امر به معروف و نهی از منكر؛ مصاديق ترويج فرهنگ دينی در جامعه

گروه اجتماعی: امر به معروف و نهی از منكر يكی از ساز و كارهای ترويج فرهنگ دينی است، امر به ترويج فرهنگ دينی چه در راه تقويت رفتارهای مناسب و چه در تقبيح رفتارهای نامناسب نقش مهی ايفا می‌كند.

اسماعيل جليلی، نماينده مردم مسجدسليمان در مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، با بيان اينكه فرهنگ اسلامی شيعی فرهنگ غالب جمهوری اسلامی ايران است، تصريح كرد: بايد در راه اعتلای اين فرهنگ اسلامی همت گماشت، اما اينكه دستگاه‌های اجرايی تا چه اندازه توانسته‌اند اين مهم را ترويج دهند بايد گفت كه تلاش دستگاه‌های اجرايی برای تقويت و ترويج اين فرهنگ كمرنگ است و نوعی بی‌برنامگی بر عملكرد دستگاه‌های اجرايی در اين زمينه حاكم است كه به سبب اين بی‌برنامگی عملكرد دستگاه‌های اجرايی در ناكامی تهاجم فرهنگی نتيجه مطلوب را در پی نداشته است.

وی امر به معروف و نهی از منكر را يكی از ساز و كارهای ترويج فرهنگ دينی دانست و گفت: اين امر به ترويج فرهنگ دينی چه در راه تقويت رفتارهای مناسب و چه در تقبيح رفتارهای نامناسب نقش مهی ايفا می‌كند. اين تقبيح و تقويت رفتارها همواره در سطح جامعه و ميان افراد وجود دارد، هر چند به نام «امر به معروف و نهی از منكر» كمتر شناخته شده است. به‌طور مثال وقتی روحانی مسجد به كار خير امر می‌كند، يا در سطح خانواده امر و نهی والدين به فرزندان و به همين ترتيب در ديگر سطوح جامعه همچون بازار، مدرسه و دانشگاه و ...شاهد اين امر هستيم. اما اگر امر به معروف و نهی از منكر به لحاظ اجرايی در نظر گرفته شود، در جامعه كمتر شاهد آن هستيم.

جلیلی ادامه داد: رسالت مهم دستگاه‌های اجرايی بايد به اين صورت باشد كه افراد جامعه را در برابر اين هجمه‌ها غير قابل نفوذ كنند. لازم است در اين راستا دستگاه‌های اجرايی برنامه‌ريزی‌هايی را بدون هيچ گونه تداخل اعمال كنند تا نتيجه مطلوب حاصل شود.

نبايد مقوله فرهنگ را به دستگاه خاصی محدود كرد

نماينده مردم مسجدسليمان در مجلس تأكيد كرد: نبايد مقوله فرهنگ را به دستگاه خاصی محدود كرد بلكه فرهنگ بايد ميان همه دستگاه‌ها و حتی افراد جامعه مشترك شود تا بهره‌وری لازم محقق شود. در اين زمينه حتی از نيروی بيكار نيز نبايد غافل بود و باید با مديريتی يكپارچه، بهره‌‌گيری از اين منابع اصلاح شود.

جليلی در ادامه به ظرفيت‌های فرهنگی منطقه‌ای و بومی كشور اشاره كرد و گفت: ترويج فرهنگ دينی بايد طوری صورت پذيرد كه با اقوام مختلف، فرهنگ‌های بومی و منطقه‌ای به‌گونه‌ای برخورد نشود كه منجر به حذف آن‌ها يا مقاومتشان شود.

افرادی كه جهت ترويج امر به معروف تربيت می‌شوند بايد خود نيز عامل به اين امر باشند

به گفته وی، در زمينه امر به معروف و نهی از منكر اين نكته را بايد مد نظر داشت افرادی كه بدين منظور و جهت ترويج اين امر تربيت می‌شوند بايد خود نيز عامل به اين امر باشند. بايد ترويج امر به معروف و نهی از منكر نيز از محدوديت و خصوصی‌سازی خارج شود و تنها در حوزه عاملان اين امر محصور نباشد.

جليلی ادامه داد: واقعيت حاكی از آن بوده و همواره در سطح جامعه مشهود است در حوزه‌هايی كه دستگاه‌های اجرايی اقدام به تربيت عاملان در اين زمينه می‌كنند، با اقبال كمتری از سوی مردم مواجه می‌شوند. اما در آنجا كه مردم با احساس مسئوليت به ترويج اين امر ـ حتی اگر تحت اين عنوان نباشد ـ پرداختند نتيجه بهتری حاصل شده است.

جليلی در پايان خاطرنشان كرد: ترويج فرهنگ دينی و در اين راستا نهادينه‌كردن امر به معروف و نهی از منكر، زمانی به نتيجه مطلوب می‌رسد كه هر كدام از اجزای جامعه؛ افراد، خانواده، مدرسه، دانشگاه... و دستگاه‌های اجرايی نيز در اين زمينه در تعاون مستقيم و مشترك باهم باشند و با احساس مسئوليت در ترويج اين امر اقدام كنند.