سیره زندگانی پیامبر(ص)، نسخه عملی قرآن است/ جای خالی ارائه الگوهای معنوی در جامعه

به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، بی‌گمان داشتن اسوه و سرمشق در زندگی می‌تواند بسیاری از مسائل و مشکلات پیش روی انسان را حل کند؛ زیرا ‌برابر مشکلات به انسان انگیزه و قدرت مقاومت می‌بخشد؛ چراکه وجود سرمشق به معنای امکان موفقیت و عبور از مشکلات است؛ چنان‌که اسوه‌ها این گونه بودند و موفقیت‌ها را تجربه کرده‌اند.

قرآن به زندگی انسان‌های موفق از پیامبران و غیرپیامبران اشاره دارد تا زمینه‌های روحی و روانی را در انسان‌ها افزایش دهد. خداوند در آیات فراوانی از قرآن به تأثیر الگوها و اسوه‌ها در زندگی اشاره می‌کند و به صراحت از اسوه بودن حضرت ابراهیم(ع) و پیامبر اکرم(ص) خبر می‌دهد و در آیاتی از سوره تحریم، زنانی را به عنوان همسران و زنان موفق در کنار زنان شکست خورده معرفی می کند و نشان می‌دهد که چگونه می‌توان زن و همسری موفق بود.

زندگی پیامبر(ص)، آموزه‌ها و گزارش‌های قرآنی درباره همسران آن حضرت(ص) می‌تواند سرمشق خوبی برای زندگی انسان‌ها باشد.

معرفت، توجه و اراده؛ شاخصه‌های ورود به سبک زندگی اسلامی

حجت‌الاسلام هادی شهاب، عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند بهترین شاخصه‌ها برای ورود به سبک زندگی قرآنی را در سه مرحله بیان کرد و گفت: معرفت، توجه و اراده شاخصه‌های ورود به سبک زندگی اسلامی است.

وی بیان کرد: ترکیب این سه مرحله ایمان قوی را شکل می‌دهد و اگر معرفت و شناخت کافی در انسان باشد و همچنین توجه به هدف و اراده قوی نیز در انسان حاکم باشد ایمان راستینی در انسان شکل می‌گیرد که عامل سعادت وی خواهد بود.

عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند اظهار کرد: با الگوبرداری و نمونه قرار دادن زنان و دختران بزرگی که در تاریخ اسلام منشأ اقدامات و اثرگذری های ماندگار شده‌اند بسیاری از تهمت‌ها و نسبت‌های سنتی که به زنان روا داشته شده از بین رفته و خودپنداره منفی زنان در این راستا از میان می‌رود.

شهاب عنوان کرد: انسان با الگوبرداری از قرآن کریم و راه و روش زندگی ائمه معصومین(ع) می‌تواند بهترین سبک و روش را در زندگی داشته باشد.

وی با اشاره به سخنان شهید مطهری اظهار کرد: «در بحث سبک زندگی، سیر به معنای راه رفتن است ولی سیره به معنای روش و شیوه راه رفتن است و اگر جامعه بشری به دنبال یک سبک زندگی منطقی، عقلانی و سعادت محور باشد باید در زندگی خود نگرش، رفتار و عملکرد پیامبر اعظم(ص) را پیدا کند؛ در حقیقت قرآن کریم نسخه عملکرد و نگرش پیامبر(ص) است و نگرش و عملکرد پیامبر(ص)، تجسم نسخه قرآن است».

عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند با بیان اینکه سبک زندگی لایه‌های گوناگونی دارد، گفت: سبک زندگی شامل نگرش، رفتار فردی، رفتار اجتماعی و مدیریتی است؛ این خصوصیات ابعاد و زیر مجموعه‌های سبک زندگی است.

وظیفه زن در برابر خانواده

شهاب در ادامه با اشاره به وظایف زنان در قبال خانواده گفت: زنان باید به موقعیت شوهر خویش توجه و رفتار خود را بر پایه موقعیت اجتماعی، علمی و سیاسی همسرش سامان دهند.

وی دوری و پرهیز از خودنمایی و خودآرایی‌هایی که برای جلب نظر دیگران باشد را از وظایف دیگر همسری دانست.

عضو هیأت علمی دانشگاه بیرجند تأکید کرد: زن موظف است به دور از هرگونه رفتار تحریک‌آمیز جنسی در جامعه حضور یابد و اجازه ندهد تا با پوشش نامناسب، آرایش، خودنمایی و یا نازک کردن صدا و خوش و دلنشین صحبت کردن، دیگران را تحریک و هواهای نفسانی و جنسی نامحرمان را برانگیزاند.

محمد شفیعی، طلبه سطح سه حوزه خراسان جنوبی با تأکید بر اینکه هر انسانی در همه دنیا الگو و مکتبی را برای خودش ترسیم کرده و از آن پیروی می‌کند، مطرح کرد: امروز مکتب شیعه با توجه به دارا بودن الگوهای بر‌تر اخلاقی و معنوی سعادت بشر را هدف قرار داده که پیشرفت‌های مادی و معنوی نیز از این راه انجام می‌شود.

تطابق کامل زندگی فردی و اجتماعی با الگوی دینی و قرآنی؛ اهداف انسان‌های مؤمن

وی بیان کرد: یکی از مسائلی که انسان مؤمن در جست‌وجوی آن گام برمی‌دارد و می‌کوشد به آن دست یابد تطابق کامل زندگی فردی و اجتماعی خویش با الگوی دینی به‌ویژه الگوهای قرآنی است.

طلبه سطح سه حوزه خراسان جنوبی با اشاره به اینکه هیچ انسانی بدون الگو نمی‌تواند زندگی کند، اظهار کرد: در دنیای امروزی که پر از زرق و برق بوده و گرفتار مادیات شده است جای خالی الگوهای معنوی بیشتر احساس شده که این موضوع مهمترین چالش و معضل کشورهای غربی است. 

شفیعی ادامه داد: با توجه به تفاوت‌های اساسی که در دیدگاه‌ اسلامی و دیدگاه غربی وجود دارد طبیعتاً الگوگیری از آنها راه به جایی نمی‌برد و شرایط را از وضعیت کنونی بدتر خواهد کرد.

وی با بیان اینکه دشمنان خطر الگوگیری از مدل انقلاب اسلامی ایران را احساس کرده‌اند، افزود: بنابراین تلاش می‌کنند تا با اشاعه فرهنگ منحط غربی زن را از اصالت اصیل خود دور کنند و با شعارهای دهن پُرکن خود را مدافع حقوق زنان معرفی می‌کنند.