ديدگاههای خود را در صورت اعلام نياز در اختيار وزير ارشاد قرار میدهم
كارگردان سريال «يوسف پيامبر(ع)» با تجليل از سابقه وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت اگر وی در پی شنيدن توصيههايی باشد، حاضرم توضيحاتم را در اختيارش قرار دهم، اما ديگر نمیخواهم مطالب پيشنهادی خود را از طريق مطبوعات بيان كنم.
 |
| «فرج الله سلحشور» |
فرجالله سلحشور، كارگردان سينما و تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با بيان اينكه وزير جديد ارشاد پشتوانه خوبی با خود به همراه دارد، اظهار كرد: من طبق سابقه و خاطرهای كه از جنتی (وزير ارشاد) در ذهنم باقی مانده است، وی را فردی مدير و مدبر میدانم، حتی معتقدم وی جز نادر كسانی است كه میتواند بانی اتفاقات خوب در عالم سينما باشد، اما به روشنی بگويم كه نه وی نه هيچ كس ديگری قادر نخواهد بود كه سبب رخ دادن اتفاقات مثبت در سينما و تلويزيون باشد؛ گواه اين ادعا نيز است كه در گذشته هم مديرانی بودند كه كمتر از جنتی نبودند، اما نتوانستند برای فيلم و سريالسازی اين مملكت كاری انجام دهند.
وی افزود: اينكه من مرزی بين سينما و تلويزيون قائل نيستم، دليلش يكی دانستن اين دو عرصه است؛ چون در حوزه كارهای نمايشی و تصويری نمیتوان فرقی بين سينما و تلويزيون قائل شد، در ضمن دليل به وجود آمدن چنين وضعيتی در سينما را هم اين میدانم كه مشكل اصلی توسط مسئولان شناخته نشده است تا بتوانند برای رفع آن انديشهای كنند، هرچند آنگونه كه من برداشت كردهام ميل و ارادهای هم برای رسيدن به اين خواسته در بين مسئولان وجود ندارد.
بازيگر فيلم سينمايی «پرواز در شب» ادامه داد: من وضع موجود در سينما و تلويزيون را نشئت گرفته از اين میدانم كه مسئولان ما در مقابل هجمههای فرهنگی غرب سر تسليم فرود آوردهاند، به همين دليل سينمای منحرف موجود را پذيرفتهاند، والا به شخصه هر كدام از مديران ممكن است افرادی دينمدار و مدبری باشند. در كنار اين عامل ضعف در داشتن امكانات رسانهای را دليل اين شكست نمیدانم، چون كشور ما نشان داده كه با وجود كمبود امكانات در مقابل هجمههای مختلف، مردانه ايستادگی میكند، پس نبايد تصور كرد كه سينما و تلويزيون با اين توجيه كه قدرت و امكانات غرب را ندارند، بايد در مقابل آن سر تعظيم فرود بياورند.
نبود امکانات توجیحی نامناسب برای کم کاری مسئولان
سلحشور يادآور شد: زمان كه از ضعف مديران سخن میگويم ممكن است برخیها با كميت كارهايی كه انجام میدهند خود را توجيه كنند، به عنوان مثال از زياد شدن شبكههای تلويزيونی به عنوان اقدامی مهم در مقابل شبكههای ماهوارهای نام برند، در صورتیكه شبكهای كه نتواند تماشاگر را سمت خود جذب كند، بود و نبودش چه فرقی میكند، پس به جای زياد كردن شبكه تمركز و سرمايه خود را در چند شبكه متمركز كنيم تا بتوانيم كارهای خوبی را روی آنتن بريم.
كارگردان سريال «يوسف پيامبر(ع)» در بخش ديگری از سخنان خود تصريح كرد: ضعف موجود را هم تنها نمیتوان مربوط به عالم هنر دانست، بلكه در ديگر بخشها نيز چنين معضلاتی وجود دارد. مثال بارز در اين زمينه بانكداری ماست كه به هيچ وجه نشانی از اسلامی بودن در خود ندارد، در صورتیكه در كلام ما مدعی بانكداری و اقتصاد اسلامی هستيم اما در عمل به آنچه كه در اقتصاد سرمايهداری يا سوسياليستی روی میدهد عمل میكنيم، به همين دليل هر روز بيش از گذشته در اقتصاد به سمت قهقرا حركت میكنيم.
اين كارگردان در بخش ديگری از سخنان خود تأكيد كرد: همانگونه كه مقام معظم رهبری بارها به آن تاكيد داشتند فيلمسازی بايد شكلی اسلامی به خود گيرد، البته اينكه سينمای كشورمان میبايست اسلامی شود، امری است كه هيچ يك از مسئولان با آن مشكل يا مخالفتی ندارند، اما اينكه چگونه بايد اين اتفاق روی دهد، مطلبی است كه نسبت به آن ناآگاه هستند، به همين دليل است كه با وجود آرزوی موفقيت برای وزير ارشاد جديد فكر نكنم كه وی هم در رسيدن به اين هدف (سينمای اسلامی) بتوانند موفق باشند.
