افشای عقايد انحرافی از آثار گسترش آموزههای فرهنگی امام صادق(ع) است
رئيس تبليغات اسلامی دهلران با اشاره به فعاليتهای فرهنگی امام صادق(ع) جهت احيای اسلام، اظهار كرد افشای عقايد انحرافی و تقويت مكتب اسلام از آثار گسترش آموزههای فرهنگی اين امام بزرگوار است.
حجتالاسلام هادی حسينی، رئيس اداره تبليغات اسلامی شهرستان دهلران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه ايلام، بهمناسبت سالروز شهادت امام جعفر صادق(ع)، اظهار كرد: اين امام بزرگوار در روز 17 ربيعالاول سال 83 هجری قمری در مدينه متولد شد؛ پدر گرامی آن حضرت، امام محمد باقر(ع) و مادر ارجمندش ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابی بكر است؛ نام شريف ايشان جعفر و لقب معروف او صادق و كنيهاش ابوعبدالله است.
وی افزود: شهادت آن حضرت در 25 شوال سال 148 هجری قمری، در 65 سالگی به دستور منصور دوانيقی، خليفه ستمگر عباسی به وسيله سمی كه به آن بزرگوار خوراندند، در شهر مدينه اتفاق افتاد و محل دفن ايشان در قبرستان بقيع است.
حجتالاسلام حسينی خاطرنشان كرد: امام جعفر صادق(ع) تلاش و كوشش خود را با مساعی علمی آغاز و حوزه فكری و ثمربخش خويش را كه بزرگان فقها و متفكران از آن بيرون آمدند، در صفوف امت افتتاح كرد و با تربيت شاگردانی دانشمند، ذخيره علمی بزرگی برای امت برجای گذاشت.
رئيس اداره تبليغات اسلامی دهلران با بيان اينكه بسياری از چهرههای مشهور اسلام از شاگردان والای امام جعفر صادق(ع) هستند، گفت: بعضی از شاگردان نامی آن بزرگوار عبارتند از هشام بن حكم، مؤمن طاق، محمد بن مسلم، زراره بن اعين و ... كه هر يك چهرههای درخشانی از تربيتشدگان مكتب آن حضرت هستند؛ حركت علمی حضرت صادق(ع) آنچنان گسترش يافت كه سراسر مناطق اسلامی را دربر گرفت و مردم از علم او سخنها می گفتند و شهرتش در همه شهرها و ديارها پيچيده بود.
وی اضافه كرد: جاحظ در مورد امام صادق(ع) میگويد: حضرت صادق(ع) چشمههای دانش و حكمت را در روی زمين شكافت و برای مردم درهايی از دانش گشود كه پيش از او معهود نبود و جهان از دانش وی سرشار شد.
اين كارشناس مذهبی به هدف امام صادق(ع) از گسترش برنامههای فرهنگی در آن زمان اشاره كرد و گفت: چاره جهل امت و تقويت عقيده به مكتب اسلام و نيز ايستادگی در برابر امواج كفرآميز و شبهههای گمراه كننده و حل مشكلات ناشی از انحراف حكومت از اهداف اصلی امام صادق(ع) جهت گسترش آموزههای فرهنگی خود بود كه آثار سازنده اين فعاليتها در عصر كنونی نيز هويدا است.
حجتالاسلام حسينی افزود: تلاش آن حضرت از طرفی مقابله با امواج ناشناخته و فاسد اوضاع سياسی عهد امويان و عباسيان بود كه انحرافات عقيدتی آن، بيشتر معلول ترجمه كتابهای يونانی، فارسی و هندی و پديد آمدن گروههای خطرناك از جمله غلات و زنديقان و جاعلان حديث و اهل رأی و متصوفه بود كه زمينههای مساعد رشد انحراف را به وجود آورده بودند.
وی بيان كرد: امام صادق(ع) در برابر تمامی آنها ايستادگی كرد و با همه مناظره و مباحثه كرد و خطر افكارشان را برای ملت اسلام افشا كرد و از طرف ديگر با تلاشهای خستگی ناپذير، مفاهيم عقيدتی و احكام شريعت را منتشر ساخت و آگاهی علمی را پراكند و تودههای عظيم دانشمندان را بهمنظور آموزش مسلمانان مجهز ساخت.
رئيس اداره تبليغات اسلامی دهلران گفت: امام صادق(ع) مسجد پيامبر(ص) را در مدينه محل تدريس خويش قرار داد و مردم دسته دسته از دور و نزديك به آنجا میشتافتند و سؤالات گوناگون خود را مطرح و جواب لازم را دريافت میكردند؛ از جمله استفادهكنندگان از محضر آن بزرگوار، مالك بن انس، ابوحنيفه، محمد بن حسن شيبانی، سفيان ثوری، ابن عينيه، يحيی بن سعيد، ايوب سجستانی، شعبه بن حجاج، عبدالملك جريح و ديگران بودند.
اين مبلغ مذهبی ادامه داد: امام صادق(ع) به پيروان خود فرمان داد كه به حاكمان منحرف پناه نبرند و از داد و ستد و همكاری با آنها خود داری كنند؛ به اصحاب و دوستان خود سفارش میكرد كه در هر كار، مخفيانه عمل كنند و تقيه را رعايت كنند و در هر عملی كه انجام میدهند توجه كامل داشته باشند كه دشمنان و مخالفانشان متوجه آن نشوند.
وی با اشاره به اينكه امام صادق(ع) از هيچ كوششی در راه احيای اسلام اصيل فروگذار نكرد، گفت: آن حضرت مردم را بر آن میداشت تا از قيامی كه زيد بن علی بن الحسين(ع) بر ضد دولت امويان كرده بود، پشتيبانی كنند؛ هنگامی كه خبر قتل زيد به او رسيد بسيار ناراحت شد و اندوهی عميق به او دست داد و از مال خود به خانواده هر يك از ياران زيد كه با او در آن واقعه آسيب ديده بودند هزار دينار داد و نيز هنگامی كه جنبش بنی الحسن(ع) شكست خورد، امام را حزن و اندوه فرا گرفت و سخت بگريست و مردم را مسئول كوتاهی در برابر آن جنبش دانست.
حجتالاسلام حسينی در پايان خاطرنشان كرد: آن حضرت از در دست گرفتن حكومت، خودداری فرمود و اين كار را به وقتی موكول كرد كه نقش دگرگونسازی امت را ايفا كند و در مجرای افكار امت تأثير گذارد و انحرافهای گوناگونی را كه واقعيات سياسی و اجتماعی روز به وجود آورده بود تصحيح كند، آنگاه در داخل امت عهدهدار تجديد بنا شود و امت را آماده سازد تا در سطحی درآيند كه بتوانند حكومتی را كه خود میخواهند، تشكيل دهند.
