
حجتالاسلام والمسلمین اسماعیل صدیقی، امام جمعه صومعهسرا در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از گیلان، با اشاره به اینکه بیتوجهی بشر امروزی به اصول و مفاهیم قرآنی یکی از مشکلات جدی در حوزه خانواده است، اصالت خانوادگی، حسن اخلاق و تقید به تقوای الهی را از مؤلفههای همسرگزینی با الگوگیری از قرآن کریم دانست و اظهار کرد: کسانی که به اصول و مفاهیم قرآنی توجه دارند، در گزینش همسر این اصول و مؤلفهها را رعایت میکنند.
وی تأخیر در ازدواج، بالا رفتن سن ازدواج جوانان، توجه جدی به مسایل مادی و اقتصادی و ظاهری، آشنایی خیابانی یا اینترنتی و احساسی را از جمله آسیبهای عمده همسرگزینی میان جوانان امروزی برشمرد و گفت: سنتهای پسندیده جامعه دینی ما که برگرفته از سیره اخلاقی اولیای دین است، میتواند نقش تضمینکنندهای در گزینش همسر داشته باشد.
این کارشناس دینی نقش والدین در معرفی الگوهای برتر و بهتر درباره همسرگزینی را بسیار موثر دانست و عنوان کرد: حضور والدین و استفاده از نظرات و تجربیات مؤثر آنها میتواند زمینه تعالی را برای زوجهای جوان فراهم کند.
امام جمعه صومعهسرا با اشاره به اینکه اسلام خانواده را رکن اساسی سعادت جامعه میداند، افزود: خانواده با عنایت به تجربه عملی برگرفته از دستورات دینی بهترین الگو برای جوانان است؛ زیرا در اسلام ازدواج هزینه چندانی ندارد، به این معنا که زوجین وقتی از نظر شرایط و خصوصیات همسطح و همکفو بودند، همین کفایت میکند تا وصلت آنان صورت گیرد.
بینیازی جامعه ایرانی به همسریاب اینترنتی
حجتالاسلام صدیقی همسرگزینی اینترنتی را مغایر با معیارها و مؤلفههای قرآنی دانست و متذکر شد: چون در گزینش اینترنتی به هیچوجه نمیتوان اعتماد کرد و آنچه به فرد معرفی میشود ممکن است خلاف واقع باشد؛ لذا به جوانان توصیه میشود در گزینش همسر به شناختهای اینترنتی اعتماد نکنند.
وی گفت: با توجه به اینکه جوان در این سن وجودش مملو از احساسات و عواطف است و خواهشهای فصل جوانی ممکن است به او اجازه ندهد با تأمل و عمقنگری نسبت به انتخاب همسر آینده خودش بیندیشد، لذا مشاوره با اهل فن، امین و دلسوز، بویژه نظرات دلسوزانه والدین میتواند در این امر به جوانان کمک کند.
حجتالاسلام صدیقی تصریح کرد: دستوراتی که اسلام در باب صله رحم، رعایت حقوق همسایه و... دارد بهترین شیوه برای به دست آوردن شناخت کافی و عمیق برای انتخاب همسر مناسب است و نیازی به همسریابی اینترنتی در جامعه ایرانی که ساختار خانوادگی آن برگرفته از مبانی دینی و اعتقادی است، احساس نمیشود.