وی در پاسخ به اين سؤال كه ارزيابی وی از توليداتی چون «ماه عسل» چيست كه تحسين علمای دين را بر انگيخت؟ گفت: مشخص است كه در ميان توليدات انبوه سينما و تلويزيون معدود كارهايی باشند كه به نحوی شايسته به موضوعات دينی توجه كرده باشند، اما آيا میتوان كه استثنا كارها را با خيل عظيم آثاری كه بی ارزش مقايسه كرد؟! پس نبايد به مدد يك يا چند اثر درباره كليت سينما و تلويزيون نظر داد. مطلب ديگر اينكه تعداد اين دسته كارها به اندازهای اندك است كه به هيچ وجه قادر نيستيم از آنها انتظار تأثيرگذاری داشته باشيم.
موفقيت يك فيلم، دليلی بر خوب بودن كليت سينما نيست
سلحشور متذكر شد: ذكر يك نكته را درباره مضوع فوق ضروری میدانم آن نيز اين است كه هستند فيلمسازانی كه يكی از كارهايش در زمينه پرداختن صحيح به موضوعات اسلامی و دينی موفق بوده، اما بايد ديد آيا آن كارگردان در كارهای بعدی خود توانسته آن تجربه موفق را تكرار كند. ارزيابی اين مهم نشان میدهد كه اگر فيلمهايی خوب هم در اين زمينه توليد شدهاند تنها جرقههايی است كه تداوم ندارند. در چنين فضايی بعد از چند فيلم افرادی چون مخملباف شكل میگيرند، هرچند هستند افرادی كه هم اكنون در سينمای ما جود دارند كه پيشينه و كارهای خوبی دارند، اما امروز با توليداتشان آب به آسياب دشمن میريزند.
كارگردان سريال «ايوب پيامبر» در پاسخ به سؤالی ديگر مبنی بر اينكه آيا سينما موجود با كيفيت حال حاضر باز هم از ديگر كشورهای اسلامی به لحاظ اخلاقگرايی سرتر نيست؟ توضيح داد: معمولا كارهايی از سينمای ما در خارج از كشور به نمايش در میآيد كه از كيفيت خوبی بهره بردهاند، بنابراين اگر از سينمای ما به عنوان يك هر صنعت اخلاقگرا در جهان امروز نام میبرند اين امر طبيعی و قابل پيشبينی است. نكته ديگر اينكه ما نبايد ايدهآلهای خودمان را با سينمای جهان كه تحت نفوذ و سيطره هاليوود است مقايسه كنيم، بلكه میبايست ببينيم در اين سينما تا چه حد از آيات قرآن و بيانات اهلبيت استفاده شده است.
| سلحشور: |
| شان هنر و كشور ما را الگوهای خارجی تعيين نمی كنندف بلگه شان اين كشور اسلامی را، قرآنف اهل بيت، خون شهدا و كربلا تعيين می كند، پس هميشه بايد به ياد داشته باشيم كه سينمای ما در جهت تحقق آرمان های الهی چه كرده است؟ |
وی اضافه كرد: شأن هنر و كشور ما را الگوهای خارجی تعيين نمیكنند، بلكه شأن اين كشور اسلامی را؛ قرآن، اهلبيت، خون شهدا و كربلا مشخص میكند، پس هميشه بايد به ياد داشته باشيم كه سينمای ما در جهت تحقق آرمانهای الهی چه كرده است؟ آيا اينكه در فيلمهای ما خانمها روسری به سر میكنند يا اينكه صحنههای غير اخلاقی و عريانی وجود ندارد، دليلی بر اسلامی بودن توليداتمان است؟
اين سينماگر درباره عملكرد هاليوود گفت: سينمای آمريكا با توجه به عدم پشتوانه فكری و اعتقادی، دنيا را تحت سيطه خود درآورده است! اين مسئله در شرايطی است كه در اصلیترين بخش فكری خود كه يگانكی خداست، معتقد به تثليث است، درضمن در غرب اين انسانها هستند كه تكليف جوامع بشری را تعيين میكنند. در چنين فضايی آنها توانستهاند فرهنگ خود را تبليغ كنند، اما ما با وجود اينكه قرآن و اهلبيت را داريم از پرداختن صحيح به اعتقاداتمان در آثار سينمايی و تلويزيونی عاجز هستيم.
وی در پايان با بيان اينكه توصيههای خود را به وزير ارشاد جديد تنها با خود وی مطرح میكند، خاطرنشان كرد: اگر وزير ارشاد خود در پی شنيدن توصيههايی باشد، حاضرم توضيحاتم را در اختيار وی قرار دهم، اما ديگر نمیخواهم مطالب و پيشنهادهای خود را از طريق مطبوعات بيان كنم، چون بارها اين كار را كردهام، اما نتيجه به دست آمده مثبت نبوده است. نكته ديگر اينكه ابتدا بايد وزير خود اين احساس نياز را كند كه احتياج به شنيدن توصيه دارد، والا من خود نمیتوانم اصرار به گفتن حرفهايم داشته باشم، زيرا در اين شرايط كلامم تاثيرگذاری نخواهد داشت.
