کد خبر: 1444895
تاریخ انتشار : ۰۹ شهريور ۱۳۹۳ - ۱۱:۴۱

وقتی آسمانی‌ترین پیوند زمینی رنگ اختلاف به خود می‌گیرد

گروه اندیشه: شایسته است در جامعه‌ای که به محبت اهل بیت(ع) شناخته می‌شود رفتارها نیز بر محور الگوگیری از معصومین(ع) باشد و با کوبیدن بر طبل خودمحوری نگذاریم آسمانی‌ترین پیوند زمینی رنگ اختلاف به خود بگیرد.


از گذشته در خانواده‌های ایرانی رسم بر این بوده است که مراسم شادی خود را در ایام ولادت معصومین(ع) و یا اعیاد مذهبی برگزار می‌کردند تا جشنشان به نام مبارک بزرگان دین مزین شود و تبرک جستن به روزی که خداوند هدیه‌ای آسمانی به زمینیان ارزانی کرده است ضمیمه خوشبختی زوج‌هایی شود که این روزها را برای تشکیل زندگی مشترک انتخاب کرده‌اند.



بسیاری از خانواده‌ها نیز این ایام را که مصادف با دهه کرامت است فرصت مناسبی برای برپایی جشن ازدواج فرزندانشان دانسته‌اند. از این رو قصد داریم در این نوشتار به مسئله جشن ازدواج و مقدمات آن از زاویه‌ای دیگر نگاه کنیم.



ائمه(ع) همواره ازدواج را پیوندی مقدس می‌دانستند که نه فقط دل‌های دو شخص را بلکه قلوب دو فامیل و طائفه را به هم نزدیک می‌کند و زمینه‌ساز عمیق‌ترشدن پیوندهای اجتماعی را فراهم می‌سازد و در سایه این پیوندهای ناگسستنی است که انسان‌ها در سختی‌ها یار و همراه یکدیگر می‌شوند تا بتوانند گره‌های ناگشوده را باز کنند.



اما به‌راستی در شرایط امروزی نیز اینگونه است و ازدواج‌ها موجب الفت و دوستی آشنایان و فامیل دو نفری می‌شود که قصد تشکیل زندگی مشترک و پیوند آسمانی ازدواج را دارند یا خیر؟ آیا ازدواج‌های کنونی پیوندهای اجتماعی را عمیق می‌کند؟



کافی است سری به راهروهای دادگاه‌های خانواده بزنیم و از چرایی حضور زوج‌های جوان در آنجا بپرسیم و آن زمان درخواهیم یافت که بسیاری از کینه‌ها و اختلافاتی که اکنون زمینه جدایی یک زوج را فراهم کرده است در بسیاری از مواقع از همان زمانی آغاز شده است که دو خانواده به همراهی آشنایان و فامیل در تدارک برگزاری جشن ازدواج این دو نفر بوده‌اند.



در برخی از مواقع مشاهده شده یک گفت‌وگوی معمولی در زمینه میزان مهریه، مکان و زمان برگزاری جشن عروسی و جهیزیه و یا حتی مسائل ساده‌تر مثل اشخاصی که قرار است به این جشن دعوت شوند موجب اختلاف و کینه بین دو خانواده را فراهم کرده که تلخی آن شیرینی را از کام عروس و دامادی که باید بهترین روزهای زندگی شان را تجربه کنند، می‌گیرد.



اما مگر یک انسان عاقل وقتی می‌خواهد عملی را انجام دهد نتایج رفتار خود را نمی‌سنجد و بررسی نمی‌کند در برابر عملی که از خود بروز می‌دهد چه چیزی را از دست داده و چه چیزی را به دست می‌آورد؟ اما متأسفانه در برخی از موارد در مقدمات برپایی جشن ازدواج احساسات جای خود را با تعقل عوض کرده و منیت‌ها و تکبر پیوندی را که خود موجب ده‌ها پیوند دیگر می‌شود را سست می‌کند.



بهمن‌زاده/ شعبه خراسان جنوبی

captcha