انقلاب فرهنگي امام صادق(ع) بصيرت را براي جامعه اسلامي به ارمغان آورد
امام جمعه مشهد به نقش امام صادق(ع) در ايجاد انقلاب فرهنگي در جامعه اسلامي اشاره كرد و يادآور شد امام صادق(ع) در توسعه معارف اسلامی و علوم دينی يك انقلاب فرهنگی ايجاد كردند كه در نتيجه آن يك بصيرت نافذ برای ملت ايجاد شد،
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان رضوی، آيتالله سيداحمد علمالهدی، امام جمعه مشهد، شب گذشته، 10 شهريورماه در هفتمين نشست از سلسله نشستهای «واجب فراموش شده» كه در مسجد رضوان صداوسيمای خراسان رضوی برگزار شد، گفت: گاهی شخصيت و شيوه زندگانی اهل بيت(ع) در افكار و اذهان ما شيعيان به صورتی جلوه دارد كه در عرصه امامت و ايفای رسالت ائمه(ع) يك تفاوتی را احساس میكنيم.
وی ادامه داد: گاهی اين تفاوت چنان ريشهدار و عميق است كه فكر میكنيم جريان هر يك از اهل بيت(ع) در ايفای ولايت به شكلی خاص بوده و منافی با آنچه در سيره امام ديگر بوده، صورت گرفته است تا جايی كه گاهی اوقات مسئله تقابل با جنايت و جرم و همچنين رويارويی با مفاسد جهت اقامه حدود الهی در سيره برخی معصومين(ع) زير سوال قرار میرود، اين موضوع تا جايي ادامهدار میشود كه به ذهن چنين میآيد اگر امامی وظيفه دارد از اقامه تمام حدود الهی چشم بپوشد و از حقوق خود صرف نظر كند و همچون امام حسن(ع) به سلطه انسان جنايتكار تن بدهد، پس چرا امام حسين(ع) در مقابل حكومت يزيدی قيام میكند و تا مراحل شنيع برخورد با عزيزانش در عرصه شهادت پيش میرود يا اگر امام وظيفه دارد گوشهای خط عبوديت، دعا و نيايش در درگاه خداوند را مانند امام زين العابدين(ع) انتخاب كند، پس چرا امام باقر(ع) و حضرت صادق(ع) در حوزه مجاهدت و فرهنگ سازی قدم میگذارند و درصدد توسعه علوم دينی بر میآيند و يا اگر امام كاظم(ع) مانند امام صادق(ع) وظيفهشان ارائه مسائل و آموزههای اسلامی است و بايد جدای از تمام فعاليتها و موضعگيریهای سياسی به نشر علم بپردازد، پس چرا در مقام حقگويی در مقابل تجاوز حكومت میايستد و 14 سال در عمق زندانها میماند؟
امام جمعه مشهد با اشاره به چرايی ضرورت تحمل 14 سال اسارت از سوی امام كاظم(ع) و شهادت مظلومانه ايشان افزود: اگر تا اين مقدار مقاومت نياز بود چرا فرزند ايشان ولايت عهدی را میپذيرند؛ اين رنگارنگی سيره ائمه(ع) يك اضطراب را در فكر ايجاد میكند، گاهی فكر میكنيم ايفای امامت به پسند و تشخيص انديشه هر يك از ائمه(ع) بوده و يا شيوه امامت به گونهای بوده كه سيره ائمه(ع) به شكل متفاوت جلوهگر بوده است.
وی تصريح كرد: قسمتی از اين ماجرا به علت قصور تاريخ در جريان ثبت سيره ائمه اطهار(ع) در تاريخ امت است چرا كه اين تاريخ تا 500 سال در دست جريانهای غاصب بوده و آنان جريانات را ثبت میكردهاند و لذا بسياری از جريانات ائمه(ع) در تاريخ ثبت نشده است.
جريان امامت و ولايت يك رسالت آرمانی است
اين عضو مجلس خبرگان رهبری با اشاره به اينكه جريان امامت و ولايت يك رسالت آرمانی است و همه معصومين(ع در يك شكل آن را پياده كردهاند، بيان كرد: معصومين(ع) در مسير زندگانی خود و سيره سياسیشان پس از رحلت پيامبر(ص) همه يك خط را دنبال میكردند كه آن هم مقابله با جريان حاكم ظالم و تشكيل حكومت اسلامی ناب در شكل مدينه فاضله بوده است.
آيتالله علمالهدی با بيان اينكه در واقع ائمه(ع) روشی را طی كردند كه در خط ايجاد و احياء حاكميت دينی و اسلامی بود و در سيره پيامبر نمودار شد، ادامه داد: اين مسئله در زندگانی سه امام اول مشخص است چرا كه مسئله متاركه جنگ با معاويه برنامه حفظ خون مردم نبود بلكه مقدمهای برای برای انقلاب عظيم دينی در برابر ظلم بود كه امام حسين(ع) آن را ايجاد كردند، از همين رو در بررسی جريان واقعه كربلا مشخص میشود كه اين حركت، انقلابی بوده تحت رهبری سه معصوم كه رهبری مقدماتی آن با امام حسن(ع) و رهبری عملياتی با امام حسين(ع) و رهبری نهادينه سازی و تغيير و تبديل يك برخورد نابرابر به يك انقلاب ابدی راسخ در زندگانی سياسی امت توسط امام سجاد(ع) صورت گرفت.
