روزهای پربرکتی در راه است/ سلام بر ماه شعبان

به گزارش خبرگزاری‌ بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، روزهای زیبای رجب از پی هم می‌گذرند و هنوز کام جان از عسل میلاد امام علی(ع) و مبعث رسول الله(ص) شیرین است که ندای آمدن ماه شعبان به گوش می‌رسد.

همان ماهی که حبیب خدا(ص) آن را ماه خویش نامید و از بندگان خدا درخواست نمود از لحظات پر برکتش نهایت استفاده را برای نزدیکتر شدن به محبوب عاشقان و معبود عارفارن مدد جویند.

سوم شعبان؛ میلاد سومین امام عاشقان

 روزهایی پربرکتی از راه رسیده است که سومین روزش مبارک به نام مولایی است که قرن‌ها است دل‌های بندگان خدا به یاد او می‌تپد.

 میلاد امامی که عشق معنی نام او و جانفشانی مترادف با القابش است و شیرین‌تر آنکه روز بعدش بر لبانمان نام سالار جوانمردی و ایثار حضرت ابوالفضل العباس است که او را پدر فضل و خوبی نامیده‌اند.

هنوز قند این همه شادی در دلمان آب نشده که از سید الساجدین(ع) می‌شنویم و یادمان پر از دعاهای پر از رمز و راز صحیفحه سجادیه می‌شود و اهل ایمان عید میلاد بانوی ایران زمین و امام حسین(ع) را به یکدیگر تبریک می‌گویند.

همان بانویی که نقل است وقتی امام علی(ع) از او نامش را پرسید، پاسخ داد من جهان بانو هستم و امام گفت: تو شهربانو و بانوی شهرت خودت باش زیرا بانوی جهان فقط یکی بود و آن فاطمه زهرا(س) است.

شعبان مزین به نور اهل بیتی است که جهان بر مبنای محبت آنان بنا شده است

آری شعبان مزین به نور اهل بیتی است که جهان بر مبنای محبت آنان بنا شده است و هر عارفی از ریسمان توسل به آنان مسیر رسیدن به معبود را می‌پیماید و با حبل المتین الهی مسیر صد ساله را یک شبه می‌پیماید.

روزهای خدایی ادامه می‌یابد و در نیمه شعبان المعظم، جان و جهان نور شوق دیگری می‌یابد و منجی، رهایی از همه سختی‌ها و بیدادگری نور امید را در دل‌های خسته زنده می‌کند و اشتیاق ایستادگی در برابر نباید‌ها را چندین برابر می‌کند.

نیمه شعبان؛ روز میلاد هدیه ویژه خداوند به هستی

 خداوند در نیمه ماه رسولش، موعود را به هستی هدیه می‌کند تا هدف بعثت همه پیامبران و انبیاء و اولیاء الهی محقق شود و اشک‌های غم‌دیده از رنج دنیا، به اشک شوق مبدل گردد و شادی‌ها حقیقی شوند.

و این روز است که به شعبان عظمت داده و آن را شعبان المعظم می‌کند، به‌راستی که اگر مهدی موعود(عج) نبود ثمره آن همه فداکاری‌ها و ایثارگری‌های اولیاء الهی برای هدایت انسان‌ها چه می‌شد؟

اگر روزی به نام جشن میلاد حضرت قائم (عج) در تقویم‌ها ثبت نشده بود، سرانجام آینده مبهم انسان غافل از فطرت خویش و گرفتار در بند جهل، نخوت و غرور استکبار به کجا می‌رسید و آیا انگیزه‌ای برای نه گفتن به زورگویی‌ها باقی می‌ماند؟

سی روز شعبان را باید غنیمت شمرد

سی روز شعبان را باید غنیمت شمرد، نه‌تنها از آن جهت که دروازه ورود به ضیافت‌الله است، نه‌تنها از آن‌رو که با نام حسین(ع) بار دیگر ایثار و شهادت را در خاطرمان زنده می‌کند و ضرورت پاسدار دین بودن را گوشزدمان می‌کند، نه فقط اینکه بار دیگر نام عشق یعنی ابوالفضل عباس را بر لبمان جاری می‌سازد، بلکه از آن‌رو که به یادمان می‌اندازد آینده‌مان چه خواهد بود.

ماه شعبان با نیمه ملکوتی‌اش به یادمان می‌اندازد که آینده‌مان ظهور منجی رهایی از جهل و غفلت مدرن است که خود محوری را در اندیشه‌مان گنجانده و انسان را جانشین خدا کرده است.

 پس قدر بدانیم شعبان را از روز اولش تا روزی که یوم‌الشک ورود به ماه رمضان است....