
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، وقتی به دنیا آمد رسول اکرم(ص) به همه اهل مدینه سفارش کرد او را همانند خدیجه کبری(س) آن اولین بانوی مسلمان تکریم کنند. نامش را زینب بهمعنای زینت پدر گذاشتند و او نیز در همه سالهای زندگی حرمت این نام را نگه داشت و با ایمان و تقوای مثالزدنیاش زینت خانه مولا علی(ع) و فاطمه زهرا(س) بود.
با زینب(س)، صبر ایوب نبی تجلی دیگری یافت
اما زینب(س) در یک نام نمیگنجد....او فراتر از معنی یک نام است... با زینب(ع)؛ صبر ایوب نبی تجلی دیگری یافت و گوشها دوباره شجاعت کلام علی(ع) را در کلام دخترش زینب(س) یافتند.... شباهت لحن سخنش با پدر بهقدری بود که هنگامی که در میان مردم کوفه از بیوفایی آنان میگفت زبانها با حیرت زمزمه کردند آیا علی(ع) دوباره به این دنیا برگشته است.
تلاشمان بیهوده است اگر بخواهیم کربلا و عاشورا را بدون زینب تفسیر کنیم، بیشک قلممان از رنگ خواهد ایستاد اگر اراده کنیم از حسین(ع) بیزینب بنویسیم، اینکه سخنرانان میگویند درک هدف قیام خونین کربلا را مدیون زینب(س) هستیم اغراق نیست...
زینب(س) الگوی مادران شهدا در تحمل سختیها
چه کسی میتواند انکار کند که اگر مادران شهدای هشت سال دفاع مقدس در فراق فرزند صبر پیشه کردند بدین جهت بود که سالها داستان از صبورانههای زینب(س) در نیم روز دهم محرم سال 61 هجری در سرزمین مقدس کربلا شنیده بودند.
پرستاری را شاید اولین بار زینب معنا کرد، آن زمان که از امام خویش که در تب بیماری میسوخت و از یتیمان شهدای کربلا چون مادری مهربان محافظت میکرد و مراقب بود کرامت این کودکان در دلسوزی بیهوده مردمان پشیمان کوفه لگد مال نشود.
قلمها ناتوانند از بیان خصایص زنی که حتی در نیمه شب عاشورا و بعد دیدن آن همه مصائب و سختیها از راز و نیاز با پروردگار غافل نشد و نماز نیمههای شبش کاروانیان را از صبر و ایمان این شیرزن، این مادر و برادر و عمه شهید متعجب ساخت.
و امروز، روز میلاد این زن بیبدیل تاریخ است که همه ارزشهای والای انسانی در وجود او متبلور شده و بسیاری از کلمات نیک را جز با او و در کنار نام او نمیتوان معنا کرد. باید در روزی که خانه علی(ع) و زهرا(س) با تولد فرزندی چون او پرنورتر از همیشه شده جشن گرفت.