نمايش خانواده؛ الگويی مناسب برای انتقال مفاهيم دينی به كودك و نوجوان
در تماشای نمايش كودك و نوجوان با توجه به اينكه اعضای خانواده و به ويژه والدين فرزندان خود را همراهی میكنند، اگر توليد نمايشی كه در آن سليقه همه اعضای خانواده تأمين میشود مورد نظر باشد، اين نمايش قادر خواهد بود تا مفاهيم دينی و اخلاقی را مؤثرتر به كودك و نوجوان منتقل كند.
اميد محمدی، نويسنده و كارگردان تئاتر كودك و نوجوان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، گفت: نهادينه شدن فرهنگ تئاتر ديدن در ميان خانوادهها به عنوان يك اصل در شاخصه فرهنگی مطرح است و در آمار و ارقامی كه معمولاً در كشورهای پيشرفته در سرانه فرهنگی اخذ میشود يكی از معيارها تعداد دفعات تماشای تئاتر توسط اعضای خانواده است.
وی ادامه داد: در مورد تئاتر كودك و نوجوان بايد گفت همراهی والدين با فرزندانشان در ديدن تئاتر موجب میشود تا كودك و نوجوان درك بهتری نسبت به موضوع و ماجرای تئاتری كه در حال ديدن آن هستند از طريق طرح سؤال و پاسخ مناسب از سوی والدين پيدا كنند كه اين مسئله به ويژه موجب بالا رفتن سطح معلومات آنها در مواجهه با تئاتر نيز میشود.
در توليد نمايش خانواده بايد به دغدغه تك تك اعضای خانواده توجه شود
كارگردان نمايش كودك «اين خونه ديگه موش نمیخواد» تصريح كرد: تماشای جمعی تئاتر از سوی اعضای خانواده نياز به اين دارد كه در ساختار و محتوای يك اثر نمايشی به دغدغه تك تك اعضای خانواده توجه نشان داده شود و اصطلاحاً رغبتی به واسطه طرح موضوعی جذاب در اعضای خانواده برای ديدن يك اثر نمايشی ايجاد كند و فعاليت در اين عرصه را به سمت توليد نمايش خانواده سوق دهد.
وی ادامه داد: اينكه چرا هنوز ما نتوانستهايم در توليد نمايشهای خانواده موفق باشيم به اين دليل است كه تكليف توليدات در اين زمينه همچنان نامعلوم است و هيچ ساز و كاری برای توليد هدفمند نمايشهايی كه علاوه بر كودك و نوجوان مفيد خانواده و به ويژه والدين باشد وجود ندارد.
محمدی تأكيد كرد: مسئله همراهی والدين با فرزندان در ديدن يك اثر نمايشی با موضوع دينی اهميت بيشتری دارد چرا كه طرح مسائل دينی به ريشهها و پيشزمينههای اعتقادی كودك و نوجوان در شخصيت آينده او متصل میشود و اگر كودك و نوجوان در مواجهه با يك اثر نمايشی با موضوع دينی در مقابل پرسش پيش آمده نتواند پاسخی روشن كه معمولاً از والدين خود میگيرد دريافت كند برايش همچنان موارد ابهام باقی خواهد ماند.
اين كارگردان تئاتر كودك و نوجوان با اشاره به اينكه به ويژه در نمايش دينی همراهی والدين با فرزندان يك اصل است، گفت: وقتی در يك نمايش كودك و نوجوان صرفاً جلب رضايت بچهها مورد نظر باشد و هيچ بخشی از آن نتواند برای والدين جذابيت و اشتياق ايجاد كند در نتيجه والدين هم رغبتی برای ديدن نمايش پيدا نمیكنند و از آنجا كه تصميمگيرنده برای فعاليت اجتماعی و بيرون از خانه با والدين هستند در نتيجه از بردن و همراهی كودك خود برای تماشای يك اثر نمايشی صرفنظر میكنند.
حجم توليدات نمايشی كودك و نوجوان در مقايسه با تقاضا همخوانی ندارد
وی در ادامه گفت: مسئله مهم كه موجب آن شده است تا نمايش كودك و نوجوان چرخه ناقصی داشته باشد اين است كه حجم توليدات در مقايسه با تقاضا همخوانی ندارد و البته كم نيستند فعالانی كه مشتاق كار در زمينه تئاتر كودك و نوجوان هستند و بعضاً اين كار را نيز انجام میدهند اما از آن سو اين نياز از سوی والدين كودكان و نوجوانان حس نشده است كه بايد ديدن تئاتر را به عنوان يك اصل در سبد فرهنگی خانواده خود جای داده و به ويژه برای فرزندان خود از طريق تئاتر فرهنگسازی كنند.
محمدی در پايان گفت: تا زمانیكه چرخه توليد و عرضه تئاتر كودك و نوجوان دچار نقص است، نمیتوان به شكل اصولی به مقوله محتوا و موضوعات طرح شده در قالب نمايش كودك و نوجوان توجه كرد كه البته يكی از اين موضوعات طرح مسائل و مفاهيم دينی است كه اتفاقاً از اهميت ويژهای نيز برخوردار است.