امام جمعه مشهد در ادامه با اشاره به اينكه پس از واقعه كربلا تا سال 260 هجری، قمری كه سرآغاز غيبت صغری بود تاريخ ائمه(ع) به سه مرحله تقسيم میشود، بيان كرد: از سال 61 تا 135 هجری، قمری كه بنی عباس روی كار آمدند، مرحله تنظيم حركتهای مبارزاتی و مقابله با قصد و تجاوز بنی اميه بود كه توسط امام سجاد(ع) صورت گرفت و نشان داده شد، از سال 135 تا 204 هجری قمری كه شهادت امام رضا(ع) بود، يك دوره مبارزاتی قوی برای ائمه(ع) محسوب ميشد زيرا امام صادق(ع) و امام رضا(ع) در يك موضع مبارزاتی قوی با حكومت بنیعباس قرار داشتند.
وی با بيان اينكه زندگانی امام صادق(ع) بين دو مرحله بود كه از سال 114 هجری كه امامت ايشان شروع و تا سال 135 كه نقطه پايانی مرحله اول بود اجرا شد، تصريح كرد: از سال 135 تا 148 هجری، قمری كه شهادت امام صادق(ع) صورت گرفت، جريانات مبارزاتی در يك شكل قوی وارد عرصه شد.
اين عضو خبرگان رهبری با انتقاد از اينكه عدهای میگويند كار امام صادق(ع) تنها مسئله گويی و بيان مباحث علمی بود، اظهار كرد: اين فكر نادرست است چرا كه امام صادق(ع) در زمانی به فعاليت پرداختند كه در ذهن مردم شكل گرفته بود، «رسالت پيامبر (ص) تنها برای ايجاد يك امپراطوری عربی و ايجاد يك قلمرو مستقل بين ايران و روم بوده است» و مسائل انسانساز اسلام كه سازنده فكر بوده و دارای تبديل و نشان دادن يك راه انسانی است، معرفی نشده بود.
توسعه مباحث دينی در جامعه اسلامی توسط امام باقر(ع) آغاز شد
آيت الله علمالهدی گفت: ايجاد بصيرت سياسی كه مردم بايد مديريتها را با ملاك قدرت نپذيرند و به اسلام يك نگرش مكتبی داشته باشند و همچنين توسعه مباحث دينی توسط امام باقر(ع) آغاز شد و در ازای اين حركتها در مردم يك بصيرت سياسی ايجاد شد و حركتی انقلابی در محور تمام فعاليتهای امام صادق(ع) شكل گرفت.
وی با اشاره به اينكه حركتهای سياسی امام صادق(ع) يك برنامه جدی سياسی بود، تصريح كرد: گاهی از امام صادق(ع) جملاتی را نقل میكنند كه فرمودهاند «در زندگی وارد مسائل سياسی نشويد» بايد توجه داشت كه امام اينها را تنها برای عدهای خاص كه بصيرت كافی نداشتند بيان میكردهاند.
امام جمعه مشهد به نقش امام صادق(ع) در ايجاد انقلاب فرهنگي در جامعه اسلامي اشاره كرد و يادآور شد: امام صادق(ع) در توسعه معارف اسلامی و علوم دينی يك انقلاب فرهنگی ايجاد كردند كه در نتيجه آن يك بصيرت نافذ برای ملت ايجاد شد،
امام جمعه مشهد در ادامه به مظلوميت ائمه(ع) اشاره كرد و گفت: مظلوميت ائمه(ع) به سه گونه بود؛ نخست آنكه حق آنان و حكومت آنان را غصب كردند و دوم آنكه آنان را شكنجه میدادند و سوم اينكه عدهای از مظلوميت آنان برای ميل به اهداف سياسی و دست يافتن به قدرت بهره ميبردند؛ بر همين اساس ابومسلم خراسانی يك آدمكش بیباك از اين دسته افراد بود و در خطه خراسان شروع به كار كرد و بر سرنوشت مسلمانان مسلط شد.
آيتالله علمالهدی با بيان اينكه هيچ امام معصومی در سيره اجتماعی ـ سياسی خود حاضر نمیشد حرام را ببيند و مقابل رؤيت آن بیتفاوت بايستد، بيان كرد: مسئله ترك عمل امر به معروف تنها يك ترك واجب نيست بلكه بیتفاوتی در مقابل غضب خدا است.
وی گفت: كسی كه در مقابل فساد، حرام و فحشاء سكوت كرده و اعتراض نمیكند، اين بیتفاوتی مقابل غضب خدا است و بايد دانست كه ائمه(ع) مقابل جنايات و به خصوص مظالمی كه از يك جريان حاكم رخ میداد ساكت نبودند، بلكه با تشكيل جريانات پنهانی و زيرزمينی به مبارزه با آن میپرداختند.
آيتالله علمالهدی در پايان با بيان اينكه اگر مقابلههای سياسی حضرت صادق(ع) نمیبود با حضرت اين رفتارها صورت نمیگرفت و در صدد كشتن ايشان برنميآمدند، خاطر نشان كرد: امام صادق(ع) در عالم سياست يك آدم منزوي نبودند و مقابله با ايشان به خاطر احساس خطر حكام جور بود.
