
برنامههای سیما در محرم امسال را از چند وجه میتوان ارزیابی کرد؛ ابتدا در بحث برنامههای نمایشی، بخشی که باید به آن نمرهای قبولی داد، چون با وجود کمیت پایین تولیدات، به لحاظ کیفی شاهد رشد آثار ارائه شده بودیم. بهترین نمونه برای این ادعا سریال «خرده ستمگران» است؛ کاری که الگویی موفق از یک اثر خوش ساخت است.
البته وقتی درباره برتریهای کیفی این سریال سخن میگوییم منظور بخشهای فنی کار نیست، هرچند در این حوزه نیز در حد خود این اثر توانست به موفقیتهای لازم دست پیدا کد، اما مزیت اصلی این کار مربوط به مضمون سریال میشود. در این کار همانگونه که از نامش پیداست به خرده ستمکاریها توجه میکند که در جامعه هر روز شاهد آن هستیم، اما به راحتی از آن میگذریم. این در حالیست است که در ایام محرم دائم فریاد یاری مظلوم سر میدهیم، اما در جهان واقعی خود نیز ظلم میکنیم.
این سریال سعی دارد تلنگری باشد به خیلی از ما تا بدانیم، برای پیمودن را امام حسین (ع) حتما باید به آرمانهای ایشان وفادار بود. در کلام دیگر ادامه راه ابا عبدالله تنها با عمل به کردار و آرمانهای این امام است که محقق میشود. نکته دیگر اینکه در این سریال به هیچ وجه شاهد شعارزدگی نیستیم و هرآنچه که تصویر میشود به واقعیترین شکل ممکن عرضه می شود، بدون اینکه تماشاگر از پیام کار دلزده شود.
در کنار این سریال، کار دیگری به نام «بچههای نسبتا بد» هم پخش شد که هنوز نیز ادامه دارد. این کار هم با ساختار فنی خود به موضوعی پرداخته که تا به حال کمتر تلویزیون به آن توجه کرده است، البته سالها پیش در سریال «خط قرمز» قاسم جعفری این راه را پیمود، اما کار اخیر سیروس مقدم به شدت اثری خوش ساخت متناسب با قالبهای حرفهای تلویزیون است. در این میان تنها میتوان اشکال این کار را به لحاظ فنی، حرکتهای زیاد دوربین دانست، زیرا این رویکرد با وجود اینکه هیجان را به تماشاگر القا میکند، ولی موجب سردرگمی وی نیز میشود.
جدا از این دو کار نمایشی برنامههای ترکیبی سیما نیز در محرم 92 نمره قبولی گرفتند. به ویژه برنامههایی که از شبکه 4 روی آنتن میرفت. در برنامههای این شبکه که عموما با حضور کارشناسان مذهبی و تاریخی همراه بود به شبهات مطرحه شده پاسخ داده میشد؛ کاری که باید در تمامی شبکهها رواج پیدا کند تا جوانان ما با زیباییهای عاشورا بیشتر آشنا شوند.
در پایان درباره مداحیها و نوحه سراییها هم باید گفت که شاهد هیچگونه پیشرفتی نبودیم و تنها همان کارهای قبلی تکرار میشد.