روابط سالم اجتماعی از ديدگاه قرآن، عامل رهايی انسان از خسران است

گروه اجتماعی: مدير بنياد مهدويت خراسان جنوبی با تأکید بر گسترش برادری در جامعه گفت: روابط سالم اجتماعی از ديدگاه قرآن، عامل رهايی انسان از خسران و دست‏يابی به رستگاری معرفی شده است.

حجت‏الاسلام والمسلمين محمدرضا خوشخو، مدير بنياد مهدويت خراسان جنوبی در گفت‏وگو با خبرگزاری بين‏المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، با اشاره به اينكه روابط و ارتباطات اجتماعی سالم، بنياد جامعه را می‏سازد، گفت: روابط اجتماعی، افزون بر اينكه تأثيرات شگرفی بر روان شخص به جا می‏گذارد و روحيات وی را متأثر می‏كند، تأثيرات بسزايی نيز بر جامعه می‏گذارد.

وی با اشاره به اينكه انسان موجودی اجتماعی است و اين حكمی است كه همگان بر آن اتفاق و اجماع دارند، اظهار كرد: اجتماعی‏بودن انسان مقتضی اين است كه روابط خود را با ديگری بشناسد و به درستی سامان دهد، چرا كه بخش بزرگی از احكام و قوانين عقلانی و عقلايی و آموزه‏های اخلاقی به حوزه رفتار اجتماعی و چگونگی ارتباطات بشری و ساماندهی آن باز می‏شود.

مدير بنياد مهدويت خراسان جنوبی با بيان اينكه اسلام به عنوان دين و سبك زندگی بشر، به اين مهم توجه ويژه‏ای مبذول داشته كه قرار گرفتن آدمی در زيان و خسران دنيا مبين اين است كه تنها توصيه ديگران به ايمان و عمل صالح به عنوان يك مسئوليت اجتماعی صورت می‏گيرد، اظهار كرد: روابط سالم اجتماعی، به عنوان يك عامل رهايی از خسران و دست‏يابی به رستگاری در محور آموزه‏های قرآنی است كه معاشرت در آن از جايگاه مهم و اساسی در زندگی بشر برخوردار می‏شود.

حجت‏الاسلام خوشخو با اشاره به اينكه انسان كامل از نظر اسلام كسی است كه خود را براساس آموزه‏های عقلانی و وحيانی، خدايی كرده و سپس در مقام مظهريت ربوبيت و پروردگاری از خدا و خلافت از او، به مسئوليت خود در قبال ديگران بپردازد، تصريح كرد: انجام اين مسئوليت در مقام مظهريت ربوبی، در حوزه تعامل با انسان‎ها، نيازمند معاشرت و ارتباط درست و سالم با ديگران است.

وی درباره آداب معاشرت اسلامی گفت: معاشرت به طور كوتاه‏مدت و يا بلندمدت و در حد اعلا و يا اقل آن صورت می‏پذيرد و اختصاص به دور زمانی بلندمدت ندارد، براين اساس، هرگونه روابط كوتاه‏مدت يا بلندمدت ميان افراد يك جامعه بايد در چارچوب قوانين و آدابی شكل گيرد تا اين روابط و معاشرت، سالم اسلامی باشد.

مدير بنياد مهدويت خراسان جنوبی با بيان اينكه با نگاهی گذرا به آموزه‏های وحيانی قرآن درباره آداب معاشرت می‌توان به دو دسته احكام سلبی و ايجابی اشاره كرد، گفت: برخی از آداب متوجه ترك برخی از رفتارهاست و برخی ديگر نيز رفتارهايی است كه بايد به عنوان رفتارهای درست و سالم مورد توجه قرارگرفته و بر آن اهتمام ورزيده شود.

حجت‏الاسلام خوشخو با تأكيد بر اينكه يكی از شاخص‏های رشد و پيشرفت هر كشور چگونگی روابط و مناسبات اجتماعی ميان آحاد آن جامعه است، اظهار كرد: خوش‏اخلاقی يكی از مهم‏ترين مواردی است كه بايد در روابط اجتماعی به آن توجه كرد به گونه‏ای كه امام علی(ع) می‏فرمايد: چه بسا (كسی كه) عزيز و ارجمند است و اخلاقش او را خوار و ذليل می‏كند و كسی كه خوار و ذليل است و اخلاقش او را عزيز و ارجمند كرد.

وی با اشاره به اينكه جامعه اسلامی براساس محبت و دوستی بين برادران ايمانی پايه‏ريزی شده و اين محبت ناشی از ايمان به خدا و تكليف مردمان ايمانی در رعايت حدود و حقوق يكديگر بر مبنای مودت و برادری است، يادآور شد: در جامعه‏ای كه اساس آن بر محبت به ديگران و چشم‏پوشی از خطاهای افراد طراحی شده، همه باور دارند كه رفع نياز ديگران نعمت الهی است و اين فرصت، لطف خدا به بندگان نيكوی اوست.