به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه قم، مراسم آيتالله علامه مرتضی عسكری فردا پنجشنبه، 11 مهرماه در مسجد اعظم قم برگزار خواهد شد.
اين مراسم بعد از نماز مغرب و عشاء با حضور فضلا و طلاب حوزههای علميه، نمايندگان بيوت مراجع عظام و شخصيتهای علمی و دينی برگزار خواهد شد.
مؤسسۀ علمی ـ فرهنگی علامه عسکری و دانشکدۀ اصولالدین، با صدور بیانیهای به مناسبت فرا رسیدن ششمین سالگرد ارتحال علامه عسکری، از آیات عظام، علما، اندیشمندان، طلاب و دانشجویان، مسئولان نهادها و عموم طبقات مردم برای حضور در مراسم یادشده، دعوت کردند.
علامه عسکری در هجدهم جمادی الثانی 1332 (بهار 1293 شمسی) در شهر سامرا و از خاندانی ایرانیتبار و روحانی به دنیا آمد و در چهارم رمضان المبارک 1428 (25 شهریورماه 1386) در تهران وفات یافت و در کنار بارگاه نورانی حضرت فاطمۀ معصومه(س) در قم به خاک سپرده شد.
زندگی علمی علامه عسکری از ویژگیهای خاصی برخوردار است. طرح موضوعات ابتکاریِ شناساندن مکتب خلفا و مکتب اهل بیت(ع) با تکیه بر طرح مسائلی چون وحی قرآنی و وحی بیانی، و مقایسۀ تطبیقی دو مکتب از طریق استناد به معتبرترین مصادر و منابع مورد قبول شیعه و سنّی، بسیاری از موضوعات اختلافی تاریخی را برای همیشه حل کرده است.
علامه عسکری با تحقیقات نوین خود در حوزۀ قرآن، حدیث و تاریخ، تحوّلی در این زمینهها به وجود آورد. این آثار، چراغ راه شیفتگان مکتب اهل بیت(ع) در ظلمتسرای تاریخی است که به وسیلۀ تاریخنگاران یک سویهنگر و بعضاً دروغپرداز به نام اسلام نگاشتهاند. از همین رو، به ایشان عنوان «مرزدار مکتب اهل بیت(ع)» دادهاند.
علامه عسکری علاوه بر تلاشهای علمی، فعالیتهای اجتماعی و سیاسی چشمگیری نیز داشته است که تأسیس «حزب الدعوة الاسلامیة» در عراق با همکاری شهید سید محمدباقر صدر و نیز تأسیس «کلیة اصولالدین» (دانشگاه اصول الدین) در این کشور، از جملۀ آنهاست.
با روی کار آمدن حزب بعث در عراق، علامه عسکری ناچار از این کشور خارج شد و پس از اقامتی یک ساله در لبنان به سرزمین مادری خود ایران بازگشت و فعالیتهای علمی خود را پی گرفت. ایشان در سال 1375 به راهاندازی دانشکدۀ اصولالدین در ایران، همت گماشت. این یادگار ماندگار علامه، هماکنون در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در سه شهر قم، تهران و دزفول فعالیت دارد.
علامه مرتضی عسكری در سال ۱۲۹۳ شمسی در سامراء در خاندان علم و دانشپرور عريقی متولد شد. پدر بزرگوار ايشان، آيتالله سيدمحمد حسينی معروف به شيخ الاسلام فرزند آيتالله سيداسماعيل شيخالاسلام و داماد آيتالله مير محمدشريف عسكری تهرانی معروف به خاتمةالمحدثين بود.
ايشان از ده سالگی به حوزههای علوم دينی پای گذاشت، مقدمات و بخشهايی از سطوح را در همان شهر تحصيل كرد و در سال ۱۳۱۰ شمسی در عصر مرجعيت آيت الله العظمی حائری به حوزه علميه قم مشرف و ادامه دروس سطوح را در محضر بزرگانی همچون آيت الله شيخ محمدحسين شريعتمدار ساوجی و آيتالله سيد شهابالدين مرعشی در فقه و اصول و لمعه و قوانين و رسايل و مكاسب و بخشی از كفايه را آموخت.
اديان آسمانى و مسئله تحريف، نقش ائمّه(ع) در احيای دين (چهارده جلد)، بر گستره كتاب و سنّت (۱۶ جلد)، تاريخ حديث پيامبر(ص)، شيعيان اهل بيت(ع)، ازدواج موقت در اسلام، توسل به پيامبر خدا(ص)، بَداء يا محو و اثبات الهی، صفات خداوند در دو مكتب، شفاعت پيامبر(ص)، آيه تطهير، عصمت انبيا، ايجاد بنا بر قبور انبيا و اوليا، سنت پيامبر(ص) در گريه بر ميت، سنت پيامبر(ص) در زيارت قبور، سنت پيامبر(ص) در سجده بر تُربت، سنت پيامبر(ص) در صلوات، سنت پيامبر(ص) در زيارت انبيا و صُلحا، قرآن در دو مكتب از جمله آثار فارسی آن مرحوم است.
رهبر انقلاب در پیام تسلیتی که به مناسبت ارتحال علامه عسکری صادر کردند، آوردهاند: «این عالم بزرگوار و سختکوش، دهها سال از عمر بابرکت خود را در راه پژوهش و کلام و تاریخ و حدیث، صرف کرد و محصول مبارک آن، تألیفات و مقالاتی است که در گسترۀ جهان اسلام با استقبال و تحسین رو به رو شد و در ترویج مکتب اهل بیت(ع) موفقیتهای ارزشمندی به دست آورد. رحمت خدا بر آن دانشمند بلند همّت و پرتلاش و خستگیناپذیر».