
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، یکى از خصائل اخلاقى انسان که داراى ارزش و اهمیت فوق العادهاى میباشد، امانت و امانتدارى است.
امانت در فرهنگ لغت داراى معانى مختلفى است، پاسدارى، حفاظت، امنیت، امان، مواظبت، مراقبت، رازدارى، نگهدارى، آسایش و آرامش روح و جان از جمله معانى امانت است و مفاهیمى چون: خیانت، دزدى و چپاول، بىوفایى، ایجاد رعب و وحشت، نیرنگ، جاسوسى، نفاق، بهتان، کتمان حقیقت و بىمبالاتى در نگهدارى اسرار، متضاد آن است.
امانت بهعنوان یکى از صفات اخلاقى و ملکوتى، داراى واژههاى زیبا و مقدسى است، وجود این واژهها نشاندهنده قداست و شایستگى خارقالعادهاى مىباشد که در متن امانت نهفته است، این خصلت معنوى و روحانى در روح و روان انسانهاى پاکسیرت وجود دارد و همواره در گفتار، رفتار، کردار و اعمال آنان نمایان است.
اگر با دیدى وسیعتر به متن امانت بنگریم، درمىیابیم که حتى افراد لاابالى و بىایمانى که بویى از انسانیت و حسن خلق نبردهاند و بـعـضاً ظلم و ستم مىکنند، بهنوعى شیفته و جذب امانت و امانتداران مىشوند. دلیل آن این است که امانت دربردارنده امنیت و امان است. کلمهاى که با شنیدن نام آن، نوعى آرامش خاطر و آسایـش خیال را براى انسان به ارمغان مىآورد و در پناهش امنیت روح و روان او را تضمین مىکند و از هر گونه خوف و ترس در امان مىدارد.
امانت از دیدگاه اسلام
امانت در نظر اسلام، از ارزش و جایگاه والایى برخوردار است، بهطورى که نمونههاى فراوانى از سفارشها و توجهات الهى قرآن و احادیث و روایات ائمه معصومان(ع) به چشم مىخورد.
خداوند متعال که خود بهترین و بزرگترین امین و نگهبان است، از هرگونه دغلبازى و خیانت پاک و مبرا مىباشد.
اگر افراد جامعه در هر رتبه و مقام و در هر شغل و منصبی، سرمایههای عمومی، خصوصی، مادی و معنوی کشور را امانتی بدانند که چند روزی در اختیار آنان قرار گرفته و خود را موظف به حفظ و پاسداری از آن نمایند، برکات فراوانی برای جامعه به ارمغان میآورند، این امانتداری افزون بر آثار اجتماعی، برای خود فرد امانتدار نیز فوائد بیشماری در دنیا و آخرت دارد.
نیت و آسایش جامعه
پیامبر(ص) در مورد رهاورد اجتماعی امانتداری در جامعه میفرماید: «پیوسته امت من در خوشی و راحتی خواهند بود، مادامی که به همدیگر خیانت نورزند و امانتها را ادا کنند».
امانت در روز قیامت[مجسم شده و] در دو جانب پل صراط قرار میگیرند، هنگامیکه صله رحِم کننده و شخص امانتدار از آنجا عبور میکند، مستقیماً به بهشت میرود. امّا وقتی خیانتکننده به امانت و قطعکننده رحم از آنجا رد میشود، با این دو عمل زشت، هیچ کار نیک به او فایده نمی دهد و وی را از صراط بهسوی آتش جهنم برمیگرداند.
امام کاظم(ع) این دستاورد را برای تمام ساکنان زمین پیشبینی کرده و سعادت و خوشبختی آنان را در امانتداری و عمل به حق میداند، آن حضرت در روایتی حکیمانه میفرماید: «اهل کره خاکی، زندگی خوش و نیکویی خواهند داشت، اگر از گناه کردن بترسند و امانتداری پیشه کنند و به حق عمل کنند».
رفاه
از دیگر آثار امانتداری، فراوانی رزق و روزی و پربرکت بودن آن است. رسول اکرم(ص) فرمود: «امانت داری موجب جلب روزی است و حضرت در حدیث دیگری امانت داری را موجب ثروتمندی میداند و میفرمایند: «امانتداری بینیازی را به همراه دارد».
شخص امین در هر جا و هر شغل، اعتماد دیگران را به خود جلب کرده و استقبال عمومی را به ارمغان میآورد، امانتدار اگر کاسب باشد، مردم با اطمینان با او معامله میکنند و مشتریهای فراوانی دارد، او اگر در ادارهای مشغول به کار شود، توجه و اطمینان مسئولان را برمیانگیزد. در هر حال زمینه جلب روزی و رفاه برای چنین شخصی کاملاً فراهم است.
در مقابل، خیانت و نادرستی، فقرآور و موجب ذلت است. پیامبر(ص) فرمود: «خیانت، فقر و فلاکت به همراه دارد».
شخصی به امام صادق(ع) عرض کرد: زنی در مدینه در آرایش بانوان و دختران اشتغال دارد و ما کسی را مثل او سراغ نداریم که رزق و روزی از هر سو برایش ریزان باشد. امام صادق(ع) فرمود: «راست میگوید و امانتدار است و این سبب فراوانی روزی است.»
حضرت لقمان میان نصایحی که به فرزندش دارد، میفرماید: «فرزندم امانت را ادا کن تا دنیا و آخرت تو سالم بماند. و در دو جهان رستگار شوی».
تکامل ایمان
ایمان هر شخصی؛ پس از طی مراحلی و با تحمل زحمات و تلاشهای او در انجام کارهای نیک و اعمال شایسته، بهسوی کمال میرود؛ اما برخی از اعمال نیک در کامل شدن ایمان انسان تأثیر بسزایی دارد. امام صادق(ع) از قول پدرش میفرماید: «چهار ویژگی در افراد، موجب کمال ایمان آنهاست و اگر از سر تا پای وجودشان را گناه فرا گرفته باشد خللی در ایمانشان ایجاد نمیشود؛ راستگویی، امانتداری، حیاء و حسن خلق».
رضایت خداوند
برای یک انسان با ایمان خواستهای بالاتر از جلب رضایت حق تعالی نیست؛ چراکه در این صورت انسانِ طالب کمال و حقیقت به بالاترین آرزوی خود میرسد. امام علی(ع) فرمود: «هرگاه خدا بندهای را دوست داشته باشد، امانتداری را در نظر او دوست داشتنی میکند.» بنابراین هرکس که امین و امانتدار است دوست و محبوب خداست.