
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، وقتی اسم آن اتفاق شیرین را میآورند تمام وجودت پر از غرور میشود و سرمست از یادآوری یکی از باشکوهترین وقایع تاریخ کشورت پای سخن مردانی مینشینی که آن روزها را از نزدیک لمس کردهاند و حق هم این است که از کسانی پرسید که شنیدهها را دیدهاند.
و میشنوی از غلتیده شدن در خون خویش بهخاطر خرمشهر شدنِ خونینشهر، از شوق اشکهایی که پاسداران وطن بعد از نصب پرچم خوش رنگ ایران بالای گنبد مسجدی که زخمی گلولهِ زیادیخواهی دشمن بود، برایت میگویند و از آن اذان و نماز عشق که شاید هیچ کدام از فاتحان خرمشهر بعد از آن نمازی با آن لذت نخوانده باشند.

یادی از شهدای مقاومت خونین شهر
و به یاد میآوری همه شیرمردان و شیرزنانی که نامشان با نام خرمشهر و آن خرداد به یادماندنی گره خورده و اکنون در شادی وصلشان به معبود و در قهقهه مستانهشان عند ربهم یرزقونند. در ذهنت مرور میکنی نام محمد جهانآرا را که همه دوستانش بعد از فتح خرمشهر از صمیم دل آرزو کردند کاش میبود و آزادسازی شهر زیبای مادری را میدید، بر لبت اسم نوجوان شهید محمدحسین فهمیده، نام شهید صیاد شیرازی را که فرمانده نیروهای ارتش در عملیات غرورآور بیتالمقدس بود، را زمزمه میکنی.
و بعد سؤالی ذهنت را به خود مشغول میکند که شهرهای دیگری هم بودند که اشغال شدند و بعد آزاد گشتند، چرا در فتح خرمشهر اینقدر شهر ما چراغان میشود و موسیقیهای حماسی گوشهایمان را مینوازد.

چرا فتح خرمشهر ارزشمند بود
از آگاهان میپرسی. تاریخدانان به تو میگویند، خرمشهر بارها در طول تاریخ ایران اشغال شد، اما در پارهای موارد سلاطین و اطرافیانشان مجبور شدند، نقطهای دیگر از ایران را بدهند تا خرمشهر را آزاد کنند، اما این بار خرمشهر را به خاک وطن برگرداندیم و نه تنها یک وجب خاک ایران را به دشمن ندادیم بلکه بر صورت او خاک پاشیدیم.

کمی ذهنت آرام میشود، اما هنور پاسخ اصلی را نیافتهای. از کوچههای شهر عبور میکنی. پارچه نوشتهای را میبینی که رویش جملهای از پیر جماران، امام(ره) به عرش سفر کرده در آن نوشته شده است که فتح خرمشهر، فتح خاک نیست، فتح ارزشها است.
احساس میکنی به نقطه مطلوب برای پاسخ رسیدهای. بیشتر بر روی جملهای که خواندهای تفکر میکنی و سخنان جوانمردانی که از فتح خرمشهر برایت گفتهاند را دوباره در ذهنت مرور میکنی.
آزادسازی خرمشهر فقط فتح خاک نبود

و درمییابی که آری آزادسازی خرمشهر فقط فتح خاک نبود. فتح خرمشهر فتح ایثار، تلاش، برنامهریزی دقیق برای مقابله با دشمن و ما میتوانیم بود. فتح خرمشهر پاگذاشتن بر روی منیت بود؛ چرا که این پیروزی ارزشمند را رزمندگان از آن خود ندانستند و امام(ره) گفت: خرمشهر را خدا آزاد کرد و این است که به سوم خرداد هر سال ارزش میدهد.