محرم، ماه جانبازی عاشقان راه حق از راه رسید/ همنوایی با صاحبالزمان(عج) صاحب عزا
گروه اجتماعی: ماه محرم ماه اشک و خون، ماه جانبازی عاشقان راه حق است؛ لذا باید در این ماه با عظمت دست بر دعا برداریم و از خدا بخواهیم که به همه ما این لیاقت را عنایت فرمایید تا جزو شیعیان واقعی و پیروان مکتب حسینی باشیم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از گیلان، محرم نخستین ماه تقویم(هجری قمری) و از جمله ماههای حرام است. به همانگونهای که پیش از ظهور اسلام، در دوران جاهلیت، جنگ و خونریزی در این ماهها ممنوع بود، اسلام نیز همان را تأیید کرد.
در ماه محرم بود که حسینبن علی(ع)، سومین امام شیعیان وارد سرزمین کربلا شد و در دهمین روز این ماه و در عاشورا به شهادت رسید. علیبن حسین(ع) معروف به زینالعابدین نیز در روز بیستوپنجم همین ماه به شهادت رسید.
ماه محرم و طلوع هلال آن یادآور مصیبت بزرگ سیدالشهدا(ع) است. ماه اندوه و حزن و ماه عزاداری دوستداران اهل بیت(ع)؛ در این ماه و خصوصاً در 10 روز آغازین آن هر کدام از شیعیان بلکه هر مسلمانی وظیفه دارد تا حزن و اندوه خویش را در عزای فرزند رسولالله(ص) ابراز کند. گریستن در عزای امام حسین(ع)، سیاه پوشیدن، شرکت در مجالس عزا، برپا کردن مجالس عزا و یا کمکهای مادی و معنوی در بهتر برگزار شدن این مجالس، راه انداختن دستهجات عزاداری و هر عملی که مصداق اقامه عزاداری برای سیدالشهدا(ع) باشد در تقرب انسان به خدای متعال نقش بسیار مهمی دارد.
ماه محرم ماه اشک و خون، ماه جانبازی عاشقان راه حق است؛ لذا باید در این ماه با عظمت دست بر دعا برداریم و از خدا بخواهیم که به همه ما این لیاقت را عنایت فرمایید تا جزو شیعیان واقعی و پیروان مکتب حسینی باشیم و در تمام مراحل عصرمان اهداف قیام خونین امام حسین(ع) را که برای زنده نگهداشتن اسلام ناب محمدی(ص) و برای اینکه توحید واقعی را پیاده کند حتی طفل شش ماهه خود را قربانی کرد سرمشق خود قرار دهیم و فرد مفیدی برای جامعه اسلام واقع شویم و همیشه رهرو راه ائمه معصومین(ع) باشیم.
بیشک که اهل بیت(ع) محور و قطب عالم امکان هستند، وجود هستی در گرو وجود مقدس اهل بیت عصمت و طهارت(ع) است. وقتی وجود ما به خاطر تجلی ظهور و وجود آنهاست پس چرا اعماق وجودمان را از الگو گرفتن و عمل به سیره و گفتار آنها قوی و فولادین نکنیم، مسلماً یکی از راههای ارتباط و پیوند با روح و جان آنها شریک بودن در غم و غصههای آنهاست و عزاداری نیز ارتباط معنوی خاصی بین انسان و ائمه(ع) پدید میآورد.
عزاداری یعنی پیوند بشر با ملائکه، عزاداری یعنی پیوند و ارتباط انسان با انبیا؛ پس بیایید در این ایام ماتم و عزایی عظیم، با صاحب عزا امام زمان(عج) همنوا شویم و آقا را تنها نگذاریم.
این روزها آقا غمگینتر و محزونتر از آن است که ما تصور کنیم و چشمان نازنینش غرق اشک است؛ بیایید انسانهای خوب و شایستهای شویم و با گناهان و اعمال ناشایستهمان دل آقا را بیشتر از این خون نکنیم، بیایید با ایمان راسخ و قلب پاک عزاداری کنیم و با خلوص نیت برای مظلومیت حسین بن علی(ع) و اهل بیت معصومش گریه کنیم و با همین اشکهای چشممان دل داغدار آقا را تسلی دهیم، بیایید در این ایام بیشتر برای فرج ظهور مولایمان دعا کنیم و از خدا بخواهیم دلهایمان را به عشق و محبت چهارده معصوم(ع) پیوند بزند تا باشد که خدا به واسطه امام حسین(ع) گناهانمان را ببخشد و قلب نازنین آقا امام زمانمان هم از ما راضی و خوشنود شود.
