عفیف بمان بانو/ نگذار کرامتت زیر نگاه هرزه لگدمال شود

نوشتن از این امر فرهنگی بیش از باقی مسائل اجتماعی سخت است چراکه افراط و تفریط‌ها مانعی برای گفت‌و‌گوهای بی‌رودربایستی در این باره شده است. پوشش اسلامی که در عرف جامعه ما حجاب نامیده می‌شود مقوله‌ای است که بارها درباره آن صحبت شده اما متولیان فرهنگی اذعان دارند که به نتیجه مطلوب و دلخواه نرسیده‌اند.

کلید قفل مسئله حل بی‌حجابی کجاست؟

اما به‌راستی کلید قفل این مسئله کجاست که برخی معتقدند کارهای فرهنگی در این زمینه موفق نبوده و باید بیشتر کار شود و عده‌ای نیز برعکس بیان می‌دارند پرداختن به این مسئله تبدیل به یک امری کلیشه‌ای شده و رسانه‌ها در این باب باید به‌گونه‌ای دیگر رفتار کنند.

در ابتدا باید موضوع را با یک سؤال آغاز کنیم. مگر نه این است که می‌گوییم پوشش و حجاب برای افزایش قلوب میان همسران و مستحکم شدن بنیان خانواده، بالا رفتن حرمت زن و کاهش نگاه‌های غیر‌انسانی به او واجب شده است و مگر نه اینکه باور داریم حجاب مانع روابط غیراخلاقی در جامعه می‌شود و در نهایت آرامش روان را به همراه دارد و این‌ها در نگاه هر انسان معقولی پسندیده است، پس چرا برخی در برابر امر حجاب و پوشش اسلامی مقاومت می‌کنند.

پاسخ به برخی شبهات در مقوله حجاب

دلایل مختلفی بر این امر متصور است. عده‌ای بیان می‌دارند که صرف پوشش نمی‌تواند مانع روابط غیر‌اخلاقی شود و از طرف دیگر اصولاً دیدن موی سر و یا اندکی از دست یا پا جلب توجه نمی‌کند، مگر اینکه برهنگی بیش از این باشد.

در پاسخ به این سخن باید گفت اینکه صرفاً پوشش نمی‌تواند مانع روابط غیراخلاقی شود حرف دین نیز هست و به همین جهت قرآن کریم و تعلیمات اولیا دین فقط معطوف به حجاب نشده و در کنار آن به مقوله حیا نیز پرداخته است، تقدیر قرآن کریم از برخورد و رفتار با حیای دختر شعیب نبی(ع) با حضرت موسی(ع) که بعدها همسر ایشان می‌شود نشان صحت این ادعا است. باید به این مسئله اذعان کرد که پوشش باید تبدیل به  نماد حیا درونی شود.

و اما اینکه موی سر جلب توجه نمی‌کند و به همین دلیل این مقدار از پوشش که در جامعه ما عرف است ضرورتی ندارد را باید با تأمل بیشتری بررسی کرد. این سؤال را می‌توان با سؤالی دیگر پاسخ داد که اگر به‌طور مثال موی سر در زیبایی و جلب توجه دیگران تأثیر ندارد چرا عده‌ای از زنان وقت زیادی را برای آرایش و رنگ مو صرف می‌کنند؟ موی سر نیز می‌تواند در جلب توجه دیگران و به‌خصوص مردانی که به قول آیه 32 سوره احزاب «‌فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ.....؛ در قلوبشان مرض است» تأثیر بگذارد.

برخی این شبهه را مطرح می‌کنند که اگر حجاب مانع روابط غیر‌اخلاقی است پس در سایر جوامع که حجاب و پوشش مطرح نیست همه مردان و زنان باید دچار انحطاط اخلاقی می‌شدند. در این باب باید گفت اگر این سخن را بپذیریم که بی‌حجابی باعث عادی شدن برهنگی شده و جلب توجه مردان نمی‌کند باید مطرح کرد که عادی‌شدن جاذبه‌های جنسی زن و مرد برای یکدیگر امری پسندیده نیست.

در ماه رمضان این مثال شاید ما را به درک مطلب نزدیک‌تر کند. آیا انسان برای لحظه افطار لحظه‌شماری بیشتری می‌کند یا در غیر از ماه رمضان برای وعده ناهار یا شام. طبیعی است که وعده افطار برای انسان دلچسب‌تر است.

بی‌حجابی، جذابیت زندگی مشترک را از بین می‌برد

کسانی هم که با حفظ روابط و حیا و حجاب دوران تجرد را سپری می‌کنند بیش از مردان و زنانی که با بی‌توجهی به امر حجاب و حیا جاذبه‌های روابط میان زن و مرد برایشان عادی شده برای آغاز زندگی مشترک لحظه‌شماری می‌کنند. به قول شهید بزرگوار آیت‌الله مرتضی مطهری در گذشته که به حجاب بیش از عصر امروز پایبندی وجود داشت شب ازدواج کمتر از تخت پادشاهی نبود.

یکی دیگر از دلایلی که به‌ویژه دختران جوان برای بی‌توجهی به پوشش اسلامی مطرح می‌کنند این است که امروزه پسران در انتخاب همسر به زیبایی توجه ویژه‌ای دارند و آنها نیز اگر می‌خواهند همسری مناسب خود بیابند باید به ظاهر خود توجه نمایند.

هر چند به‌طور طبیعی ظاهر چه برای دختران و پسران جزء معیارهای انتخاب همسر هست و تنها در اولویت آن ممکن است تفاوت وجود داشته باشد و منکر این نیستیم کسانی‌که در سن ازدواج هستند نباید به ظاهر خویش بی‌توجه باشند اما مترادف گرفتن زیبایی‌خواهی یک مرد در انتخاب همسر با اینکه او همسری به اصطلاح امروزی و بی‌حجاب می‌خواهد بی‌انصافی است.

اگر دختری با ظاهری آراسته و پاکیزه اما محجبه در اجتماع حضور پیدا کند و سایر ملاک‌ها را نیز داشته باشد به‌عنوان گزینه انتخاب همسر انتخاب می‌شود.

نقش زنان محجبه در گسترش فرهنگ حجاب و عفاف

نکته دیگری که باعث شده خیلی‌ها در برابر پوشش اسلامی واکنش نشان دهند رفتارهای نادرست برخی در برابر افراد به اصطلاح بی‌حجاب است. آمر به معروف باید بداند که به هیچ وجه نباید دیگران را تحقیر کند و یا از موضع برتر به دیگران تذکر دهد. اهمیت این امر تا به آن‌جا است که دین امر به معروف و نهی از منکر در خفا را پیشنهاد می‌دهد.

اگر زنان محجبه جامعه ما زنانی خوش‌رو و خوش برخورد و شاد باشند و مهربانانه و دوستانه با دیگران برخورد کنند بی‌شک نقش مهمی در افزایش تمایل به حجاب دارند. اما اگر خدای نکرده غرور و منیت در این گروه از زنان راه پیدا کرده و خود را برتر از دیگران بدانند ممکن از حتی کسانی‌که علقه‌ای به این واجب شرعی دارند را از مسیر حجاب به بیراهه بکشانند.

حکیمه بهمن زاده