آيت‌الله سعيدی، مجاهدی که انقلاب را نديد اما در راه انقلاب به شهادت رسيد

گروه سياسی: 20 خردادماه 1349 يادآور شهادت عالم و مجاهدی است كه اگرچه نتوانست پيروزی انقلاب را در دوران حياتش ببيند، اما در راه تحقق اين انقلاب از جانش گذشت و به عنوان اولين شهيد روحانی و مجتهد نام خود را در انقلاب به ثبت رساند.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه قم، آيت‌الله سيدمحمدرضا سعيدی، در دوم ارديبهشت 1308 در خانواده‌ای مذهبی به دنيا آمد كه به دليل از دست دادن مادر در دوران كودكی تحت سرپرستی پدر بزرگوارشان به كسب علوم اسلامی پرداخت.

وی با حضور در قم در نزد آيت الله سيدحسين طباطبايی بروجردی و امام خمينی(ره) دروس حوزوی را گذراند و و با تلاش‌های فراوان توانست به درجه اجتهاد دست پيدا كند.

آيت‌الله سعيدی هنگامی كه در كويت به تبليغ مكتب تشيع مشغول بود در سال 41 به دليل آغاز نهضت روحانيت به رهبری امام خمينی(ره) به قم بازگشت و با فعاليت‌های سياسی، مبارزات خود عليه رژيم شاهنشاهی را آغاز كرد.

اين عالم بزرگوار بارها توسط ساواك به سكوت و خانه‌نشينی تهديد شد بر همين اساس فعاليت‌های خود را در روستاهای اطراف تهران متمركز ساخت. وی در سال 45 به سخنرانی كوبنده ای عليه اسرائيل بيش از دو ماه در زندان ساواك به سر برد و در سال 41 نيز با توجه به ورود تعدادی از سرمايه‌گذاران امريكايی به ايران اعتراض خود را با انتشار بيانيه‌ای به زبان عربی نشان داد و علمای كشورهای اسلامی را دعوت به مخالفت كرد.

آيت‌الله سعيدی پس از اعلام مخالفت خود مجددا دستگير و به زندان قزل قلعه منتقل شد و در زندان به صورت مشكوكی به شهادت رسيد. وی در زمان اوج خفقان‌های ستمشاهی، نگرانی خود را از تنها ماندن امام خمينی(ره) در اين انقلاب بزرگ ابراز كرد امام راحل(ره) با دلی آرام تحقق اين انقلاب را وعده داد و حتی در يكی از ديدارهای خود خطاب به آيت‌الله سعيدی اينگونه بيان کرد: من آنقدر از افرادی مثل شما خوشم می‌آيد كه شايد نتوانم عواطف درونی‌ام را ابراز كنم.

اين عالم بزرگ و مجتهد گرانقدر در وادی‌السلام قم در جوار بارگاه حضرت معصومه(س) به خاك سپرده شد.