
آیتالله دری نجفآبادی، عضو مجلس خبرگان رهبری در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، در خصوص مفهوم و محتوای دعا در قرآن کریم و مکتب اهلالبیت(ع) تصریح کرد: دعا در مکتب اهل بیت(ع) به معنی بیان درد و درمان، راه و بیراهه، هدایت و ضلالت، سعادت و شقاوت، کمال و نقص، اصلاح و جبران نواقص، سیر در صراط ولایت الهی و ولایت اولیاء حق تعالی و راه مستقیم و هدایت الهی است.
وی با اشاره به اینکه زبان ادعیه، زبان قلوب سلیم، فطرت پاکان عالم و زبان مؤانست با خداوند است، افزود: دعا به زبان عبادالله برای وصول به درجات قرب و منازل وصال و معارج اسماء و صفات خداوند متعال است.
دعا در حقیقت زبان اولیاء خداست
آیتالله دری نجفآبادی با بیان اینکه دعا در کلام بزرگان با عنوان قرآن متصاعده نامگذاری شده، تصریح کرد: در حقیقت دعا زبان اولیاست؛ چرا که آنان در ژرفای معارف قرآن غرق شده و از آن سیراب گشتند.
وی در ادامه به آیات 68 و 69 سوره نحل که میفرماید؛ «وَأَوْحَى رَبُّکَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِی مِنَ الْجِبَالِ بُیُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا یَعْرِشُونَ ، ثُمَّ کُلِی مِن کُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُکِی سُبُلَ رَبِّکِ ذُلُلاً یَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِیهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِی ذَلِکَ لآیَةً لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ»، و پروردگار تو به زنبور عسل وحى[الهام غریزى] کرد که از پاى کوهها و از برخى درختان و از آنچه داربست [و چفتهسازى] میکنند خانههایى براى خود درست کن، سپس از همه میوهها بخور و راههاى پروردگارت را فرمانبردارانه بپوى آنگاه از درون [شکم] آن شهدى که به رنگهاى گوناگون است بیرون میآید در آن براى مردم درمانى است راستى در این [زندگى زنبوران] براى مردمى که تفکر مىکنند نشانه [قدرت الهى] است» اشاره کرد.
نماینده ولی فقیه در استان مرکزی ابراز کرد: اولیاءالله همچون نحلها از شهد شیرین گلستانها، بوستانها و گلها اشباع میشوند و آنگاه به سراغ کندوها در پروازند تا خود را به محل وصال و خانه امن رسانده و با آرامگرفتن در کنار ملکه کند و از بهار برای زمستان توشه بیندوزند.
آیتالله دری نجفآبادی در ادامه تأکید کرد: قرآن کریم این نکته عمیق را با زبان زنبور عسل و کارنامه او بیان فرموده که درس بزرگ توحید، نظم، حکمت، ربوبیت، سلامت، شفا، غذا، هدایت غریزی الهی و برکات فراوان این موجود کوچک و انوار هدایت رب العالمین است.
وی با توجه به تفسیر راویان این آیه، این مَثَل قرآن را استعاره و کنایهای برای انسانهای کامل، راهگشای سیر و سلوک انسان و درسآموز و نیز سرمشقی برای سیر انسان تا مأمن امن الهی دانست.
عضو مجلس خبرگان رهبری به کلام امیرالمومنین(ع) که میفرماید؛ «بما ارضی ربّه قد احیا عقله و امات نفسه، فَتَدَافَعَتْهُ الْأَبْوَابُ إِلَی بَابِ السَّلاَمَةِ، وَدَارِ الْإِقَامَةِ، وَثَبَتَتْ رِجْلاَهُ بِطُمَأْنِینَةِ بَدَنِهِ فِی قَرَارِ الْأَمْنِ وَالرَّاحَةِ، بِمَا اسْتَعْمَلَ قَلْبَهُ، وَأَرْضَی رَبَّهُ» اشاره کرد و افزود: این خطبه به ظاهر کوتاه با روشنکردن مسیر حرکت و بیان چگونگی تلاش صالحان برای وصول به دارالسلامه و الاقامه، در حقیقت همه معارف سیر و سلوک و وصول و فنا را در خود جمع کرده است.
این مقام مسئول در ادامه اثر این بیان نورانی امیرالمؤمنین(ع) را سیراب شدن جان آدمی از انوار ایمان، اخلاص، ولایت و انس عنوان کرد و گفت: این کلام موجب میشود انسان از دلبستگی به دنیا و زر و سیم آن چشم فروبسته و همچون پروانه دلسوختهای به گرد شمع میگردد و در شمع ذوب میشود.
اثرات دعا در زندگی انسان
وی در ادامه عنوان کرد: نتیجه دعا آنست که آدمی با روزهداری در روزها و شبزندهداری به سوی حضرت حق سیر کرده آنچنان که هواها بهطور کامل رخت بربسته و شهوات و هوسها همه به فراموشی سپرده میشوند.
وی نداشتن آرزویی جز آرزوی وصال خوبان، قرب جانان و دیدار دلبر و دلدار را یکی از ویژگیهای اولیاءالله برشمرد و اظهار کرد: ریاضات حقه مردان خدا را از خود بیخود کرده به طوری که لاروضّن نفسی بالتقوی حتی تأتی آمنه یوم الفزع الاکبر، تا در روز فزع اکبر در امان محبوب و معشوق باشند و در دارالامن ایمان و دارالسلام یار جز سلام نشنوند و جز سلام نگفته و مصداق بارز آیه 10 سوره یونس که میفرماید؛ «دَعْوَاهُمْ فِیهَا سُبْحَانَکَ اللَّهُمَّ وَتَحِیَّتُهُمْ فِیهَا سَلاَمٌ وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ، نیایش آنان در آنجا سبحانک اللهم [=خدایا تو پاک و منزهى] و درودشان در آنجا سلام است و پایان نیایش آنان این است که الحمد لله رب العالمین[= ستایش ویژه پروردگار جهانیان است» باشد.
عضو مجلس خبرگان رهبری در پایان با اشاره به آیه 39 تا 41 سوره نجم که میفرماید؛ «وَأَن لَّیْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى، وَأَنَّ سَعْیَهُ سَوْفَ یُرَى ، ثُمَّ یُجْزَاهُ الْجَزَاء الْأَوْفَى و اینکه براى انسان جز حاصل تلاش او نیست و [نتیجه] کوشش او به زودى دیده خواهد شد، سپس هر چه تمامتر وى را پاداش دهند» خاطرنشان کرد: اولیاءالله برای دستیابی به کمالات، منازل و مقامات آن روز در تکاپو و تلاش هستند.