آموزش قرآن برجنبه تکوینی و وضعی رشد در سنین کودکی تأثیرگذار است

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از قزوین، حجت‌‎الاسلام مجتبی ملکی، مشاور وزیر آموزش و پرورش و دبیر ستاد همکاری‌های حوزه علمیه و آموزش و پرورش پیش از ظهر امروز، 3 اسفند در همایش دین و فیزیک که برای نخستین بار در استان قزوین با حضور ۳۷ نفر از سرگروه‌های فیزیک مدارس سراسر کشور برگزار شد، اظهار کرد: آموزش قرآن در سن کودکی علاوه بر جنبه تکوینی از نظر وضعی نیز بر روی کودک اثرگذار است.
وی با اشاره به شکل‌گیری نظام آموزشی تحمیلی در کشور که در سال ۱۲۳۰ انجام شد، افزود: در شرایطی که نظام آموزشی در کشور مبتنی بر آموزش مکتب‌خانه‌ای و آموزش قرآن به صورت پایه‌ای بود نظام آموزشی جدیدی به کشور تحمیل شد که مبتنی بر جدایی دین از علم بود.
حجت‌‎الاسلام ملکی با بیان اینکه آموزش قرآن در مکتب‌‍خانه‌ها از سنین پایه بسیار مورد توجه بود، افزود: کودکانی که در مکتب به تحصیل علم مشغول می‌شدند، آیات قرآن در جان آنان نفوذ می‌کرد.
وی با بیان اینکه تا پیش از سال ۱۲۳۰ آموزش در مکتب‌ها بر اساس پیوند دین و علم بود، ادامه داد: با شکل‌گیری دارالفنون و تدریس ۷ معلم اتریشی، تفکر جدایی دین از علم بر نظام آموزشی کشور تحمیل شد.
مشاور وزیر آموزش و پرورش تصریح کرد: معلمان غربی در شرایطی وارد ایران و مدرسه دارالفنون شدند که غرب و اتریش از حاکمیت کلیسا خارج و رنسانس علمی و صنعتی را تجربه می‌کرد.
وی با بیان اینکه این تفکر در غرب شکل گرفته بود که عقب‌ماندگی غرب بر اثر سیطره و حاکمیت کلیسا به عنوان حاکمیت دینی بر مردم بوده است، بیان کرد: معلمان غربی در شرایطی وارد ایران شده بودند که تفکر «دین عامل اصلی عقب ماندگی است» را با خود همراه داشتند.
این مسئول با بیان اینکه تحولات فرهنگی نیازمند بسترسازی و آموزش‌های سالیان متمادی است، تصریح کرد: تأسیس دارالفنون و تدریس علوم غربی بر ملت ایران نه تنها باعث دور شدن ملت از دین نشد بلکه شاهد تربیت بزرگانی همچون دکتر محمد قریب، دکتر خانلری و بسیاری دیگر از شخصیت‌های برجسته کشور در بستر همین نظام آموزشی غربی هستیم.
وی با بیان اینکه تفکر جدایی دین از علم به تدریج در جامعه رسوخ کرد، تأکید کرد: با رسوخ این تفکر شاهد شکل‌گیری ذهنیتی هستیم که تنها دانش تجربی علم محسوب می‌شود و دیگر فلسفه در جامعه به عنوان یک علم شناخته نشد.
مشاور وزیر آموزش و پرورش در پایان تأکید کرد: قرآن به عنوان یک کتاب الهی و معجزه بزرگ وسیله‌ای برای هدایت نیست بلکه هدایت مطلق است و هر کس که در چارچوب و حصار قرآن قرار بگیرد هدایت‌یافته است.