سلامت اجتماعی مرهون وجود خانواده‌های عفیف و با تقواست/ زمان در دستان پرتجربه بازنشستگان

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از گیلان، از سال 1386 روز 25 ذیحجه به عنوان روز خانواده و تکریم بازنشستگان در تقویم رسمی کشور درج شده است، علت انتخاب این روز شأن نزول آیه «هل اتی» در سوره الانسان می باشد که در آن راجع به خانواده و استحکام پایه‌های آن عنوان شده است. سوره دهر در روز 25 ذیحجه در شأن اهل بیت پیامبر(ص) نازل شد که پس از سه روز روزه و انفاق افطار خود، از طرف خداوند اطعام شدند.

پس از آن که امام علی(ع) و حضرت زهرا(س) برای برآوردن حاجت خویش، سه روز روزه را نذر کرده بودند و نوبت به ادای آن رسید، در سه روز متوالی مسکین و یتیم و اسیری به دَرِ خانهٔ آن ها آمد و غذایی طلب کرد.

آن بزرگواران نیز غذای خود را به آن ها داده و خود با آب، افطار نمودند و در مقابل این عمل، هیچ جزایی را از افراد نخواستند و اجرِ خود را از خدا طلب کردند. در این هنگام بود که وحی بر پیامبر اکرم(ص) نازل شد و سورهٔ دهر یا انسان در شأن امام علی(ع)، حضرت زهرا(س)، امام حسن و امام حسین(ع) نازل گردید.

«روز خانواده» بهترین تجلی از خانواده اسلامی

چنین روزی از آن رو به «روز خانواده» موسوم شده است که بهترین تجلی از خانواده اسلامی را به نمایش می گذارد. خانواده ای که در آن بندگی حضرت حق و ایثار در راه خدا نصب العین همه افراد است، رمز و راز بقای خانواده در مودت و رحمت است و بر تفاهم، احترام متقابل، شخصیت بخشیدن به همسر و فرزندان، مشارکت، تعاون، همدلی، تسکین و آرامش بخشی تاکید می ورزد و خانواده سالم و متعادل را خانواده ای می داند که در آن حریم حرمت افراد پاس داشته می شود و نیازهای عاطفی، روانی، زیستی و حیاتی به خوبی و به درستی پاسخ داده می شود و در زندگی حضرت زهرا (س) و امیرالمومنین علی (ع) شاهد دورنمایی کامل از زندگی توأم با مودت و رحمت در آرامشی روحانی و سلامت اخلاقی هستیم.

در دین مبین اسلام خانواده یکی از مهم‌ترین ارکان جامعه محسوب می ‌شود. پایبندی به خانواده و جلوگیری از بی‌ بندوباری و همچنین ارتقاء جایگاه و تحکیم بنیان خانواده، از جمله مسائلی است که به آن سفارش فراوان شده است.

خانواده به عنوان کوچک‌ ترین نهاد اجتماعی، آسیب پذیرترین گروه در برابر آسیب‌های اجتماعی است به طوری که اکثر مشکلات و آسیب‌ها ابتدا در خانواده‌ها بروز پیدا می‌کند و در صورت عدم پیشگیری و برخورد ناصحیح با آنها، به درون جامعه نیز رسوخ می‌کند و در این شرایط دشوار دیگر نمی‌توان به راحتی مشکلات و آسیب‌ها را کنترل کرد.

نقش خانواده به عنوان اثرگذارترین نهاد تربیتی در پرورش و تربیت سرمایه‌های انسانی که از بزرگترین پشتوانه‌های توسعه و تعالی هر کشوری به شمار می‌آید، از چنان اهمیتی برخوردار می‌باشد که سلامت و صلابت هر جامعه‌ای مرهون وجود خانواده‌های سالم، عفیف و با تقوا است. بی شک با انجام فرامین دینی اسلام در مورد خانواده و درنظر گرفتن آنها می‌توان تا حد زیادی زمینه سلامت خانوادگی و سعادت و جاودانگی را برای خویش فراهم سازیم.

