به کدامین دعای مستجاب سرنوشت آبها به سخاوت دستانت سپرده شد؟ + صوت
گروه اجتماعی: نمیدانم جهان این خوشبختی شگرف را مدیون کدام دعای مستجاب بود که خدا، نام متبرک تو را به پیشانی زمین نوشت و سرنوشت آبها را به سخاوت دستانت سپرد؟
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، شخصیت و زندگی حضرت ابوالفضل(ع) به رؤیا میماند وقتی صفحات زندگیاش را در ذهن مرور میکنیم انگار ایشان از لابهلای قصهها بیرون آمده از دل افسانههای دور.
حضرت عباس(ع) چهره بینظیر و رشکبرانگیزی در تاریخ اسلام دارد چنانکه امام سجاد(ع) میفرمایند: عموی ما عباس دارای چنان منزلتی در نزد خداوند است که در روز قیامت همه شهدا به حال ایشان غبطه میخورند.
حضرت ابوالفضل(ع)؛ اسطوره وفاداری
حجتالاسلام سیدمحمد هاشمی، کارشناس تبلیغ در خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرنگار ایکنا با بیان اینکه حضرت عباس(ع) در احادیث ائمه(ع) و در تاریخ اسلام بهعنوان نماد بصیرت مطرح شده است، گفت: امام صادق(ع) ضمن تمجید از شخصیت والای عمویشان حضرت ابوالفضل(ع) تأکید دارند که عموی ما صاحب بصیرت نافذ و عمیق بود.
وی با اشاره به اینکه ایشان باید در حساسترین لحظه زندگی دست به انتخاب میزدند و تصمیم میگرفتند، افزود: حضرت ابوالفضل(ع) با بصیرت فوقالعادهای که داشتند برترین گزینه را انتخاب کردند.
این کارشناس تبلیغ در خراسان جنوبی ادامه داد: موقعیتی که آن حضرت داشتند این فرصت را برای ایشان پیش آورده بود که انتخاب دیگری داشته و در پی آرزوهای دنیا و زندگی خودشان باشند اما ایشان چشم بر دنیا و زندگی بستند و کنار برادر ماندند.
هاشمی افزود: آن هم نه یک حضور معمولی بلکه با عشقی وصفناپذیر با امام حسین(ع) ماندند که این ماندن تاریخی باعث شد حضرت عباس(ع) و فداکاریهایش در کارزار کربلا در تاریخ بماند و این شخصیت در تاریخ به مرد یگانه و جاودان تبدیل شود جایگاهی که همه به آن حسرت میخورند و کسی را یارای دست یافتن به آن نیست.
وی با اشاره به اینکه این بصیرت حاصل تقواست که موجب شد حضرت آینده خود بلکه آینده تاریخ را بصیرانه مدیریت کند، اظهار کرد: ایشان با بصیرتی که داشتند آینده را میدیدند و نیاز نبود به آینده سفر کنند.
این کارشناس تبلیغ در خراسان جنوبی با اشاره به اینکه آینده در کف دستان حضرت ابوالفضل(ع) بود، افزود: ایشان به باطن و ملکوت هستی اشراف داشتند، چون متقی و بصیر بودند و این بصیرت باعث شد مرزهای زمان و مکان را در نوردند و امام حسین(ع) را با نگاهی عاشقانه نه صرفاً بهعنوان برادر بلکه بهعنوان امام و پیشوا بر همه چیز ترجیح دهند.
عشق حضرت ابوالفضل(ع) به امام حسین(ع) در سخن نمیگنجد
وی با اشاره به اینکه هر گویندهای عاجز است از عشق حضرت ابوالفضل(ع) به امام حسین(ع) سخن بگوید، ادامه داد: نمیتوان از رابطه عاطفی و روحی بین حضرت ابوالفضل(ع) و امام حسین(ع) به این راحتیها سخن گفت؛ چرا که ایشان در راه امام حسین(ع) قطعه قطعه شد و هر لحظه یک تکه از بدنشان تقدیم شد.
حجتالاسلام محمد سنجری، مسئول امور روحانیان زندانهای خراسان جنوبی با بیان اینکه الگو و سبک زندگی حضرت عباس(ع) یک الگوی زندگی ماندگار و جاودانه در دنیای بشری است، افزود: درست است که ما هر وقت به این مرد بزرگ میرسیم عواطفمان برانگیخته میشود اما احساسات ما نباید مانع از این شود که ما ایشان را درست بشناسیم.
وی بیان کرد: زمانی عشق به ساحت فرمانده بزرگ کربلا معنا دارد که الگوی تمامنشدنی و ماندگار تاریخ را اسوه و نمونه زندگی خود قرار دهیم و الگوی زندگی محبوبترین چهره کربلا در نزد امام حسین(ع) را به زندگی خود گره بزنیم.
مسئول امور روحانیان زندانهای خراسان جنوبی نگاه آخرتگرای ایشان را از از ویژگیهای برجسته و جذاب حضرت دانست و درباره شخصیت ایشان گفت: حضرت عباس(ع) در اوج جوانی در کربلا به شهادت رسیدند چنانکه در تاریخ بیان شده است ایشان بسیار زیبا بودند و چهره دلربایی داشتند بههمین دلیل به ماه بنیهاشم مشهور بودند.
سنجری ادامه داد: انتساب حضرت عباس(ع) به امام علی(ع) و شجاعتی که از پدر به ارث برده بود باعث شد در عصر خود به شجاعت و جوانمردی مشهور شوند.
سربلندی نهضت عاشورا مرهون رشادتهای حضرت ابوالفضل(ع) است
سیدحسین عابدینی، معلم قرآن در خراسان جنوبی با بیان اینکه در زندگی حضرت عباس(ع) درسهای الهی و انسانی بیشماری بهچشم میخورد، افزود: ولایتپذیری و حرکت در مسیر اراده خدا و وفاداری بینهایت به برادر باعث میشود که ایشان دارای شخصیتی ممتاز باشند.
وی درباره ولایتمداری حضرت عباس(ع) گفت: تمام باور و اعتقاد ایشان بر این محور قرار دارد که حسین بن علی(ع) بهعنوان حجت خدا چه میخواهد و چه دیدگاهی دارد.
عابدینی با اشاره به اینکه پیروزی و سربلندی نهضت عاشورا مرهون رشادتهای حضرت عباس(ع) بهعنوان علمداری است که تا پای جان برای دفاع از برادر ایستادگی میکند، یادآور شد: آن حضرت در صحنه عاشورا نهایت عشق و ارادت خود را به نمایش گذاشت و با راهیکردن عزیزان و فرزندان خویش به میدان کارزار و نثار جان آنها وفاداری را نسبت به برادر ثابت کرد.
