انقلاب اسلامی برگرفته از مقاومت دینی عاشورا است
گروه سیاسی: عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند با اشاره به اینکه انقلاب اسلامی ایران از عنصر مقاومت دینی عاشورا برگرفته است، گفت: قویترین دستمایه انقلاب، جهاد مردم و ایستادگی در برابر ظلم و ستم است.
حجتالاسلام مهدی عبدالرزاقنژاد، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، در باب تأثیرپذیری انقلاب اسلامی از حماسه عاشورا گفت: قویترین دستمایه انقلاب جهاد مردم و ایستادگی در برابر ظلم و ستم است.
وی اظهار کرد: برای تعیین تأثیرپذیری انقلاب اسلامی از نهضت عاشورا باید اشارهای به اوضاع اجتماعی ـ سیاسی عصر امام حسین(ع) و امام خمینی(ره) کرد.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند بعد از شهادت امام علی(ع) و صلح امام حسن(ع) شرایط اجتماعی بهگونهای درآمده بود که گویی دین از سیاست جداست، در آن زمان قشر عظیمی از مردم در درک حقیقت دین و فهم معارف اسلامی با مشکل روبهرو بودند.
حجتالاسلام عبدالرزاقنژاد ادامه داد: در چنین شرایطی بنیامیه زمان حکومت اسلامی را بر دست گرفته و برای توجیه حکومت خود به ترویج نوعی اندیشه جبرگرایانه پرداختند اندیشهای که هرگونه مسئولیتپذیری را از مسلمانان سلب میکرد آنان بهراحتی میپذیرفتند که اگر بنیامیه در مسند قدرت هستند، موهبتی الهی است که خدا به آنان عطا کرده است و اگر امام حسن(ع) گوشه منزل نشسته و تن به صلح داده است خواست خدا میباشد و هر نوع انتقاد و اعتراض بر دستگاه اموی اعتراض به مشیت الهی شمرده میشد.
امام(ره) اصلاح اندیشههای دینی را سرلوحه نهضت اسلامی قرار داد
وی با اشاره به اینکه امام حسین(ع) قیام میکند تا نشان دهد که آنچه بنی امیه حکومت خود را بهوسیله آن توجیه میکند دین نیست بلکه نوعی فریب و نیرنگ است که به اسم دین عرضه می شود، گفت: امام(ره) نیز اصلاح اندیشههای دینی را سرلوحه نهضت اسلامی قرار میدهد و با طرح مسئله عدم جدایی دین از سیاست اسلام را یک دین اجتماعی و همه جانبه معرفی میکند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند با بیان اینکه هنگامیکه معاویه برای خلافت موروثی خاندان بنیامیه و جانشین فرزندش یزید بیعت خواست با مخالفت شدید امام روبرو شد و تن به ذلت بیعت با یزید نداد، افزود: امام خمینی(ره) نیز با اقتدا به امام حسین(ع) چنین کردند و در مقابل حکومت جور همه مصیبتها را تحمل و با ایستادگی و سازشناپذیری خود مشروعیت اجتماعی ـ سیاسی شاهنشاهی را زیر سؤال بردند.
