«بهاريه پارسیسرايان» در دانشگاه تهران برگزار شد
«بهاريه پارسیسرايان» به مناسبت يادروز بزرگان ادب پارسی همچون عطار نيشابوری، سعدی، فردوسی، خيام، شيخ بهايی و نيز گراميداشت دو شاعر معاصر ملكالشعرای بهار و سهراب سپهری در تالار خليج فارس دانشكده زبانهای خارجی دانشگاه تهران برگزار شد.
گروه ادب: «بهاريه پارسیسرايان» به مناسبت يادروز بزرگان ادب پارسی همچون عطار نيشابوری، سعدی، فردوسی، خيام، شيخ بهايی و نيز گراميداشت دو شاعر معاصر ملكالشعرای بهار و سهراب سپهری در تالار خليج فارس دانشكده زبانهای خارجی دانشگاه تهران برگزار شد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، «بهاريه پارسیسرايان» به مناسبت يادروز بزرگان ادب پارسی همچون عطار نيشابوری، سعدی، فردوسی، خيام، شيخ بهايی و نيز گراميداشت دو شاعر معاصر ملكالشعرای بهار و سهراب سپهری در تالار خليج فارس دانشكده زبانهای خارجی دانشگاه تهران برگزار شد.
در اين مراسم «اينهوا چويی» از كره جنوبی درباره مفهوم اخلاق در شعر سعدی، پرفسور برونی از ايتاليا درباره فضای شرقی در داستانهای بوكاچيو و حميرا زمردی از دانشكده ادبيات درباره عطار سخنرانی كردند.
در اين مراسم محمدحسين كيايی درباره بیقراری در شعر سعدی و پتراك سخنانی بيان و عنوان كرد: رهی معيری همواره هر تعريفی از حافظ میشد میگفت كاش اين تعاريف از سعدی بود. وقتی سخن از بیقراری شعر سعدی و پتراك میشود سخن از جدايی از معشوقه است، اما در مسئله جنسيتپذيری در ادبيات ما و اروپا اين موضوع مشهود است. در شعر پتراك، معشوق جنسيت و هويت دارد، البته دانته هم اينگونه بود اما در ادبيات فارسی جنسيتپذيری در پرده ابهام قرار دارد.
اين استاد ادبيات اظهار كرد: پتراك در آغاز شعرش بيانی دارد كه خواننده در ابتدای امر نمیخواهد آن را بخواند چون در ابتدای كلامش میگويد خوانندگانی كه اشعار مرا میخوانيد تجربههايم را عيان میكنم كه اكنون آن نيستم و پشيمانم. در حالی كه پتراك در كتابی ديگر با نام اعترافات گفتوگويی تصويری با فيلسوفی قرونوسطايی دارد كه ابراز ندامت میكند.
كيايی ادامه داد: سعدی شعری دارد كه به قدرت پتراك در آن ابراز ندامت نمیكند اما نوعی گمگشتگی و بیقراری را ترسيم میكند اما دليلی كه پتراك از تجربيات خود اظهار ندامت میكند اين است كه میگويد از عشق به من چه رسيده جز عمر بر فنا رفته.
وی با اشاره به اينكه دانته در ادبيات همانند نقال عمل میكند، پردهای را آويزان و مواردی را توضيح میدهد، اظهار كرد: دانته نقاش است و ضمن نقاشی مخاطب درمیيابد كه او چه میگويد. شايد به همين دليل است كه برای كمدی الهی او نقاشیهای فراوانی خلق شده، اما پتراك همانند سعدی از درون آغاز میكند.
اين استاد ادبيات افزود: اگر بخواهيم استفاده از واژگان كه تبحر خاص سعدی برای بيان غزل است را ترسيم كنيم بايد بگوئيم سعدی سعی كرده است بيان نمادين و سمبليك را كمتر استفاده كند، عريانتر سخن میگويد، اما پتراك همين حالت را دارد. عريان صحبت میكند و از واژگان نمادين دور است.
وی در پايان سخنان خود با اشاره به اينكه سعدی و پتراك هر دو معتقدند كه عشق ناجوانمردانه كمان به دست گرفت، آماده و مسلح نبوديم، منصفانه نبود كه به ما حمله كند افزود: نتيجه اينكه هر دو در يك رديف هستند اما متفاوت از حافظ، سعدی و پتراك در جستجوی كمالند اما حافظ محو جمال است و مسير را طی كرده است.
در ادامه اين نشست، «اينهواچوی» از كره جنوبی به كوشنامه ابن ابوالخير اشاره و عنوان كرد: اين اثر مجموعهای است حماسی كه اوايل قرن ششم توسط ابن ابوالخير نوشته شده است. او پيش از اين اثر بهمننامه نوشته بود.
اين استاد ادبيات از كره جنوبی با بيان اينكه دكتر متينی كوشنامه را تصحيح كرده، ادامه داد: مواردی وجود دارد كه نشان میدهد تا سال 1935 ميلادی حكومتی در كره به نام شيله وجود داشته و تجار مسلمان با مردم شيعه در ارتباط بودند. از اين رو ماچين احتمالاً همان كره جنوبی است. اين موضوع از آثار باستانی و در مستندات كتابها يافت میشود.
وی گفت: ماچين يعنی چين بزرگ و همان قسمت شمال غربی چين فعلی بوده است. اما درباره حماسه بايد گفت مجموعهای از افسانه و اساطير است كه منبع اصلی آن حماسه است كه مردم آن را تعريف میكنند.
اينهواچوی در پايان سخنان خود با اشاره به اينكه برخلاف برخی تصورها درباره اينكه رابطه ايران و كره از قرن بيستم آغاز شده، تصريح كرد: اين رابطه خيلی قديمیتر از اين سالها است كه عنوان میشود.
