|
حجتالاسلام ابوالحسن حقانی، عضو هيئت علمی مؤسسه آموزشی ـ پژوهشی امام خمينی(ره) قم در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با تأكيد بر اينكه پايداری زندگی مشترك بر دو ركن توجه به معيارهای انتخاب همسر پيش از ازدواج و همچنين رعايت شاخصهای صحيح زندگی در طول زندگی مشترك، استوار است، گفت: در نظر نگرفتن معيارهای صحيح انتخاب همسر در دوران پيش از ازدواج، سبب ايجاد مشكلاتی در دوران زندگی مشترك شده و همچون زمانی كه اين زندگی با احساس و علاقه صرف آغاز شود، پايداری زندگی را زير سؤال میبرد.
وی افزود: توجه به مهارتهای زندگی مشترك از سوی زوجين از ابتدا و در طول زندگی، يكی از شاخصهايی است كه میتواند پايداری يك زندگی مشترك را بيمه كرده و اگر زوجين با وجود آگاهی از اين مهارتها، در اجرايی و عملی كردن آنها كوتاهی كنند، زندگی پايداری نخواهند داشت.
عضو هيئت علمی مؤسسه امام خمينی(ره) قم با اشاره به اينكه ناظر دانستن امام زمان(عج) بر زندگی افراد، يكی از مهمترين ابعاد رعايت سبك زندگی دينی در ازدواجهای نوپا محسوب میشود، ابراز كرد: اگر زوجين بر اين حقيقت ايمان داشته باشند كه ائمه معصوم(ع) و بهویژه امام زمان(عج) بر زندگی آنان ناظر هستند؛ هر لحظه خود را مورد آزمون قرار میدهند كه آيا اگر حجت خدا(عج) در لحظه بر زندگی آنان نظر كنند، سر بهزير خواهند داشت يا سرافراز هستند.
حجتالاسلام حقانی دخالت داشتن تجملات و گناهان مختلف در زندگی زوجهای جوان را عامل دوری از سبك زندگی دينی دانست و اظهار كرد: با توجه به محدود بودن فضای اطلاعاتی در زمانهای گذشته و میان جوانان نسلهای پيشين، صميميت در خانوادهها بيشتر از امروز وجود داشته و همين امر سبب میشد تا بسياری از تجملگرايیها و زمينههای گناه در زمان ازدواج جوانان وجود نداشته باشد.
كاهش صميميت باعث نادیده گرفتن برخی از شاخصهای دينی شده است
وی تصريح كرد: قرار گرفتن جوانان در هجوم فناوریهای اطلاعاتی گسترده و همچنين كاهش صميميت میان اعضای خانواده در عصر حاضر سبب شده است تا بسياری از شاخصهای دينی میان دختران و پسران جوان ما ناديده گرفته شود و كمتوجهی به مسائل اخلاقی و اوامر الهی از سوی آنان، ازدواجهای ناپايداری را شكل میدهد كه به نوبه خود عاملی برای بروز طلاق هستند.
اين كارشناس آئين همسرداری و ازدواج با اشاره به اينكه متأسفانه درصد بسيار كمی از دختران و پسرانی كه در شرف ازدواج قرار دارند، برای آغاز زندگی مشترك خود به مشاوران مذهبی مراجعه میكنند، خاطرنشان كرد: متأسفانه فرهنگ اين نوع مشاورهها در برخی خانوادههای ايرانی تبيين نشده است و حتی افرادی كه پس از ازدواج برای مشاوره به كارشناسان مراجعه میكنند، پس از بروز مشكلات، به سراغ آن میروند، نه برای افزودن مهر و مودت ميان خود.
عضو هيئت علمی مؤسسه امام خمينی(ره) قم در پايان يادآور شد: نقش والدين در ترغيب جوانان و فرزندان خود به انجام مشاوره پيش از ازدواج بسيار پررنگ بوده و بايد اين نكته برای جوانان تبيين شود كه ازدواج بدون آگاهی و بصيرت، انتظارات بين زوجين را افزايش میدهد.