آیه «أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا یَأْتِکُم مَّثَلُ الَّذِینَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِکُم ...» دلالت کامل بر رجعت دارد

حجت‌الاسلام ابراهیم ابراهیمی، عضو هیئت علمی گروه الهیات دانشگاه اراک در گفت‌وگو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، با اشاره به مفهوم رجعت در امت‌های پیشین گفت: رجعت از جمله مسائلی است که در طول تاریخ، مورد سؤال واقع شده است.

وی، بیان کرد: وقتی مأمون عباسی از امام رضا(ع) درباره رجعت سؤال می‌کند، امام می‌فرمایند: «أنها الْحَقُّ قَدْ کانَتْ فِی الْاُمَمِ السَّالِفَةِ وَ نَطقَ بِهَا الْقُرآنُ وَ قَدْ قالَ رَسُولُ اللهِ: یَکُونُ فِی هذِهِ الْاُمَّةِ کُلَّ مَا کانَ فِی الْاُمَمِ السابقه حَذْوَ النََعّل بالنَّعل وَ الْقَذَّةِ بِالْقَذَّة» همانا رجعت حق است و در امت‌های پیشین بوده است و قرآن نیز از وقوع آن خبر داده و رسول خدا(ص) فرموده‌اند که میان این امت همه رویدادهای امت‌های پیشین بدون کم و کاست و مو به مو به‌وقوع می‌پیوندد.

حجت‌الاسلام ابراهیمی اظهار کرد: از جمله دلایل امکان وقوع رجعت، وجود مواردی از بازگشت به دنیا در امت‌های گذشته است که قرآن کریم برخی از آنها را بیان فرموده از آن جمله می‌توان به احیای مردگان به‌دست حضرت ابراهیم(ع) در آیه 260 سوره مبارکه بقره و یا احیای عزیر پس از صد سال که در آیه 259 سوره مبارکه بقره به آن اشاره شده است.

وی بیان کرد: متکلفان و مفسران در اثبات معاد جسمانی، قیامت و احیای مردگان، به این آیات استدلال کرده‌اند که برای اثبات قیامت نیز قابل استفاده است.

عضو هیئت علمی گروه الهیات دانشگاه اراک ادامه داد: علامه طباطبایی می‌گوید: روایات بسیاری از ائمه اطهار(ع) در تفسیر بسیاری از آیات مربوط به قیامت، رجعت و یا ظهور حضرت مهدی(عج) وجود دارد که تنها به‌خاطر وحدت و سنخیتی است که در این سه معنا وجود دارد و این سه روز از نظر حقیقت متحدند؛ اما از نظر مراتب ظهور با یکدیگر مختلف هستند.

حجت‌الاسلام ابراهیمی اظهار کرد: نمونه‌ای از رجعت امت پیشین این است که روزی عزیر یا ارمیای در حالی‌که بر مرکبی سوار بود و مقداری غذا و آشامیدنی همراه داشت از کنار آبادی عبور کرد که اجساد و استخوان‌های اهل آن پراکنده شده بود؛ وقتی این منظره را دید از روی تعجب گفت چگونه خداوند این مردگان را زنده می‌کند و خداوند نیز برای رفع تعجبش سه نمونه را به او نشان داد.

وی ادامه داد: خداوند متعال در ابتدا عزیر را صدسال می‌راند و سپس زنده کرد تا شاهد چگونگی احیا باشد و غذا و آشامیدنی او را بدون این که فاسد شده باشد به او نشان داد تا به او بفهماند خدایی که می‌تواند غذا و نوشیدنی را در این مدت طولانی از فساد حفظ کند؛ پس می‌تواند مردگان را زنده کند و در آخر مرکب سواری او که متلاشی شده بود را نیز در برابر دیدگان عزیر احیا کرد.

حجت‌الاسلام ابراهیمی، در ادامه با اشاره به آیه 214 سوره مبارکه بقره اظهار کرد: خداوند در این آیه می‌فرماید:«أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا یَأْتِکُم مَّثَلُ الَّذِینَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِکُم مَّسَّتْهُمُ ...» آیا پنداشتید که داخل بهشت مى‏شوید و حال آنکه هنوز مانند آنچه بر سر پیشینیان شما آمد برسر شما نیامده است آنان دچار سختى و زیان شدند و به هول و تکان درآمدند تا جایى‌که پیامبر خدا(ص) و کسانى‌که با وى ایمان آورده بودند گفتند که پیروزى خدا نزدیک است.

عضو هیئت علمی گروه الهیات دانشگاه اراک در پایان افزود: این آیه بیانگر این است که آنچه در امت‌های پیشین رخ داده در این امت نیز رخ می‌دهد و یکی از آن وقایع مسئله رجعت و زنده شدن مردگانی است که در زمان حضرت ابراهیم(ع)، موسی(ع)، عیسی(ع)، عزیر، ارمیای و غیر آنها اتفاق افتاد باید در این امت نیز اتفاق بیفتد؛ همچنان که به‌طور اجمال از کلام رسول خدا(ص) فهمیده می‌شود که آنچه در امت‌های سابق اتفاق افتاده در این امت نیز اتفاق می‌افتد.