
عباس کیفیبجستانی، عضو جامعه قاریان قرآن کشور در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با بیان اینکه عشقورزی راز موفقیت پیامبر اسلام(ص) است، گفت: مهرورزی بهعنوان زیباترین آموزه اخلاق محسوب میشود و نقش سازنده و مؤثری بر گرایش انسانها بهسوی حق و عدالت دارد.
وی افزود: نبی مکرم اسلام(ص) بهعنوان کاملترین اسوه راستین بشریت، نسبت به تمام مردم بسیار صمیمی و مهربان بود، آن بزرگوار با داشتن این خصلت ستودنی توانست در طول 23 سال دلهای بسیاری را شیفته مکتب خویش کند و از منجلاب ضلالت به صراط مستقیم هدایت کند.
عضو جامعه قاریان قرآن کشور با اشاره به سخن پیامبر(ص) که اگر مهربانی و ملاطفت بهصورتی مجسم شود، آن چنان زیباست که خداوند مخلوقی زیباتر از آن را نیافریده، اظهار کرد: ابراز محبت و مهرورزی رسول خدا(ص) نه تنها شامل خانواده، دوستان و اهل ایمان میشد، بلکه مخالفان، از اخلاق نرم و شفقتآمیز آن بزرگوار بهرهمند میشدند، به همین جهت خداوند متعال در آیه 4 سوره قلم رسول گرامیاش را تحسین کرده و میفرماید: «وَإِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظِیمٍ؛ و بی شک تو بر آئینی عظیم استواری».
کیفیبجستانی با بیان اینکه راز موفقیت پیامبر(ص) در مدیریت حکومتی، عشقورزی و عشق به مردم بود، بیان کرد: اگر این شیوه مفید و کارآمد در مدیریت او وجود نداشت، هرگز توفیق رفع مشکلات و موانع طاقتفرسا را پیدا نمیکرد.
وی ادامه داد: پیامبر(ص) در خانواده نسبت به همسران خود، هیچگونه خشونتی بروز نمیداد و این برخلاف خلق و خوی مردم مکه بود بدزبانی برخی از همسران خویش را تحمل میکرد تا آنجا که دیگران از این همه تحمل بهستوه آمده بودند.
اشارهای به شیوه تربیتی پیامبر اکرم(ص)
عضو جامعه قاریان قرآن کشور با تأکید بر اینکه رسول خدا(ص) با فرزندان خود فوقالعاده عطوف و مهربان بود و به آنها محبت میکرد، افزود: سیره تربیتی آن حضرت نشان میدهد که در طول زندگی، ارتباط عاطفی و کلامی با فرزندانش داشت.
کیفیبجستانی تصریح کرد: پیامبر(ص) در مسائل فردی و شخصی آنچه مربوط به شخص خودش بود، نرمخو و ملایم بود، گذشتهای بزرگ و تاریخیاش یکی از علل موفقیت در رسالت الهی او بود، اما در مسائل اصولی و عمومی آنجا که حریم قانون بهشمار میرفت، سختی و صلابت نشان میداد.
وی در باب اینکه برخورد گرم و صمیمی باعث نزدیک شدن دلها و افزایش محبت میشود، یادآور شد: بسیار اتفاق افتاده که با یک احوالپرسی صمیمانه و اظهار محبت خالصانه باب ارتباط با دیگران گشوده شده و بسیاری از ذهنیتهای منفی درباره برخی از واقعیات جامعه و معارف دینی اصلاح شده است.