کد خبر: 1430512
تاریخ انتشار : ۲۵ تير ۱۳۹۳ - ۱۳:۴۱
به‌بهانه شب نوزدهم ماه رمضان؛

مولا، تو برای خدایی‌شدنمان دعا کن

گروه اندیشه: مولا دردهایی که از جهل و نادانی مردم وجودت را فراگرفته بود با تو چه کرد که هنگامی که شمشیر خوارج در سحر نوزدهمین روز از ماه رمضان فرق تو را شکافت ندای به خدای کعبه سوگند که رستگار شدم سر دادی.


مولا، تن‌پروری‌های جماعت دنیاطلب چه زخم‌هایی بر تنت گذاشت که وقتی خسته و بیمار بر بالین بودی و در عالم رؤیا رسول‌الله(ص) را دیدی شکایت امت را به پیامبرشان بردی؛ چرا که هیچ چیز جز درد دل گفتن با محبوبت محمد مصطفی(ص) مرهم دردهایت نبود.



تو زیباترین‌ها را برای مردمان می‌خواستی و آنان به راحت‌طلبی قانع بودند؛ تو برایشان از جهادی می‌گفتی که دری از درهای بهشت است که به روی بندگان خاص خدا گشوده می‌شود و آنان می‌گفتند کشته‌هایی که در جمل و صفین و نهروان دادیم کافی است.



امیر عدالت، تو می‌خواستی مهربانی را میان همه تقسیم کنی



امیر عدالت تو می‌خواستی مهربانی را بین مردمان تقسیم کنی؛ هیچ یتیمی گرسته سر بر بالین بی‌عدالتی نگذارد و هیچ بیوه‌زنی چشمانش به‌خاطر نداشتن لقمه نانی که به کودکانش بدهد خیس نباشد اما آنانی که به فرق شکسته تو راضی شدند جز پوسته ظاهری دین هیچ چیز نمی‌دیدند و جز به اثر سجود بر پیشانی هیچ نشانی از ایمان نداشتند.



چقدر تلاش کردی تا بدانند میان آن که عرب است و آن که عجم در بهره‌مندی از بیت‌المال تفاوتی نیست و سابقه در اسلام دلیلی بر این نمی‌شود که از مال مسلمانان بیش از دیگران خورد اما جهل مردمان نمی‌گذاشت که عمق نگاه تو را درک کنند.



تو مسئولان حکومتی‌ات را به‌خاطر اینکه بر سفره‌ای نشستند که فقرا را از آن سفره رانده بودند و نشانی از فخر و تجمل داشت مؤاخذه کردی اما دنیا باعث شد خیلی‌ها به سراغ معاویه‌هایی بروند که قصرها برای خود ساخته بودند.



یا علی(ع)، برایمان در این شب قدر دعا کن که مسیرمان خدایی باشد



ای مولایی که در اذان نمازم به ولایت تو سوگند می‌خورم؛ عدالت‌ورزی‌های تو بود که هنگامی که محراب نمازت به خون رنگین شد جبرئیل در آسمان ندا داد که به خدا سوگند ارکان هدایت فرو ریخت و پسر عموی رسول خدا(ص) کشته شد.



جاهلان نمی‌دانستند که این شهادت برای تو رستگاری و برای آنان نفرین ابدی به همراه خواهد داشت. تو به جایی رفتی که رسول‌الله(ص) و فاطمه زهرا(س) در انتظار تو بودند و آنان ماندند تا ننگ ابدی کشتن یگانه تاریخ را بر دامنشان داشته باشند.



تو خود گفته بودی که که علاقه‌ات به شهادت و مرگ، از علاقه کودک به سینه مادر بیشتر است و به خواسته قلبی‌ات رسیدی و آنان ماندند تا بفهمند که شهر کوفه و زندگی بی علی(ع) هیچ روشنی ندارد و افسوس که این را دیر خواهند فهمید.



ای محبوب رسول‌الله(ص) و فاطمه زهرا(س) امروز نیز به تو نیاز داریم تا چراغ راهمان باشی که کج‌راهه نرویم و در طوفان‌های زندگی گم نکنیم راه حق را و تو برایمان در این شب قدر دعا کن که مسیرمان خدایی باشد.



حکیمه بهمن‌زاده

captcha