هدف از تشريع روزه، دستيابی به تقوا و رهیابی از حضيض به اوج است
مدرس حوزه و دانشگاه روزه را تضمينكننده تقوی در همه سطوح جامعه دانست و گفت هدف جامع و مشترک از تشريع روزه، دستيابی به تقواست تا جامعه پويايی يابد و همه بتوانند در مسير كمالات حركت كنند و از حضيض به اوج و صعود راه پيدا كنند.
گروه اجتماعی: مدرس حوزه و دانشگاه روزه را تضمينكننده تقوی در همه سطوح جامعه دانست و گفت: هدف جامع و مشترک از تشريع روزه، دستيابی به تقواست تا جامعه پويايی يابد و همه بتوانند در مسير كمالات حركت كنند و از حضيض به اوج و صعود راه پيدا كنند.
حجتالاسلام والمسلمين عبدالله محمدی اصفهانی، محقق و مدرس حوزه و دانشگاه در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، روزه را زمینه تعالی همهجانبه انسان در ابعاد مختلف عنوان كرد و گفت: اين مهم رشد و استقرار تقوی در همه ابعاد جامعه را درپی خواهد داشت.
وی با اشاره به اينكه روزه و امساك، عمل واجبی است كه در همه اديان الهی وجود دارد، اظهار كرد: با اين تفاوت كه در بعضی از اديان امساك تنها از گوشت و يا اينكه امساك زمان بيشتری از شبانهروز است، اما در همه اين موارد، هدفی برای روزه است و آن دستيابی همه انسانها با هر مسلك و مرام، برای وصول به تقوای الهی است؛ روزه در ديگر اديان ديگر نيز به همين اندازه لحاظ شده است.
محمدی اصفهانی تصريح كرد: روزه زمینه تعالی همهجانبه انسان در ابعاد مختلف است، چه ابعاد اقتصادی، اخلاقی، سياسی، معنوی و روحانی، تعاملات فردی، تعاملات اجتماعی، روابط دولتها با يكديگر و نهايتاً روزه تضمينكننده تقوی در همه سطوح جامعه است، از كارگزاران يك كشور تا پايينترين سطوح كه مردم در آنها اشتغال دارند را در برمیگيرد. هدف جامع و مشترك از تشريع روزه، دستيابی به تقواست تا جامعه پويايی يابد و همه بتوانند در مسير كمالات حركت كنند و از حضيض به اوج و صعود راه پيدا كنند.
وی ادامه داد: سير در تكامل به اين صورت است كه ابتدا جماد در سير كمالیاش فدای نبات شود، نبات در سير كمالیاش فدای حيوان شود و حيوان در سير كمالیاش بايد فدای انسان شود. اگر اين ميسر طی شد، نتيجهاش كمال و تقوی است. ولی اگر عكس شد و انسان به سمت فروتر از خود و حيوان به سمت فروتر خود و نبات به سمت فروتر از خود سير معكوس و نزولی پيدا كنند، روشن است كه نتيجه نيز عكس خواهد شد.
وی ادامه داد: چرخه كمالی جهان نيز بهطور تكوينی همين گونه است. جماد برای نبات و نبات برای حيوان و حيوان برای انسان راه میگشايد و انسان خدایی میشود. اين سير، سير صعودی است. و هدف از روزه فراهم شدن اين فرآيند است تا همه چيز از حضيض هجرت كند تا به اوج صعود برسد و فيض صعود، فنای انسان در خداوند است.
محمدی اصفهانی تأكيد كرد: روزه برای اين است كه انسان را به سير صعودی نزديك و نزديكتر كند. اگر كمال انسانی فراهم شود، فراتر از انسان جز خداوند چيزی نيست. برای اين كار طبيعتاً خار و خاشاكها و چالشهايی است كه ما بايد بتوانيم اين تن خاكی را از وابستگیهای مخفیاش رها كنيم، مثلاً كم بخوريم يا برخی چيزها را نخوريم و ... تا اينكه انسان از تمنيات، قالب تهی كند و از اعمال حيوانی به پرواز انسانی ارتقا يابد و عالیترين مقام برای انسان در سايه روزه حاصل میشود. جوامع متدين به روزهداری همواره متكاملترين جوامع هستند، وقتی انسانها روزه میگيرند برای آنها سير صعود حاصل میشود. روزه مسير صعود و فناء فیالله را برای ما فراهم میسازد.
