بررسی مؤلفههای حاكم بر سياستگذاری عمومی در اسلام
گروه انديشه: مقاله «مؤلفههای حاكم بر سياستگذاری عمومی در اسلام»، نوشته مهدی نادری باب اناری، در آخرين شماره نشريه «خط اول» منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، مؤلف درباره رابطه اسلام و سياست بر اين عقيده است كه سياست در اسلام به معنی مديريت آحاد مردم جهت نيل به سعادت دنيوی و اخروی می باشد و از آنجايی كه نوع عملكرد و رفتار انسان ها در سطح جامعه از حوزه انديشه آنان برخاسته است لذا ضروری است در جامعه اسلامی متناسب با هدف آن سياستگذاری خاصی لحاظ شود.
مؤلف در اين باره نگاشته است: در شريعت اسلام يك رشته اصول و قوانين ثابت و پايدار است كه بايد بر سياستگذاریها در سطح جامعه، حاكم و دخيل باشد؛ تا حوزه عمل همخوان و همساز با حوزه نظر، در جهت تعالی انسان پيش رود. در اين مقاله ضمن بيان مبانی ثابت نظری دخيل در سياستگذاری عمومی، به اهميت والای آن از منظر شريعت اسلام پرداخته میشود.
در بخش مقدمه آمده است: تمدن اسلامی در دو سه قرن اخير با فاصله گرفتن از مبانی خود، در معرض ركود در حوزه انديشه و به تبع آن در حوزه عمل بوده است. لذا برای اينكه بار ديگر شاهد شكوفايی تمدن اسلامی باشيم نيازمند بازسازی و بازنگری در مفاهيم دين هستيم. يكی از حوزههای اصلی حكومتها در دوران مدرن، حوزه سياستگذاری است. در واقع اگر دولتها بتوانند در اين حوزه به موفقيت نسبی نائل شوند، حوزههای ديگر نظام اجتماعی، در سازگاری و همگرايی با يكديگر عمل خواهند كرد.
راجع به مفهومشناسی سياست در اسلام چنين نگاشته شده است: دين اسلام مجموعهای از تعاليم قدسی و الهی است كه از طريق وحی بر پيامبر اسلام(ص) نازل شد و بر آن است با برنامهای كه نويد آن را داده است، سعادت و تعالی بشر را تحقق بخشد. شريعت اسلام برخلاف ساير اديان به يك بعد از ابعاد وجودی انسان نپرداخته است؛ بلكه بر مبنای فطرت انسان، حاوی معارف و تعاليم ارزنده است.
در تبيين ضرورت و اهميت اين مبحث میخوانيم: در دوران جاهليت زمانی كه پيامبر(ص) برای هدايت مشركان مبعوث شد، تمام اهتمام خود را به حوزه فرهنگ، كه برگرفته از انديشه و تفكر است، معطوف كردند تا از اين طريق بتوانند به حوزه معرفت درونی انسان راه يابند و با بازخوانی مبانی معرفتی و اعتقادی آنان، مردم جاهل را تا جايگاه كرامت انسانی پيش برد و به رستگاری رساند.
نويسنده در ادامه به بررسی مباحثی مانند مؤلفههای حاكم بر سياستگذاری عمومی، مرزبانی حدود الهی، هدف يا وسيله بودن سياست، زمانهشناسی، مشاركت سياسی مردم، عدالتمحوری و عدالتگستری، میپردازد.
مقاله «مؤلفههای حاكم بر سياستگذاری عمومی در اسلام»، نوشته مهدی نادری باب اناری، در شماره 6 فصلنامه «خط اول»، به صاحب امتيازی و مدير مسئولی عبدالمطلب عبدالله و سردبيری سيدجلال دهقانی فيروزآبادی منتشر شده است.
مؤلف در اين باره نگاشته است: در شريعت اسلام يك رشته اصول و قوانين ثابت و پايدار است كه بايد بر سياستگذاریها در سطح جامعه، حاكم و دخيل باشد؛ تا حوزه عمل همخوان و همساز با حوزه نظر، در جهت تعالی انسان پيش رود. در اين مقاله ضمن بيان مبانی ثابت نظری دخيل در سياستگذاری عمومی، به اهميت والای آن از منظر شريعت اسلام پرداخته میشود.
در بخش مقدمه آمده است: تمدن اسلامی در دو سه قرن اخير با فاصله گرفتن از مبانی خود، در معرض ركود در حوزه انديشه و به تبع آن در حوزه عمل بوده است. لذا برای اينكه بار ديگر شاهد شكوفايی تمدن اسلامی باشيم نيازمند بازسازی و بازنگری در مفاهيم دين هستيم. يكی از حوزههای اصلی حكومتها در دوران مدرن، حوزه سياستگذاری است. در واقع اگر دولتها بتوانند در اين حوزه به موفقيت نسبی نائل شوند، حوزههای ديگر نظام اجتماعی، در سازگاری و همگرايی با يكديگر عمل خواهند كرد.
راجع به مفهومشناسی سياست در اسلام چنين نگاشته شده است: دين اسلام مجموعهای از تعاليم قدسی و الهی است كه از طريق وحی بر پيامبر اسلام(ص) نازل شد و بر آن است با برنامهای كه نويد آن را داده است، سعادت و تعالی بشر را تحقق بخشد. شريعت اسلام برخلاف ساير اديان به يك بعد از ابعاد وجودی انسان نپرداخته است؛ بلكه بر مبنای فطرت انسان، حاوی معارف و تعاليم ارزنده است.
در تبيين ضرورت و اهميت اين مبحث میخوانيم: در دوران جاهليت زمانی كه پيامبر(ص) برای هدايت مشركان مبعوث شد، تمام اهتمام خود را به حوزه فرهنگ، كه برگرفته از انديشه و تفكر است، معطوف كردند تا از اين طريق بتوانند به حوزه معرفت درونی انسان راه يابند و با بازخوانی مبانی معرفتی و اعتقادی آنان، مردم جاهل را تا جايگاه كرامت انسانی پيش برد و به رستگاری رساند.
نويسنده در ادامه به بررسی مباحثی مانند مؤلفههای حاكم بر سياستگذاری عمومی، مرزبانی حدود الهی، هدف يا وسيله بودن سياست، زمانهشناسی، مشاركت سياسی مردم، عدالتمحوری و عدالتگستری، میپردازد.
مقاله «مؤلفههای حاكم بر سياستگذاری عمومی در اسلام»، نوشته مهدی نادری باب اناری، در شماره 6 فصلنامه «خط اول»، به صاحب امتيازی و مدير مسئولی عبدالمطلب عبدالله و سردبيری سيدجلال دهقانی فيروزآبادی منتشر شده است.
