هنر زن بودن را با تربیت توحیدی به دخترانمان بیاموزیم
گروه اجتماعی: تربیت دختران باید بر اساس محبت باشد؛ چرا که با از دست دادن محبت، هیچ منطقی برای آنان جوابگو نخواهد بود، یادگیری هنر مادریکردن برای دختران ما از مهمترین اولویتها است.
به گزارش خبرگزاری قرآن بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با ورود تفکرات غربی بهویژه فمینیستی و تأثیرات آن بر جامعه، هویت اسلامی ایرانی مردان و بهویژه زنان ما دستخوش تغییراتی شده که با شرایط فرهنگی ایرانیان همخوانی ندارد و زنان و خانوادهها را دچار آسیبهایی کرده است.
در فرهنگ اسلامی، زن بهعنوان ریحانه معرفی شده که نشان از روحیه لطیف او دارد و به همین سبب نقشهای لطیف خلقت یعنی تربیت و مادریکردن به امانت به وی سپرده شده است، شرایط روز جامعه نشان از دور شدن زنان از هویت واقعی و تکوینی خود دارد، آنان هویت را در اشتغال بیرون از خانه، در اعمال زیبایی و زیبا شدن، در پوششهای غیر اسلامی جستجو می کنند.
آنچه برای زن اهمیت دارد، چیست و چگونه میتوان به سمت آن گام برداشت؟ در این گزارش سعی شده است تا پاسخ این سوالات در گفتوگو با کارشناسان داده شود که در ادامه آمده است:
سیده محبوبه میرصادقی، مدرس حوزه و دانشگاه در بیرجند در گفتوگو با ایکنا با بیان اینکه باید تربیت فرزندان بهویژه دختران در سایه ایمان باشد، گفت: هنگامی که پایه توحید بر محوریت عقلگرایی را برای دخترانمان تا دوران بلوغ قوی کنیم و از کنار آن به سادگی عبور نکنیم میتوانیم به شکلدهی هویت دینی در آنها کمک کرده و در نتیجه دچار چالشهای هویتی در جامعه زنان نشویم.
تربیت دختران بر اساس محبت باشد
وی اظهار کرد: تربیت دختران باید بر اساس محبت باشد؛ چرا که با از دست دادن محبت، هیچ منطقی برای آنان جوابگو نخواهد بود.
مدرس حوزه و دانشگاه در بیرجند با بیان اینکه در جامعه امروز اولویتها فراموش شدهاند، بیان کرد: یکی از مهمترین اولویتهای امروز میان زنان جامعه ما دغدغه کار و تحصیل است در حالی که یادگیری هنر زن بودن و مادریکردن برای دختران و زنان ما از مهمترین اولویتها است.
دغدغه اشتغال؛ دور شدن از هویت دینی
میرصادقی پررنگ شدن مسئله اشتغال را سبب دور شدن از هویت دینی دانست و بیان کرد: اگر این مسئله دغدغه نبود، ازدواج تحت تأثیر کار قرار نمیگرفت و الگوهای انتخاب همسر جایگاه مهمتری پیدا میکرد.
وی با اشاره به روایت حضرت زهرا(س) گفت: حضرت نزدیکترین زنان را به خداوند زنانی معرفی میکنند که بیشتر در محیط خانه و به دور از نامحرمان قرار دارند، در حالی که در شرایط امروز ضرورت حضور زن در خانه احساس نمیشود و تحمل زنان نیز در محیط منزل کمتر است.
این مدرس حوزه و دانشگاه با بیان اینکه حضور اجتماعی در اولویت درجه یک قرار ندارد، ادامه داد: باید توجه داشت، حضرت زهرا(س) در جامعه حضور داشته، به سخنرانی و تفسیر میپرداختهاند، ولی ارجحیت را به خانه داده بودند.
مدیریت خانواده سالم با مادر است
میرصادقی به عوامل حضور زنان در اجتماع اشاره کرد و گفت: توقعات مردان، توجیه نشدن مردان و زنان برای ضرورت حضور زن در خانه، مسائل اقتصادی جامعه و بالا رفتن توقعات خانوادهها، فرزندسالاری، تربیت ناصحیح فرزندان در مسائل اقتصادی و مصرفگرایی از عوامل تمایل زنان به اشتغال است.
وی با بیان اینکه مدیریت یک خانواده سالم با مادر است، بیان کرد: سیاستگذاری دولتها نیز بر این موضوع اثرگذار است.
