تشریح نقش مساجد در ایجاد وحدت بین جوامع اسلامی
گروه اجتماعی: کارشناس امور قرآنی ادارهکل اوقاف خراسان جنوبی گفت: مساجد در طول تاریخ اسلام همواره مرکزی برای یکیبودن و یکیشدن و وحدت در معنا و شکل بوده است.
حجتالاسلام مهدی عباسی، کارشناس امور قرآنی ادارهکل اوقاف خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با اشاره به اینکه مساجد در طول تاریخ اسلام همواره مرکزی برای یکیبودن و یکیشدن و وحدت در معنا و شکل بوده، گفت: مساجد، بهترین جایگاه برای ایجاد وفاق و همدلی در جامعه اسلامی است.
وی با بیان اینکه در این مکان مقدس است که تمام آفریدههای خداوند متعال با یکدیگر خدا را عبادت میکنند، افزود: همه مسلمانان در این مکان با وضو که نشانه طهارت و پاکی است وارد میشوند و احترام آن را نگه میدارند.
کارشناس امور قرآنی ادارهکل اوقاف خراسان جنوبی با اشاره به نقش مسجد در ایجاد وحدت بین مردم تصریح کرد: در مسجد کینه و کدورتها از بین میرود و روحیه برادری بین مردم شکل میگیرد.
حجتالاسلام عباسی با بیان اینکه مسجد، بساط قرب حق تعالی و خانه او است، گفت: مؤمن با توجه به این امر نه تنها باید انگیزه خود در رفت و آمد به مسجد را الهی کند، بلکه از رفت و آمد به مسجد بهعنوان عاملی برای پرهیز از گناه و اصلاح سایر اعمال خویش بهرهبرداری نماید، چراکه حضور در مسجد با روح آلوده به گناه و بدون تصمیم بر توبه و بازگشت از عصیان نه تنها انسان را محبوب درگاه حق تعالی نمیکند، بلکه موجبات خشم و غضب الهی را نیز فراهم میآورد.
وی ادامه داد: در حقیقت اصرار ورزیدن بر گناه و سرکشی همراه با حضور در مسجد، نوعی نفاق و بلکه مسخره کردن فرامین الهی است، رفتار کسیکه در بیرون از مسجد به انواع گناهان و معاصی دست میزند و با این حال در اوقات نماز نیز بدون تصمیم بر توبه و ترک گناه بهسوی مسجد میشتابد، درست همانند رفتار کسی است که به دوست خویش خیانت ورزیده و با این نه بهمنظور عذرخواهی از وی بلکه به قصد دیدار از او بهسوی خانهاش حرکت میکند پر واضح است که اینگونه عملکرد از دید همگان، رفتاری آلوده به نفاق و بلکه مسخرهآمیز است.
اشارهای به لزوم حفظ حرمت مساجد
کارشناس امور قرآنی ادارهکل اوقاف خراسان جنوبی تأکید کرد: شایسته است مؤمن با یادآوری اینکه بنا دارد روزانه چندین بار در مسجد و خانه دوست، حاضر شود، سعی کند اعمال و رفتار او در بیرون از مسجد با مسجد رفتن و به حضور دوست شتافتن، متناسب و هماهنگ باشد، در این صورت است که مسجد رفتن نه تنها خود عملی عبادی است، بلکه بهعنوان عاملی برای مراقبت بر سایر اعمال و رفتار و اصلاح آنها نیز مؤثر بوده، در غیر این صورت ممکن است حضور در مسجد، مطرود درگاه الهی واقع شود و خشم و نفرین خداوند را بهدنبال داشته باشد.
حجتالاسلام عباسی با اشاره به اینکه از پیامبر اکرم(ص) نقل شده که فرمود: «خداوند متعال بر من وحى فرستاد که اى برادر انبیا و اى برادر بیمدهندگان! قومت را بترسان از اینکه وارد خانهاى از خانههاى من شوند در حالى که حقّى از بندگان من بر عهده آنان است، چون مادامى که این فرد در برابر من نماز مىگذارد، به او لعنت مىفرستم تا زمانى که آن حق را برگرداند. پس اگر چنین کند، من گوشش مىشوم که با آن مىشنود و چشمش مىشوم که با آن مىبیند، او جزء دوستان و برگزیدگان من مىگردد و همراه با پیامبران و صدیقین و شهداء و صالحین در بهشت، همسایه من مىشود».
وی یادآور شد: از این حدیث شریف بهخوبی استفاده میشود کسانی که به مسجد وارد میشوند، زمانی در درگاه ربوبی پذیرفته میشوند که در خارج از مسجد، آلودگی گناه و عصیان را از دامن خویش زدوده باشند وگرنه آنان که با روحی آلوده و عملکردی زشت در مسجد حاضر میشوند، مطرود بارگاه حق تعالی خواهند بود و عبادات قشری و بیروح آنان سرابی فریبنده بیش نیست.
