مسئولیتپذیری پدر؛ عاملی در رفع خلأهای تربیتی محیط خانواده
گروه اجتماعی: مدرس دانشگاه بیرجند با تأکید بر نقش پدر در تربیت فرزندان گفت: مسئولیتپذیر نبودن برخی پدران، خلأهای تربیتی و عاطفی بسیاری را در محیط خانواده بهوجود میآورد.
حسین امینی، کارشناس ارشد روانشناسی و مدرس دانشگاه بیرجند در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، گفت: مسئولیتپذیر نبودن برخی پدران، خلأهای تربیتی و عاطفی بسیاری در محیط خانواده بهوجود میآورد.
نگاهی به سه مرحله سالهای اولیه زندگی مشترک
وی بیان کرد: سالهای اولیه زندگی مشترک به سه مرحله بسط، قبض و عزم تقسیم میشود که هر کدام از این مراحل ویژگیهای خاص خود را دارند و شناخت هر کدام از این مراحل نقش مهمی در تقویت روابط بین زوجین دارد.
مدرس دانشگاه بیرجند اظهار کرد: مرحله بسط که زوجین آن را بهترین و رؤیاییترین دوران زندگی خود میدانند و تفاوتها خود را نشان نداده و زوجین به لحاظ عاطفی یکدیگر را حمایت می کنند اما در مرحله بعدی یعنی مرحله قبض اختلافات کم کم خود را نشان داده و برخی از ناراحتیها بهوجود میآید.
امینی ادامه داد: اگر زوجین بتوانند دوران قبض را بهدرستی سپری کنند به مرحله عزم میرسند که در این مرحله زن و شوهر به این توافق میرسند که با توجه به شناختی که از تفاوتهایی که با یکدیگر دارند بتوانند زندگی خوبی را در کنار یکدیگر داشته باشند.
وی با اشاره به اینکه بهترین دوران برای بچهدار شدن، مرحله عزم است، عنوان کرد: اگر زوجین قبل از دوران عزم تصمیم به فرزنددار شدن بگیرند معمولاً با مشکلاتی مواجه میشوند؛ بنابرین بهتر است همسران بعد از اینکه زندگیشان به یک ثبات و پایداری رسید تصمیم به پدر و مادر شدن بگیرند.
مدرس دانشگاه بیرجند افزود: رسیدن به مرحله عزم در خانوادههای مختلف متفاوت است و بستگی به انعطافپذیری، انطباق زوجین با یکدیگر و میزان هوش آنان و انتخاب درست شریک زندگی دارد و ممکن است حتی یک سال بعد از آغاز زندگی مشترک به این مرحله برسند.
ضروت حمایت شوهر از زن در دوران بارداری
امینی با بیان ضروت حمایت شوهر از زن در دوران بارداری گفت: پدران با فراهم کردن محیطی شاد و با ثبات و تأمین آرامش روحی مادران در دوران بارداری نقش مهمی در آمادگی زنان برای مادرشدن و پذیرش این مسئولیت بزرگ دارند که این حمایت در بارداریهای ناخواسته اهمیت بیشتری پیدا میکند.
وی اظهار کرد: با توجه به اینکه در دوران بارداری تمام عملکردهای روحی، عاطفی و جسمی مادر بر جنین تأثیر میگذارد، مردانی که در این دوران از همسران خود حمایت میکنند بهترین حمایتگر فرزندان خود نیز هستند.
کارشناس ارشد روانشناسی بیان کرد: بعد از تولد فرزند نیز، تربیت کودک کار مشترک والدین است و در واقع میتوان گفت تربیت مانند دو بال برای پرواز است و مادر هر چقدر هم قوی باشد ولی یک بال بوده و برای رشد و تربیت کودک مسئولیتپذیری پدران نیز شرط است.
امینی یادآور شد: زوجین بعد از فرزندارشدن نباید از نیازهای یکدیگر غافل شوند و باید تأمین آرامش روحی همسر در هر دورانی در اولویت باشد.
