استفاده نعمت‌ها در طريق بندگی خدا از بهترين مصاديق شكرگزاری است

گروه اجتماعی: رئيس دفتر فرهنگ اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی شازند با اشاره به اينكه از بهترين مصاديق شكرگزاری اين است كه نعمت‌ها بدون استثنا در طريق بندگی خدا به كار گرفته شود، گفت: شكری مطلق است كه انسان همواره بی‌هيچگونه معصيتی به ياد خدا باشد.

حجت‌الاسلام فاضلی، رئيس دفتر فرهنگ اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی شازند

حجت‌الاسلام فاضل فاضلی، رئيس دفتر فرهنگ اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی شازند در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، گفت: شكر نعمت آن است كه بنده نعمت‌هايی كه خدا به او بخشيده، در همان راهی مصرف كند كه برای آن آفريده شده است.

وی با بيان اينكه شكر، يادآوری نعمت و اظهار آن و ضد آن كفر به معنای فراموشی و پوشاندن نعمت است، اظهار كرد: شكر بيشتر از مقوله عمل بوده و بايد آن را در اعمال انسان دريافت و به همين علت قرآن كريم تعداد شكرگزاران واقعی را اندك شمرده است و در آيه 13 سوره مباركه سباء می‌فرمايد؛ «اعْمَلُوا آلَ دَاوُودَ شُكْرًا وَقَلِيلٌ مِّنْ عِبَادِیَ الشَّكُورُ».

حجت‌الاسلام فاضلی افزود: از سوی ديگر خداوند بار ديگر در آيه 23 سوره مباركه ملك «قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ» شكرگزاری اندك بندگان خود را يادآور می‌شود.

وی با اشاره به اينكه از بهترين مصاديق شكرگزاری اين است كه نعمت‌ها بدون استثنا در طريق بندگی خدا به كار گرفته شود، ابراز كرد: شكری مطلق است كه انسان همواره بی‌هيچ معصيتی به ياد خدا باشد و بدون هرگونه سرپيچی اطاعت فرمان او كند و مسلم است كه تمام اين اوصاف در كمتر كسی جمع می‌شود.

اين مقام مسئول با تأكيد بر اينكه شكر پروردگار حدی دارد كه اگر انسان به آن حد برسد شاكر واقعی محسوب می شود، گفت: امام صادق(ع) در اين رابطه می‌فرمايد؛ شاكر واقعی كسی است كه خدا را بر تمام نعمت‌هايش هم در خانواده و هم در اموال حمد و ستايش كرده و اگر در اموالی كه به او داده حقی باشد، ادا كند.

حجت‌الاسلام فاضلی ادامه داد: خداوند در آيه 7 سوره مباركه ابراهيم می‌فرمايد؛ «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأزِيدَنَّكُمْ...» اگر از نعمت‌های الهی شكرگزاری كنيد او هم آن نعمت‌ها را زياد خواهد كرد و اگر كفران نعمت كنيد عذاب الهی به شما هم قطعاً خواهد رسيد».

وی اظهار كرد: با توجه به آيه مذكور اگر بشر در مقابل نعمت‌ها و انعام‌های الهی حالت سپاسگزاری، حق‌شناسی و قدردانی داشته باشد سنت الهی بر اين است كه نعمت‌ها و انعام‌ها را افزايش دهد و اگر به جای آنكه عكس العمل سپاسگزارانه داشته باشد، كفران و ناسپاسی كند نه تنها موجب زوال آن نعمت است؛ بلكه موجب پيدايش يك نقمت هم به جای آن است.

وی با بيان اينكه شكر بر سه قسم زبانی، قلبی و عملی است، افزود: در شكر زبانی فرد با زبان خود كلماتی مانند الحمدلله كه بيان‌كننده تشكر از ولی نعمت حقيقی خداست را بر زبان جاری می‌كند و از جمله مصداق‌های شكر زبانی اظهار عجز و ناتوانی از شكر الهی در برابر نعمت‌های اوست.

حجت‌الاسلام فاضلی با اشاره به اينكه شكر قلبی شكری است كه انسان با قلب و روح خود به نعمت‌هايی كه خدا به او داده خشنود شود و سپاسگزاری كند، اظهار كرد: به‌كار بردن هر نعمت به جای خود، شكر عملی آن نعمت است برای مثال چشم يكی از نعمت‌های الهی است و شكر عملی آن اين است كه آثار عظمت الهی را در عالم هستی مشاهده كرده و معرفت بيشتر نسبت به خدا كسب كنيم و آلوده ساختن اين عضو به گناه كفران نعمت است.

وی با اشاره به اينكه در حديثی از امام صادق(ع)آمده است؛ «شكرالنعمه اجتناب المحارم شكر نعمت پرهيز از گناه است»، تصريح كرد: شكر عملی زبان بيان حقيقت و راز و نياز با خدا و كفران آن آلوده كردن به دروغ، غيبت، تهمت و ... بوده و شكر عملی جوانی به كارگيری آن در طاعت و بندگی خداست.

رئيس دفتر فرهنگ اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی شازند در پايان خاطرنشان كرد: هرگاه انسان‌ها نعمت‌های خدا را درست در همان هدف‌های واقعی نعمت صرف كنند به طور عملی ثابت می‌كنند كه شايسته و لايق نعمت‌های او بوده و همين امر سبب فيض بيشتر و موهبت افزون‌تر می‌شود.