گستردگی و فراگيری ابعاد شخصيتی حضرت علی(ع) تبيين شود

گروه فعاليت‌های قرآنی: يك مدرس دانشگاه در خراسان شمالی گفت: ابعاد شخصيت والاى اميرالمؤمنين على(ع) آنچنان گسترده و فراگير است كه هيچ كس توانايی انديشيدن و رسيدن به عمق ابعاد شخصيت ايشان را ندارد و اين گستردگی و فراگيری نياز به تبيين دارد.

زهره حق‌پناه، كارشناس ارشد نهج‌البلاغه و مدرس دانشگاه‌های خراسان شمالی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان شمالی، اظهار كرد: به گفته رسول گرامى اسلام(ص)، جز خدا و محمد(ص) هيچ كس على را آن چنان كه بايسته است نشناخته است و به گفته خود مولا هيچ پرنده‌اى قدرت پرواز بر قله عظمت او را ندارد.

وی ادامه داد: در طول تاريخ، هزاران نفر درباره آن بزرگوار گفته‏‌اند و نوشته‌‏اند و آثار هنرى زيادی را خلق كرده‌اند، ولى همگى آنان به ناتوانى خود اعتراف كرده‏ و هيچ كدام جز گوشه‏‌اى از شايستگى‌‏هاى آن امام بزرگوار را ترسيم نكرده‌اند.

حق‌پناه عنوان کرد: همانطور كه جرج جرداق دانشمند مسيحی كه در مورد شخصيت امام علی(ع) تحقيقات فراوانی کرده و كتاب نهج‌البلاغه را به گفته خود حدود 300 بار مطالعه كرده است به اين مسئله تأکید دارد كه من هنوز هم در تجزيه و تحليل شخصيت على بن ابى طالب(ع) مقصر هستم، زيرا نويسنده هر قدر كار كند و هر قدر كوشش کند و زحمت بكشد و هر قدر كه بزرگ باشد اگر بخواهد شخصيت يك انسان عادى را تشريح كرده و حقيقت آن را يافته و اركان وجود او را درك كند، نمى‏‌تواند حق مطلب را ادا كند، پس چطور مى‌‏شود حق مطلب را ادا كرد اگر اين انسان شخص على بن ابى طالب(ع) باشد.

وی ادامه داد: اميرالمؤمنين(ع) 13 رجب در كعبه متولد شد وی تا 6 سالگی درخانه پدرش ابوطالب زندگی كرد. در همين زمان بود كه در مكّه قحطی و گرانی پيش آمد و اين امر سبب شد كه علی(ع) به مدّت هفت سال در خانه­ پيامبر اكرم(ص)، تا سال اوّل بعثت، زندگی كند و در مكتب كمال و فضيلت آن حضرت تربيت شود. اميرالمؤمنين(ع) در خطبه 192 نهج‌البلاغه می‌فرمايد: وَ لَقَدْ كُنْتُ أَتـَّبِعُهُ إِتّباعَ الْفَصيلِ اَثَرَ أُمِّهِ، یَرْفَعُ لی فی كُلِّ یَوْم مِنْ أَخْلاقِهِ عَلَمًا، وَ یَأْمُرُنی بِالاِْقْتِداء بِهِ؛ و من در پی او بودم چنانكه بچّه در پی مادرش، هر روز برای من از خلق و خوی خويش نشانه‌هايی برپا می‌داشت و مرا به پيروی آن می‌گماشت.

وی گفت: آن زمان كه محمّد (ص) به پيامبری مبعوث شد، علی(ع) نخستين مردی بود كه به او گرويد و نخستين كسی كه با رسول خدا(ص) نماز گزارد، علی(ع) بود.

وی اظهار كرد: دست تقدير الهی سرنوشت فرزند بزرگوار ابوطالب را چنان رقم زده بود كه وی در دامان آخرين فرستاده خداوند پرورش يابد و عمری را به مصاحبت و هم كلامی ايشان و برخورداری از تعاليم سازنده و اخلاق متعالی آن حضرت بگذراند و در اين ميان به چنان مقام والايی از جهت كرامت‌ها و بزرگواری‌های روحی و معنوی دست پيدا كند كه بتواند نور وحی و رسالت را با چشمانش مشاهده کند و ناله شيطان را در هنگام فرود آمدن وحی به گوش بشنود.

حق‌پناه گفت: به اعتراف دوستان و مخالفان امير مؤمنان(ع) پس از رسول خدا(ص)، داناترين و مطلع‌ترين اشخاص از حقايق عالم بود. در روايت است كه امام محمد باقر(ع) فرمود: خداوند تمام دانش پيامبران را برای رسولش حضرت محمد(ص) گرد آورد و آن حضرت تمام آن‌ها را به علی(ع) سپرد.

وی افزود: امام علی(ع) در تمام دوران عمر 63 ساله خود، در حد اعلای پاكی و تقوا، درستی، ايمان و اخلاص زندگی كرد و جز خدا هدفی نداشت و هر كاری كه می‌كرد به خاطر خدا بود، ايشان طيب و طاهر و آراسته به تقوا خدا را ملاقات کرد، در خانه خدا به دنيا آمد و در خانه خدا هم از دنيا رفت، او دلباخته حق بود و اين دلباختگی را حتی در آخرين لحظات عمرش می‌شود مشاهده كرد همان وقتی كه شمشير بر فرق مباركش رسيد و فرمود: فُزْتُ وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ؛ به خدای كعبه رستگار شدم.