تو را به نام پدر میخوانم ای غرور ستودنی
گروه اندیشه: فرق نمیکند که پیر باشی و دستهایت پینه بسته باشد یا جوان و میانسال، مهم این است که تو را به نام باشکوهی میخوانم، تو را به نام پدر میخوانم که معنایش اصل و ریشه هر آدمی است؛ معنایش غروری ستودنی است.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، فرق نمیکند که پیر باشی و دستهایت پینه بسته باشد یا جوان و میانسال، مهم این است که تو را به نام باشکوهی میخوانم. تو را به نام پدر میخوانم که معنایش اصل و ریشه هر آدمی است؛ معنایش غروری ستودنی است.
با تمام وجود درک میکنم که سختیها و مشکلاتم، وجود نازنینت را میآزارد و کاستیهای زندگیایم بر چروکهای صورتت میافزاید و این را عاطفه پدری تفسیر میکنم که همردیف عشق مادری زیباترین رابطه در عالم است.
حتی اخمها و ترشروییهایت را هم به حساب همان عاطفه پدری میگذارم؛ چرا که از ته دل باور دارم که میخواهی با این اخمها به من در بهتر زندگی کردن و رفع خطاهایم کمک کنی، کسی چه میداند شاید هم همینگونه است.
پدر، منشأ وجود انسان
در وصف تو بهتر است از کلام مولایمان امام سجاد(ع) مدد بجویم که در رساله حقوق خود فرموده: حق پدر آن است که بدانی منشأ وجود توست و اگر او نبود تو هم نبودی، بدان که هر چه در وجودت موجب خوشایندی توست، ریشه آن در وجود پدرت است، پس خدا را شکر کن و به قدر این نعمت سپاسگزار باش.
آری همه چیز از تو آغاز میشود، حتی رشد من در دوران جنینی و شیری که مادر با عشق به من میدهد از رزق حلالی است که تو به خانه آوردهای و اُف بر من که خیلی اوقات اینها را از یاد میبرم و صدایم را بالاتر از تو میکنم.
پس واجب است از تو حلالیت بخواهم و میدانم که میبخشی کسی که پوست و خونش از توست، کسی که پاره تن تو است. میدانم از من و خطاهایم میگذری چون پدر هستی.
پس لازم است از تو حلالیت بخواهم، میدانم که میبخشی کسی را که از وجود خود توست. کسی که گوشتش و خونش از گوشت و خون توست و در یک کلام پاره تن تو محسوب میشود. آری از من میگذری چون پدر هستی.
حالا نیز پدری را در حق من تمام کن و پیش از آن روزی که چشمهایم را باز کنم و فقط شاهد جای خالیت باشم، بار دیگر با لبخندی مهربان مرا مهمان کن و چون یک دوست از تجربههای زندگیت برایم بگو... بگو تا بدانم و درست زندگی کنم.
عشق علی را از پدر آموختیم
روز میلاد مولا علی(ع) را روز تو نام نهادهاند؛ چرا که مردمان هر آنچه لیاقتش را دارند نصیبشان میشود و جفا در حقت بود که روز دیگری غیر روز میلاد شاه مردان حضرت علی(ع) کسی که عاشقش هستیم به نامت باشد.
مگر خودت بارها برایم زمزمه نکردی و نخواندی که: شبی در محفلی ذکر علی بود/ شنیدم عارفی فرزانه فرمود/ اگر دوزخ به زیر پوست داری/ نسوزی گر علی را دوست داری...آری پدر «یا علی» گفتن درسی بود که از تو آموختم.
تو سختیها را با یا علی گفتن و مدد جستن از شیر حق حیدر کرار انجام دادی و من از کودکی با رفتار تو فهمیدم که نمیتوان در گذر از ناملایمات روزگار از «نادِ عَلیاً مَظهَرَالعَجائِب؛ بخوان علی را که مظهر صفات عجیب استـ» مدد نجست.
پس مبارک باشد بر تو روز میلاد مولایی که ترجمه واقعی عشق، عدل، صلح، معنویت و ایمان است. مبارک باشد بر تو و همه پدران سرزمینم.
حکیمه بهمنزاده
زیبا بود 
