انذار نسبت به تبشير در آيات قرآن از اهميت بيشتری برخوردار است

گروه فعاليت‌های قرآنی: يك مفسر قرآن با اشاره به تفسير آيات سوره مباركه ياسين گفت: طبق آيه 5 سوره ياسين انذار نسبت به تبشير از اهميت بيشتری در قرآن برخوردار است.

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه اردبيل، رحيم انوری، مفسر قرآن دوشنبه هفتم مرداد ماه در جلسه تفسير سوره مباركه ياسين ويژه اعضای جهاددانشگاهی واحد استان اردبيل گفت: اين سوره در مكّه نازل شده و هشتاد و سه آيه دارد و به نام اوّلين آيه‏اش كه از حروف مقطّعه است، نامگذارى شده است.

وی با اعلام اينكه مطالب اين سوره بر محور عقايد است و تعليم آن به فرزندان و هديه كردن ثواب قرائت آن به مردگان سفارش شده‌است ادامه داد: اين سوره با گواهى خداوند به رسالت پيامبر اسلام آغاز و با بيان رسالت سه تن از پيامبران الهى ادامه مى‏يابد.

انوری تصريح كرد: در بخشى از اين سوره، به برخى از آيات عظمت پروردگار در هستى به عنوان نشانه‏هاى توحيد اشاره شده و در بخش ديگر، مسائل مربوط به معاد، سؤال و جواب در دادگاه قيامت و ويژگى‏هاى بهشت و دوزخ مطرح شده است.

اين مدرس دانشگاه در ادامه طبق روايات از سوره يس به عنوان «قلب قرآن» ياد كرد و افزود: دراين سوره نخست سخن از رسالت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و قرآن مجيد و هدف از نزول اين كتاب بزرگ آسمانى است.

وی با اشاره به اينكه در بخش ديگر از رسالت سه نفر از پيامبران الهى، و چگونگى دعوت آنها به سوى توحيد و مبارزه پى‏گير و طاقت فرساى آنها با شرك سخن مى‏گويد و اين سوره مملو از نكات جالب توحيدى، و بيان گويا از آيات و نشانه‏هاى عظمت پروردگار در عالم هستى است.

انوری بيان كرد: بخش مهم ديگرى از اين سوره در مسائل مربوط به «معاد» و دلائل گوناگون آن و چگونگى حشر و نشر، و سؤال و جواب در روز قيامت، و پايان جهان، و بهشت و دوزخ سخن مى‏گويد، و در لابلاى اين بحثها آياتى تكان دهنده براى بيدارى و هشيارى غافلان و بى‏خبران آمده است كه اثرى نيرومند در دلها و جانها دارد.

وی در تفسير آيه يك اين سوره گفت: سر آغاز «قلب قرآن» همانند 28 سوره ديگر قرآن مجيد با حروف مقطعه آغاز مى‏شود، و اين بار دو حرف «يا- سين» (يس). آيه اول سوره را تشكيل مى‏دهد و در خصوص سوره «يس» در روايتى از امام صادق عليه السّلام مى‏خوانيم كه فرمود: «يس نام رسول خداست و دليل بر آن اين است كه بعد از آن مى‏فرمايد: تو از مرسلين و بر صراط مستقيم هستى».

اين مفسر قران در ادامه در تفسير آيه دوم اين سوره نيز گفت: به دنبال اين حروف مقطعه، همانند بسيارى از سوره‏هایى كه با حروف مقطعه آغاز شده، سخن از قرآن مجيد به ميان مى‏آورد، منتها در اينجا به آن سوگند ياد كرده، مى‏گويد: «سوگند به قرآن حكيم» (وَ الْقُرْآنِ الْحَكِيمِ). گویى قرآن را موجودى زنده و عاقل و رهبر و پيشوا معرفى مى‏كند كه مى‏تواند درهاى حكمت را به روى انسانها بگشايد.

وی تأكيد كرد: البته خداوند نيازى به سوگند ندارد، ولى سوگندهاى قرآن همواره داراى دو فايده مهم استكه نخست تأكيد روى مطلب، و ديگر بيان عظمت چيزى كه به آن سوگند ياد مى‏شود. است .