الهی می‌تابد. اگر مردان موحد گاهی با عقل و گاهی با قلب آيات الهی را در ميدان سپهری می‌بينند، همان مردان الهی گاهی با قلب گاهی با عقل، اسمای الهی را در قران كريم می‌فهمند يا مشاهده می‌كنند.

مطلب ديگر آن است كه قرآن كريم در عين مجرای فيض خاص الهی است. خدا قرآن را نازل كرده به يك نوع انزال ويژه‌ای. انزال در خود قرآن به دو قسم تقسيم شده است؛ يك انزال به معنای القا يعنی انداختن يك انزال به معنای آميختن.

خداوند بر اساس رهنمود قرآن كريم باران، برف، تگرگ را نازل كرد، مطر را نازل كرد يعنی قطرات باران را از بالا به پايی انداخت و قرآن را نازل كرد اما انزال قرآن از سنخ انداختن نيست؛ «إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ» معنای انزال كه در سوره بقره و قدر آمده است به معنای انداختن كتاب به زمين نيست بلكه به معنای آن است كه خدا آن را از آسمان غيب به زمين آويخت.

لذا قرآن يك حبل متينی است كه اعتصام به او انسان را از هر خطری حفظ می‌كند، طنابی كه مستحكم باشد توان آن را دارد كه به چاه افتاده‌ها را بيرون آورد. در حديث ثقلين پيامبر(ص) فرمود: اين قرآن طناب محكمی است كه صدرش به دست بی دستی خدا است و ذيلش به دست امت اسلامی است؛ لذا به ما گفته‌اند همگان به اين طناب آويخته الهی اعتصام كنيد تا از هر خطری برهيد. به ما گفتند هر چه اين طناب را گرفتيد و بالا رفتيد زمينه برای صعود بالاتر بيشتر می‌شود. جامعه‌ای كه قرآنی است نه به بيراهه می‌رود و نه راه را بر كسی می‌بيند و جهان را مجلای خدا می‌داند.

با فهميدن اسماء و صفات يا عاملانه و عارفانه از سطح حيات حيوانی بالاتر می‌آيد به جای آنكه حيوان ناطق باشد حی متعلم می‌شود.

اميدواريم عموم علاقه‌مندانی كه قرآن را آيينه اسمای الهی می‌دانند و عموم اوصاف الهی را در چهره قرآن كريم می‌بينند متخلق به اخلاق الهی باشند چه اينكه به اخلاق پيامبر(ص) خواهد بود و همين تعبير برای ابراهيم آمده است كه ابراهيم و مؤمنان و طايفه او برای شما اسوه است. اين آيات تصريح به اسوه بودن دارند؛ طائفه ثانيه فضائلی است كه برای پيامبر(ص) بيان می‌شود. طايفه از آيات تصريح به اسوه بودن دارد. ضمنا دستور تأسی، اسوه‌يابی و اعتصام يعنی اقتدا به حضرت به ما داده می‌شود.

طايفه ثانيه آياتی است كه به صراحت به ما پيروی از حضرت را امر می‌كند. «أَطِيعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ». طائفه ثالثه دستور به اقتدای به وجود پيامبر(ص) است. هر جا صحبت از پيامبر(ص) در قرآن است عصمت در كنار آن است.

اميدواريم همه شما عزيزان برگزاركنندگان اين همايش وزين هم از قرآن و عترت بهره صحيح برده باشيد و هم در اعتصام به حبل الهی كامياب باشيد و هم اسما و اوصاف الهی را در چهره آيات قرآن كريم به خوبی مشاهده كنيد.

اميدواريم سبحان نظام ما را تا ظهور صاحب اصليش از هر خطری حفظ نمايد، رهبر، ملت و مملكت ما را در سايه امام زمان(عج) حفظ بنمايد و روح امام ما و شهدايمان را با اوليا محشور بفرمايد. بيداری اسلامی خاورميانه را به مقصد نهايی برساند. بين ما و قرآن و عترت جدايی نيندازد. توفيق ادراك معانی قرآن و عترت را بيش از گذشته به مرحمت بفرمايد.

والسلام عليكم والرحمه الله و بركاته