این مدرس حوزه و دانشگاه با اشاره به این موضوع که در حال حاضر فرهنگ اجتماعی ما برتری را به زنان شاغل میدهد، عنوان کرد: زنان با جنسیت مردان آشنایی ندارند، در حالی که اشتغال زنان به شخصیت مرد و روحیه تأمین کنندگی او لطمه وارد میکند.
میرصادقی ادامه داد: هنگامی که زن پایه اقتصادی به نام درآمد را ایجاد میکند، پایه شخصیتی مرد را دچار مشکل کرده است.
وی با اظهار امیدواری از اینکه فرهنگی عمومی در رابطه با حضور زن در خانه بالا برود، یادآور شد: با نگاهی به افزایش آمار طلاق و کوتاهشدن طول مدت زندگی زوجین باید به این نکته توجه کنیم که تربیت فرزندان خود را در کجا پایهگذاری کردهایم و بدانیم برطرف شدن آسیبهای اجتماعی نیازمند شناخت و آگاهی خانوادهها، عزم ملی و برنامههای دستگاههای فرهنگی دارد.
زنان، مسئول تربیت نسلها هستند
فاطمه فنودی، یک کارشناس مذهبی در خراسان جنوبی نیز با بیان اینکه در روایات اسلامی زن بهعنوان ریحانه و گل معرفی شده است، گفت: در حال حاضر جامعه این نگاه را به زن ندارد بلکه او را بهعنوان قهرمان و کارپرداز میشناسد در حالی که بر اساس روایات معصومین(ع) نباید همه کارها بر دوش زنان باشد و او را مواخذه کنند.
وی افزود: زنان باید به سه بعد فردی، خانوادگی و اجتماعی توجه داشته باشند که در زمینه فردی باید رابطه خود و خدا را بهعنوان یک عابد تقویت کنند و نسبت به جامعه نیز بیتفاوت نباشد؛ چرا که مسئول تربیت یک نسل است.
این کارشناس مذهبی در خراسان جنوبی با اشاره به اینکه اشتغال زن نباید در درجه اول اهمیت او قرار بگیرد، بیان کرد: تعریف درستی از خانه در جامعه ارائه نشده است و فضای درون خانه برای رشد زن مطلوب نیست.
فنودی ادامه داد: در حال حاضر خانه بهعنوان یک چارچوبی که انباشته از وسایل و اثاثیه است تعریف میشود در حالی که باید اسباب زمینهساز آرامش و آسایش زن را فراهم کنند و در اختیار او باشند اما شرایط بهگونهای است که زن تواناییهایش را در خدمت این اسباب و اثاثیه به هرز میدهد.
تقویت روحی همسر برای ورود به عرصههای اجتماعی
وی به رسالت زن در خانواده اشاره و اظهار کرد: زن باید همسر و فرزندانش را تحت تربیت خود قرار داده و از انحراف آنها را دور کند و در نتیجه زنی که با خدا ارتباط بیشتری برقرار کند نقش تربیتی بیشتری خواهد داشت.
این کارشناس مذهبی در خراسان جنوبی مهمترین نقش زن را بالابردن سطح معنوی خانواده، همسرداری و فرزندداری عنوان کرد و افزود: در زمینه همسرداری زن باید با تقویت روحی همسرش را برای ورود و موفقیت در عرصههای اجتماعی آماده کند.
فنودی با تأکید بر اینکه باید تعریف درستی از زن و توانمندیهای او توسط فعالان و اقشار فرهنگی در جامعه تعریف شود و به او به چشم ریحانه نگاه شود، اضافه کرد: تربیت بهعنوان شغل اصلی زن باید جایگاه اصلی خود را پیدا کند و مشاغل دیگر بهعنوان اولویت بعدی زنان در نظر گرفته شود.
فضای درون خانهها را بهشتی کنیم
وی با بیان اینکه جامعه باید به زن در تعریف و آموزش تربیت صحیح او را یاری کند، عنوان کرد: نظام آموزشی باید دختر را ابتدا برای شغل اصلیاش که خانهداری و همسرداری است، آماده کند و سپس برای کار در بیرون.
این کارشناس مذهبی در خراسان جنوبی باید فضای خانه به سمت بهشتی شدن برود، گفت: هنگامی که اضطرابهای بیرون به فضای درون خانه ورود پیدا میکند آرامش در خانه از بین میرود.
وی یادآور شد: زنان نباید خودشان را به آشپزخانه وصل کنند بلکه باید به مطالعه و پیشرفتهای علمی ترغیب شوند و به یک مادر معلم تبدیل شوند.
