... و چه سياه است حال و روز بندهای كه هيچ عرفهای دلش را نمیلرزاند
رمضان، عرفه، ذیالحجه، قدر، قربان، غدير، ليلةالرغائب ... تو فرصت میدهی و من دلم را به هوای دنيايی خوش كردهام كه لحظه به لحظه وجودم را از عطر بهشت برين تو محروم میكند و چه سياه است حال و روز بندهای كه هيچ عرفهای دلش را نمیلرزاند.
 |
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، روز عرفه فرصتی است كه پروردگار سبحان، بندگان خود را به عبادت فراخوانده و شيطان در اين روز در خشمناكترين اوقات خواهد بود، روايت شده كه حضرت امام سجاد(ع) در اين روز صدای سائلی را كه از مردم درخواست كمك میكرد شنيد و به او فرمود: وای بر تو! آيا از غير خدا سؤال میكنی در اين روز و حال آن كه اميد میرود در اين روز برای بچههای در شكم كه فضل خدا شامل آنها شود و سعيد گردند.
هميشه امان میدهی كه «بخوان!» و من روی گردانم از اين دريای فضل و كرم! چشم بر سياه و سفيد دنيا دوخته و آن را سرشار از رنگ میبينم؛ غافل از اينكه «صِبْغَةَ اللّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدونَ: اين است نگارگرى الهى و كيست خوشنگارتر از خدا و ما او را پرستندگانيم»، (بقره/138). غرق میشوم در آسمان تيره دنيا و چه سهل نفس میكشم از هوايی كه نه هوای توست و نه هوای «الَّذِينَ أَنعَمتَ عَلَيهِمْ»!
رمضان، عرفه، ذیالحجه، قدر، قربان، غدير، ليلةالرغائب... تو فرصت میدهی و من دلم را به هوای دنيايی خوش كردهام كه لحظه به لحظه وجودم را از عطر بهشت برين تو محروم میكند و چه سياه است حال و روز بندهای كه هيچ عرفهای دلش را نمیلرزاند.
آغاز ماه عبادت و بندگیات، با پيوند ملكوتی بانوی آب و آئينه با امير مؤمنان عالم است و با موسم زوار بيتاللهالحرام كه فوج فوج برای اجرای مراسم باشكوه حج و بهرهمندی از معنويت و بركات آن ادامه میيابد. نهم ذیالحجه روز عرفه است؛ خداوند متعال در اين روز به سه مكان و سه گروه از انسانها، توجه ويژه دارد؛ كربلا و زائران امام حسين(ع)، صحرای عرفات و حجاج بيتاللهالحرام و هر كجا از دنيا كه دستی بهسوی او بلند شود و دلی بشكند.
حلاوت زيارت حرم سيدالشهدا(ع) در روز عرفه
حلاوت زيارت حرم سيدالشهدا(ع) در اين روز پربركت از يك سو و طعم شيرين بخشايشت از سوی ديگر، گوارای وجود زائرانی كه به پای دل به كربلا رسيدهاند. در عرفات هم كه باشی، در كلام ناقص من نمیگنجد وصف حال برگزيدگانی كه خواندند و اجابتشان كردی در عرفه! وای به حال دلی كه در اين فرصت و امان دوباره نشكند و تو نگاهش نكنی.
خدايا! همچون خيل زائران خانهات، معترفم به ظلمی كه به نفسم روا داشتهام: «سبحانك اللهم و بحمدك لا اله الا انت علمت سوء و ظلمت نفسی واعترفت بذنبی اغفر لی انك انت الغفور الرحيم؛ جز تو خدايی نيست كار بدی كردم و بر خود ظلم نمودم اينك به گناه خود اعتراف میكنم مرا ببخش كه تو بخشنده و مهربانی.» ببخشای و در سايه فضل و كرمت قرارم ده.
وجود دو عيد مهم قربان و غدير و روز عرفه و خاطره دعاى عظيم و گرانبهاى سيدالشهدا(ع) در عرفات، شكوه و عظمت خاصى به اين ماه بخشيده و چه فيض عظيمی است بهرهمندی از فضاى آكنده از معنويت اين ماه مبارك و خودسازى و تهذيب نفس.
عقل و عشق را يكجا در وجودمان نهادی و خود، مظهر هر دو در مقابل ديدگانمان جلوه نمودهای، توفيقمان ده كه از عمق احساس و با عقل قدسی، به سويت رهنمون شويم، «يا الله المحمود فی كل فعاله[أفعاله]»!
سيدهنازنين موسوی
