وقتی تکیهگاهم تو باشی، مرا به دیگران چهکار
گروه اندیشه: وقتی تو تکیهگاهم باشی مرا به دیگران چهکار که در قرآن کریم گفتهای «وَمَن یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ، هر کس به خداوند توکل کند خدا برای او کافی است». (سوره طلاق/ آیه 3)
دنبال واژهای میگشتم که با آن تو را صدا بزنم، کلمات را یکی پس از دیگری از ذهنم گذراندم اما هیچ واژهای را بهتر از پروردگار نیافتن که با آن تو را خطاب کنم. چرا که باور دارم از همان روز که پای در این دنیا گذاشتم آن کسی که مرا در حصار امن خویش پروراند تو بودی.
بارها از خوبیهای تو شنیدهام اما تکرار الطافی که تو ارزانی من کردهای لذتی دارد که مرا به شمارش مجدد هر آنچه در طول زندگی به من دادهای وادار میکند. میشمارم ... میشمارم ولی میدانم هیچگاه نخواهم به نقطهای برسم که بگویم نعمتهای الهی را به طور کامل حساب کرده ام.
اما من انسانم و فراموشی همزاد من است و گاهی که با سختیهای زندگی رو به رو میشوم میگویم پس کجاست خدایی که هر روز 5 بار او را با نام رحمان و رحیم صدا میزدم ... چرا به نالههای من که از عمق جانم برمیخیزد پاسخی نمیدهد.
اما اگر همه ما آدمیان بخواهیم بدون پرده سخن بگوییم اغراق خواهیم کرد که در بسیاری از مواقع در مقابله با مشکلات نام خدا را میبریم اما دلمان خوش است به اینکه دوستی، آشنایی سبب رفع مشکلمان خواهد شد و در حقیقت خالصانه معبود را صدا نمیزنیم.
الهی اعتراف میکنم که در بسیاری از مواقع تو را خواندم اما به صدا درآمدن زنگ خانه و یا تماسی از یک دوست دلخوش بودم که راه را بر سهل کردن مشکلات به من یاد خواهد دارد و فراموش کردم که تو به ندای کسانی پاسخ میگویی که خالصانه تو را بخوانند.
آری! به جای خواهش و التماس کردن از این و آن باید وضو بگیرم و سجادهای پهن نمایم و با قلبی شکسته و امیدوار به رحمتت از تو همه خواستههای دنیوی و اخرویام را بخواهم که وقتی تو تکیهگاهم باشی مرا به دیگران چه کار که در قرآن کریم گفتهای«وَمَن یَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ؛ هر کس به خداوند توکل کند خدا برای او کافی است» سوره طلاق/ آیه 3
آری! هر گاه سختیها به من هجوم میآورد باید این سخن تو را در ذهن بیاورم که « فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا به یقین با هر سختی آسانی است» سوره انشراح/ آیه 5 و هر زمان نا امید و خسته شدم این آیه را با خودم زمزمه کنم که« لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ ..از رحمت خدا نا امید نشوید» سوره زمر/ آیه 53
هر لحظه که از تو پرسیدم که چرا خواستههایم را برآورده نمی کنی این کلامت را آویزه گوشم کنم که گفتی« إِنِّی أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ؛ من چیزهایی می دانم که شما نمی دانید» سوره بقره/ آیه 30
آری! انس با تو و کلام تو و مهمتر از همه درک آن آرامشی به انسان هدیه می کند که احساس میکنی که کسی و چیزی تکیه کردهای که نهایت علم و توانایی و رحمت است و حق هم جز این نیست و براستی که «أَلَیْسَ اللَّهُ بِکَافٍ عَبْدَهُ؛ آیا خداوند بنده اش را کافی نیست سوره زمر آیه 36».
حکیمه بهمنزاده/ خراسان جنوبی
