
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از گیلان، چه زود دهمین روز از ماه مهمانی خدا رسید و لحظات بندگی در سراشیبی شتاب قرار گرفتهاند؛ در این روزهای ناب ضیافتالله هرکسی در تلاش است تا به نوعی رسم بندگی را بجا آورد، بطور مثال فردی با عبادتهای خالصانهاش مورد تفقد معبود قرار میگیرد یا فرد دیگری با صله رحم و میزبانی از روزهداران ثواب میبرد؛ افرادی نیز با اهدای خون خود، لبخند را به بیماران هدیه میدهند، یا فرد نیکوکاری دست پرمهرش را بر سر یتیمی میکشد، اما افرادی نیز با نیت بخشیدن مال خود، زندگی توام با آرامش را به نیازمندان میبخشند و مصداق آیه 254 سوره بقره «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاکُم مِّن قَبْلِ أَن یَأْتِیَ یَوْمٌ لاَّ بَیْعٌ فِیهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَ شَفَاعَةٌ وَالْکَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ؛ اى کسانى که ایمان آوردهاید از آنچه به شما روزى دادهایم انفاق کنید پیش از آنکه روزى فرا رسد که در آن نه داد و ستدى است و نه دوستى و نه شفاعتى و کافران خود ستمکارانند» میشوند.
چنین افرادی نام و یادشان را در تاریخ زندگی جاودانه میسازند و چه خوب گفتند که «زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست، هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود، صحنه پیوسته به جاست، خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد».
انسان موجودی جاودانی است و از فنا و نابودی نفرت دارد. مرگ در حقیقت انتقال به عالم دیگر برای زندگی ابدی است؛ تاریخ بشر نشان میدهد که حتی ناباوران به خدا و دین، خود را موجودی فانی به شمار نمیآورند. انسان دوست دارد پس از وی، نامی از او در عالم به یادگار بماند.
در فرهنگ اسلامی یکی از بهترین راههای زنده نگهداشتن نام انسان، با توجه به آیه 76 سوره مریم «وَیَزِیدُ اللَّهُ الَّذِینَ اهْتَدَوْا هُدًى وَالْبَاقِیَاتُ الصَّالِحَاتُ خَیْرٌ عِندَ رَبِّکَ ثَوَابًا وَخَیْرٌ مَّرَدًّا؛ و خداوند کسانى را که هدایت یافتهاند بر هدایتشان مىافزاید و نیکیهاى ماندگار نزد پروردگارت از حیث پاداش بهتر و خوشفرجامتر است» باقیات صالحات یعنی عموم کارهای خیر بهویژه وقف است و مردم به آن دعوت بسیار شدهاند.
وقف سنت حسنهای است که از دیرباز به اشکال گوناگون در تاریخ بشر وجود داشته است و اسلام نیز آن را در مسیری روشن، منطقی، هدفدار و دقیق مورد استفاده قرار داده است؛ وقف مانند خمس و زکات از منابع مالی حکومت اسلامی محسوب میشود و مصداق روشنی از تعاون و همکاری است. خدا میخواهد بین انسانها همکاری و همدلی اتفاق بیفتد و وقف مهمترین وسیله این راه است و تفاوتی که وقف با صدقات موقتی دارد، پایدار بودن و ماندگار بودن آن است؛ وقتی واقف در حال حیاتش ملکی از املاک خود را وقف کند هم به جامعه خدمت کرده است و هم پس از مرگش سودی به عنوان ثواب و پاداش الهی به او میرسد.
وقف از نشانههای بارز اهتمام به امور مسلمین است
حجتالاسلام والمسلمین عادلی، مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان گیلان در گفتوگو با خبرنگار ایکنا، احیای فرهنگ وقف را مهمترین وظیفه سازمان اوقاف دانست و اظهار کرد: وقف یکی از مصادیق والای نیکوکاری، نوعدوستی و دیگرخواهی است و از نظر اخلاقی، تجلی روحیه تعاون اجتماعی و پیشی گرفتن در نیکیهاست.
وی با اشاره به اینکه به برکت وقف بسیاری از نیازهای مستمندان و گرههای اقتصادی نیازمندان رفع میشود، گفت: وقف از نشانههای بارز اهتمام به امور مسلمین است؛ لذا دانش و برنامهریزی در این زمینه از عوامل فراگیری و نهادینه شدن نقش وقف در توسعه اقتصادی جامعه است، بر این اساس ترویج فرهنگ وقف باید برنامهمحور باشد، چراکه حرکت برنامهمحور در حوزه وقف و بهرهگیری بیشتر از این عمل خیر میتواند فقر را در جامعه ریشهکن کند.
مدیرکل اوقاف گیلان اضافه کرد: در استان از ابتدای سال تاکنون 17 مورد وقف اعم از زمین و خانه به ثبت رسیده که نسبت به مدت مشابه در سال قبل با افزایش خوبی داشته است و گواه این مدعاست که مردم نیکوکار این خطه با هر چه در توان دارند به یاری همنوعان خود میشتابند.
ما که اشرف مخلوقات نام گرفتهایم، سهم ما در این ضیافت الهی علاوه بر تحمل گرسنگی و تشنگی چیست؟ هوشیار باشیم چراکه لحظات ناب مهمانی کم کم به پایان نزدیک میشود، نقش ما در صحنه زندگی چیست؟ انشاءالله بتوانیم با هنرمندی خود به درستی رسم بندگی را در مقابل معبود بنده نواز بجا آوریم و اندکی رهتوشه از جنس باقیات صالحات برای سفر آخرت برگیریم.