انتظار در فرهنگ شيعی دارای مفهوم و ماهيت كاربردی است
مدرس دانشگاههای اردبيل گفت در فرهنگ شيعی، اصطلاح انتظار، دارای مفهوم و ماهيت كاربردی است كه رفتار خاصی از آن نشأت میگيرد، در اين تعريف، انتظار، صرفاً چشم به راهی ناشی از يك حالت روحی و روانی معمول و متعارف نيست.
گروه اجتماعی: مدرس دانشگاههای اردبيل گفت: در فرهنگ شيعی، اصطلاح انتظار، دارای مفهوم و ماهيت كاربردی است كه رفتار خاصی از آن نشأت میگيرد، در اين تعريف، انتظار، صرفاً چشم به راهی ناشی از يك حالت روحی و روانی معمول و متعارف نيست.
اكبر غاربی، مدرس دانشگاههای اردبيل در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه اردبيل، تصريح كرد: در فرهنگ شيعی، انتظار، يك مفهوم دينی و ارزشی است كه نگرش انسان به شرايط گذشته و حال را به چشمانداز آينده پيوند میدهد.
وی ادامه داد: اين مفهوم دينی و اسلامی، يك مفهوم هدايتبخش و برانگيزاننده است كه رفتارهای جهتمندی را در پیدارد و به تصميمات و اقدامات عملی اصلاح گرايانه در عرصههای مختلف فرهنگی، سياسی، اجتماعی و اقتصادی میانجامد.
معاون فرهنگی دانشگاه جامع علمی كاربردی واحد استان اردبيل، افزود: جوهره اصلی انتظار در تفكر شيعی، اعتقاد و ايمان قلبی، به حتميت ظهور مصلح جهانی حضرت مهدی موعود عليه السلام و دخالت مستقيم اين باور در نگرشها و رفتارهای فردی و اجتماعی انسان منتظر در رابطه با سرنوشت و آيندة او است. تا هنگامی كه ما دخالت مستقيم و نقش تأثيرگذار اين انديشه و باور را در ساختار ذهنی، اسلوب انديشه، شيوه زندگی و چگونگی حال و آينده خود، در جايگاه يك واقعيت نپذيريم و آن را در حيات فردی و اجتماعی خود به يك جريان فكری و رفتاری تبديل نكنيم، هرگز به آثار پربركت اين تفكر دست نخواهيم يافت؛ بنابراين، نخستين قدم در اين راستا، آن است كه درك درست و تصور صحيحی از اين مفهوم ارزشی و اسلامی داشته باشيم، تا به اهميت آن پی ببريم.
غاربی ادامه داد: «انتظار» به معنای عام آن كه ناشی از خوشبينی جريان كلی نظام طبيعت و سير تكامل تاريخ و اطمينان به آينده است، امری فطری و همگانی است و برای هر قوم و پيروان هر آيينی وجود دارد؛ اما انتظار ظهور، با مفهوم و محتوای خاص شيعی آن، دارای ويژگیهای منحصر به فردی است كه آن را از ساير رويكردها، متمايز میكند.
وی درادامه به ويژهگیهای انتظار نيز اشاره كرد وگستره، جذبه و عظمت را مهمترين ويژهگیهای اين انتظار اعلام و بيان كرد: انتظار ظهور منجی موعود، از نظر گسترة زمانی، دامندارترين آموزة دينی- تاريخی است كه تمام قلمرو تاريخ را اعم از گذشته، حال و آينده، در برمیگيرد كه در قرآن و احاديث نيز به آن شاره شده است.
كارشتاس مسائل دينی و مذهبی در ادامه به تبيين ويژهگی جذبه در انتظار موعود اشاره كرد وادامه داد: ويژگی ديگر انتظار ظهور مهدی موعود(ع) جذبة روزافزون و كشش فوقالعادة اين آموزة الهی و قرآنی، در گذر زمان است.
غاربی تأكيد كرد: اين انتظار، علاوه بر گستردگی و جذابيت آن، ماهيتاً چنان بزرگ و با عظمت است كه ساير انتظارات بشری به هر اندازه كه بزرگ و با اهميت باشد، در مقايسه با آن، ناچيز و بی مقدار است؛ زيرا اين انتظار، چنان سترگ و فراگير است كه همة انتظارات مقدس و انسانی را در بر داشته و پوشش میدهد.
