شورای هماهنگی داوران جشنواره شيوههای نوين آموزش قرآن برگزار میشود
جلسه شورای هماهنگی و تبادل نظر داوران اولين جشنواره ملی شيوههای نوين آموزش قرآن كريم با حضور معاون قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در قم برگزار میشود.
گروه فعاليتهای قرآنی: جلسه شورای هماهنگی و تبادل نظر داوران اولين جشنواره ملی شيوههای نوين آموزش قرآن كريم با حضور معاون قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در قم برگزار میشود.
محسن قربانيان، مسئول دبيرخانه جشنواره شيوههای نوين آموزش قرآن كريم در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه قم، گفت: جلسه شورای هماهنگی و تبادل نظر داوران اولين جشنواره ملی شيوههای نوين آموزش قرآن كريم به همت معاونت قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در قم برگزار خواهد شد.
وی با بیان اینکه اين جلسه ساعت 30/13 روز پنجشنبه، 19 ارديبهشتماه در مجتمع ياوران مهدی(عج) قم برگزار خواهد شد، تصریح کرد: حجتالاسلام والمسلمين حميد محمدی، مرتضی خدمتكار، دبير جشنواره، آقايی، حججالاسلام والمسلمين حاج ابوالقاسم و طباطبايی داوران بخش حفظ در این جلسه حضور خواهند داشت.
وی ادامه داد: همچنین حجتالاسلام والمسلمين شهيدیپور و ستودهنيا داوران بخش قرائت، خوشمنش و سلامتپناه داوران مقالات، همتی داور بخش كودك و در بخش مفاهيم لسانی فشارکی و رستنده به عنوان داور در شورای هماهنگی داوران جشنواره شيوههای نوين آموزش قرآن حضور خواهند داشت.
قربانیان یادآور شد: مقرر شده بود آئين اختتاميه اين جشنواره روز 17 اسفندماه در قم برگزار شود اما به دليل درخواستهای مكرر استادان و مربيان قرآن كريم برای ارسال اثر و با توجه به زمانبر بودن تهيه و تدوين شيوه و فيلم شيوه آموزشی آنان، مهلت ارسال آثار تمديد شد.
وی با اشاره به اینکه آئين اختتاميه جشنواره شيوههای نوين آموزش قرآن روز پنجشنبه، 26 ارديبهشتماه برگزار میشود افزود: دومين جشنواره شيوههای نوين آموزش قرآن از چند ماه قبل با هدف ايجاد زمينه آشنايی ميان صاحبنظران و كارشناسان آموزشی قرآن در خصوص دستيابی به بهترين و موثرترين شيوه آموزشی و همچنين دستيابی به اسلوب هماهنگ آموزش در هر يك از حوزههای آموزشی قرآن كريم و در نهايت دستيابی به الگوی حسنه رسول اكرم(ص) و اهل بيت(ع) در آموزش قرآن كريم آغاز به كار كرده است.
قربانیان افزود: اين جشنواره در دو بخش صاحبان شيوه و صاحبان قلم در حال برگزاری است؛ بخش اول در سه حوزه قرائت، حفظ و مفاهيم برگزار میشود و بخش دوم اين جشنواره نيز به دو محور اصلی؛ محور اول سيره پيامبر(ص) و اهل بيت(ع) در خصوص آموزش قرآن و محور دوم اصول و مبانی علمی آموزش قرآن كريم بر اساس مبانی تكنولوژی آموزشی تقسيم شده است.
يادآور میشود، به گواهی تاريخ، آموزش قرآن كريم از همان ابتدای نزول وحی، توسط شخص رسول اكرم(ص) آغاز شد و آن حضرت، همواره درصدد بود قرآن را به بهترين وجه و نيكوترين شيوه به اصحاب خويش تعليم فرمايد و بررسی سيره اهل بيت(ع) نيز نشان میدهد، آن بزرگواران، همواره بر ضرورت و اهميت آموزش اثربخش قرآن كريم تأكيد داشتهاند.
اين مسئله، يعنی تعليم و تعلّم كتاب خدا، اهتمام مسلمانان را در طول قرون و اعصار، به خود معطوف داشته است و چگونگی شيوهها و روشهای آن در طول تاريخ اسلام تاكنون، دغدغه علمی و مشغله ذهنی دستاندركاران تعليم و تربيت، مربيان و متوليان امور دينی جوامع اسلامی بوده است.
امروز قرآن كريم در حوزههای مختلف آموزشی از قبيل؛ قرائت، حفظ، ترجمه و مفاهيم و... در محافل و مجالس متنوع قرآنی، و با شيوهها و روشهای گوناگونی آموزش داده میشود و در عصر حاضر با عنايت به پيشرفتهای شگرف در علوم و تكنولوژی، برخی از آموزگاران و متخصصان آموزشی، متناسب با شرايط محيطی و زمانی عصر خود، به خلق و ابداع شيوهها و روشهای نوينی در آموزش، دست زدهاند كه هركدام از اين شيوهها غالباً مبتنی بر نظريههای متنوع يادگيری است.
نهادها و مؤسسات مرتبط با امر آموزش قرآن كريم نيز بر اساس تجارب و سلايق مختلف خود به شيوهها و متدهايی از آموزش قرآن دست يافتهاند و بر مبنای آن، قرآن را به مخاطبان خود تعليم میدهند. برخی از مربيان و كارشناسان قرآنی نيز در هر يك از حوزههای آموزشی فوقالذكر، دارای شيوههای آموزشی خاص و بعضاً منحصر بهفردی هستند كه بر اساس آن، به تعليم قرآنآموزان خود مبادرت میورزند ضمن آنكه هر كدام از اين شيوهها بهطور طبيعی، ممكن است دارای مزايا و معايبی باشند كه هر كدام را از ديگری متمايز میسازد.
شناسايی و معرفی شيوههای نوين آموزشی و نقد و بررسی آنها توسط كارشناسان و صاحبنظران آموزشی، ضمن آنكه باعث تكميل و اصلاح شيوههای مذكور خواهد شد، افزايش بازدهی آموزشی آنها را نيز بهدنبال دارد؛ بههرحال، وجود انبوه روشها و الگوهای آموزشی در برخی از حوزههای آموزشی فوقالذكر، زمينه را برای قرآنآموزان و گاه مربيان و متوليان امر با اندكی تشتّت و سردرگمی همراه ساخته است و اين مسئله لزوم يك بازنگری و آسيبشناسی جدّی را در اين زمينه گوشزد میكند.
