
حجتالاسلام والمسلمین مدنی، مدرس حوزه علمیه در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از گیلان، به بررسی شیوههای تبلیغی پیامبر(ص)، صلح امام حسن مجتبی(ع) و ولایتعهدی امام رضا(ع) پرداخت و اظهار کرد: یکی از رسالتهای اصلی پیامبران، تبلیغ دین خداست و اساسا رسالت منهای تبلیغ قابل تحقق نیست؛ لذا خداوند تبارک و تعالی پیامبر(ص) را متصف به صفاتی فرموده است که این صفات در همه ارکان زندگی پیامبر تأثیر گذاشته، از جمله اینکه پیامبر را به عنوان کوه رحمت و کانون عطوفت معرفی میکند.
وی با بیان اینکه سراسر وجود زندگانی پیامبر(ص) زمینهساز هدایت بشر است، افزود: اگر در زندگی بشر هیچ چیز نبود، نگاه بشر به پیامبر گرامی اسلام(ص) معطوف میشد، چراکه نگاه به چهره و سیره پیامبر(ص) برای رسیدن انسان به کمال کافی بود؛ جلوه عملیات پیامبر اسلام همیشه با بشارت همراه بوده است، یعنی پیغمبر مبشر بود و انذار در رتبه دوم مأموریت ایشان قرار داشت؛ پس پیامبر کانون رحمت و مرکز و محور هدایت بود و زندگیاش با بشارت و کفایت همراه بود.
حضرت محمد(ص) کانون رحمت و هدایت است
حجتالاسلام مدنی ادامه داد: این ویژگیها در وجود پیامبر استثناء است و به صورت مطلق در پیامبر اسلام(ص) به ودیعت نهاده شده است و کسانی که میخواهند مبشر باشند و جلوه هدایت و بشارت را در دنیا محقق کنند، حتما باید از پیامبر(ص) الگو بگیرند و هیچکس بدون نگاه به زندگی پیامبر، نمیتواند کانون رحمت، کفایت و هدایت باشد و اساسا هیچ کانونی منهای پیامبر استقلال ندارد، چرا که کانون اصلی، پیامبر(ص) است و حتی اهل بیت(ع) رحمت و هدایت را از این کانون به ودیعت گرفتهاند.
این کارشناس دینی با تصریح بر اینکه خدا در قرآن، صفاتی را برای پیامبر(ص) عنوان می کند که این صفات در حد اعلی در پیامبر محقق شده است، افزود: هیچکس نمیتواند به این درجه از صفات برسد؛ علم پیامبر(ص) نیز بیواسطه به کانون علم الهی متصل است و بعد از پیامبر(ع) و امام معصوم(ع) کسی این ویژگی را ندارد؛ لذا خداوند در مقابل این همه عنایت، پیامبر را از برخی مسائل از جمله غضب، تعصب، تندخویی، قضاوت غیر عالمانه، کدورت غیر مشروع و ... نهی کرده است که البته پیامبر(ص) به صورت طبیعی با عنایتهای پروردگار، مبرا از این مسائل است.
حجتالاسلام مدنی با بیان اینکه پیامبر(ص) پایهگذار تبلیغ معارف اسلامی پس از دوران جاهلیت بود، گفت: پیامبر به عنوان یک مبلغ، علم را همراه با عمل از خود نشان میداد، یعنی پیامبر(ص) قبل از اینکه بگوید، عمل میکرد و در واقع عمل پیامبر، تبلیغ دانش پیامبر بود.
تبلیغ یکی از ارکان زندگی سیاسی – اجتماعی پیامبر(ص) بود
مدرس حوزه علمیه ادامه داد: تبلیغ یکی از مهمترین جلوهها و ارکان زندگی اجتماعی و سیاسی پیامبر(ص) است و ایشان با این ویژگیهای منحصر به فرد بود؛ خدا پیامبر را مأمور به تبلیغ میکند به گونهای که اگر این تبلیغ نباشد، رسالت الهی محقق نمیشود و این تبلیغ گاهی تبلیغ عام است و گاهی تبلیغ خاص مثل ابلاغ امامت؛ لذا تبلیغ پیامبر همیشه با این ویژگیها همراه بوده و افرادی نیز که از سوی پیامبر به تبلیغ اعزام میشدند، دارای این پیشینه فکری بودهاند، چرا که در قرآن کریم کسانی که با شتابزدگی در مسیر تبلیغ دین مبین اسلام گزارشاتی را به پیامبر میدادند، به شدت مورد نکوهش قرار گرفتهاند.
وی پرهیز از خرافهگرایی و داستانسرایی بیمورد و تأکید بر تبلیغ شفاف و بیپیرایه معارف الهی، سعهصدر و استقامت مثالزدنی، بیتوجهی به تعصبات قومی، استفاده از گفتمان تبلیغی بر اساس ذائقه مخاطبین بدون تحقیر مردم و حس خودبرتربینی، برآوردن نیازهای مخاطبان، دامن نزدن به اختلافات و تکیه بر مشترکات و دوری از شتابزدگی را از جمله خصوصیات تبلیغی پیامبر(ص) عنوان کرد.