اهمیت این موضوع در آموزه های دین مبین اسلام نیز با رعایت مکارم اخلاقی به عنوان رمز تعالی انسانی و عاملی در راستای حفظ امنیت روحی و روانی آحاد جامعه تبلور می یابد. در این میان آنچه که بیش از همه در توصیه های قرآنی و سخنان گهربار ائمه معصومین(ع) سفارش مؤکد شده؛ جایگاه نهاد خانواده، نقش تربیت در بنیان خانواده و رعایت تکریم و حفظ حرمت سالمندان و خردمندان بعنوان بزرگان خانواده و اجتماع بوده است.

در 20 سپتامبر سال 1993، سازمان ملل، سال 1994 را سال جهانی خانواده و روز 15 مه (26 اردیبهشت) را روز جهانی خانواده نامید.

پشتکار و سخت‌کوشی وصف‌ناپذیربازنشستگان در عرصه آبادانی

امروز ما بر این باوریم که آرامش و امنیت اجتماعی و اقتصادی کشور را مدیون تلاش‌های بی‌دریغ خردورزانی هستیم که طی سال‌های فعالیت خود از هیچ کوششی مضایقه نداشته و با پشتکار و سخت‌کوشی وصف‌ناپذیردر عرصه آبادانی و سازندگی این مرز و بوم، چرخ‌های عظیم توسعه و پیشرفت را به حرکت درآورده ‌اند.

سخن گفتن از ارزش سالیان طولانی فعالیت سازنده بازنشستگان عزیز آسان نیست، به طور قطع این تلاش، پشتوانه‌ای ارزنده برای استحکام پایه‌های اقتصادی، توانمندی‌های صنعتی و انسجام نظام اداری کشور بوده است.

نشر و ترویج فرهنگ بزرگداشت مقام شامخ بازنشستگان رسالت تمامی نهادها و سازمانهای مدنی و اجتماعی است؛ سالمندان بزرگوارانی هستند که در کمال صداقت و سختکوشی، بهترین سال های عمر خود را در سنگر کار و خدمت گذرانده و آبادانی و سازندگی را برای میهن عزیزمان به ارمغان آورده اند. مردان و زنانی که پشتوانه‌ای ارزنده برای استحکام بنیان های اقتصادی، صنعتی و نظام اداری کشور به شمار می روند. تردیدی نیست که در گذار از این مسیر پر افتخار خانواده و همسران دلسوز و فداکار با حمایت، همراهی و دلگرمی خود نقشی بی بدیل داشته اند.

بازنشستگی و سالمندی سال های رشد و کمال است؛ تغییر به سوی مسیری جدید، زمانی برای آزادی و استقلال از مسئولیت های محدودکننده، آزادید به هر کجا و در هر زمانی که مایلید سفر کنید، در نیمه راه زندگی هستید با دنیایی از تجربه، دانش و مهارت.

به نیمه پر لیوان نگاه کنید. اکنون فرصت دارید تا برای خودتان زندگی کنید. در کودکی، بارها و بارها زمین خورده اید، در جوانی لغزش های فراوانی داشته اید و در اوایل بزرگ سالی، انواع و اقسام مسئولیت ها را به عهده گرفتید، همسر بودید، پدر و مادر شدید، کارمند بودید، یک دریا گذشت بودید و ایثار برای فرزندانتان و ...

اینک زمان شماست. آن گونه که می خواهید زندگی کنید، دوباره مشغول آموختن شوید، این ها برای دلتان نه برای گذران زندگی، ورزش کنید، قدم بزنید، به کوه بروید، با دوستان هم سن خود برنامه های سرگرم کننده بریزید.

البته جوان ها را فراموش نکنید. بگذارید بدانند که ناامید نیستید و هنوز بر روی زانوان خود ایستاده اید. هنوز می توانید بار سنگین مسئولیت هایشان را به دوش بکشید. شاید ظاهر مسئولیت ها عوض شود؛ ولی شما هنوز هم پشتیبان خانواده خود هستید؛ چون کوهی استوار و پلی محکم.

می توانید دوران میان سالی و بازنشستگی خود را با یک برنامه ریزی دقیق و منظم به زیباترین بخش زندگیتان تبدیل کنید و برای همیشه جوان بمانید و بهتر از جوان ها زندگی کنید. یادتان باشد شما توانایی آن را دارید تا برای زمانتان، آن گونه که دوست دارید برنامه ریزی کنید.

بازنشستگان عزیز! تلاشتان را ارج می‌نهیم و پاسداری از زحماتتان را تکلیف خود می‌دانیم، «اینک زمان در دستان پرتجربه شماست».