به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) شعبه آذربايجانشرقی، به نقل از روابط عمومی اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامی آذربايجانشرقی، "علی داننده" در همايش سراسری بزرگداشت مقام علمی و ادبی استاد "محمد عابد" در تبريز با اشاره به ابعاد شخصيتی استاد عابد اظهار داشت: روح اين استاد فقيد متاثر از آموزههای حضرات معصومين (ع) بود و اين امر وی را اديبی فاضل و ثناگستر خاندان عصمت و طهارت (ع) ساخته بود.
وی با اشاره به اينكه اشعار استاد عابد در رثای اهل بيت و ائمه اطهار (ع) كم نظير است، افزود: استاد عابد شاعری خوش قريحه بود كه روح اسلام و فلسفهی نهضت كربلا را با تمام جان درك كرده و طبع لطيف و ساحر خود را در تبيين وقايع نهضت عاشورا پرورده بود.
داننده گفت: زنده ياد عابد تبريزی در وادی عرفان و ادب هنرمندی نامدار و حافظ كلام الهی بود و اشعار نغز و پرمحتوای اين شاعر بزرگ نشانگر ضمير روشن و سرشت پاك اوست.
اين مسئول با اشاره به اشعار گرانسنگ استاد عابد، وی را بزرگمردی از سلاله عاشقان راستين ائمه اطهار (ع) دانست و گفت: اين شاعر عارف، حقايق قرآن و اهل بيت را با قلمی توانا به تصوير كشيده است و محققان بايد برای دستيابی به عمق كلام و قدرت بيان وی در آثار ارزشمندش غور و تفحص كنند.
داننده با تاكيد بر اينكه مضامين اشعار استاد عابد دارای هدف ،فصاحت و بلاغت فراگيری است، افزود: اشعار استاد دارای محتوايی متعالی و برخوردار از بدايع بی بديل و تشبيهاتی بی نظير است كه در عين زيبايی از صحت و درستی شايستهای در تبيين روايات و احاديث برخوردار بوده و شكوه كلام پرانسجام وی در تبيين قيام عظيم عاشورا و رسالت امام حسين (ع) تحسين برانگيز است.
مديركل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان آذربايجان شرقی با اشاره به اجرای طرح بزرگداشت مفاخر، گفت: خاك زرخيز آذربايجان بزرگان دينی، علمی و ادبی فراوانی را در دامن خود پرورانده كه معرفی و تبيين اهداف متعالی اين بزرگان اهتمام و توجه ويژهای را میطلبد.
اين مسئول از احداث موزه علما، شعرا و هنرمندان در آيندهای نزديك در تبريز خبر داد.
استاد محمّد عابد در سال 1314 در محله خيابان شهر تبريز در يك خانواده مذهبی كه همه فضای لاهوتی آن از منار معنويت مستنير بود، ديده به جهان گشود و از ميامين همين انوار عرفان و جلوات ايمان بود كه جان و دل وی با انوار لاهوتی منور گرديد و همه ذرات وجودش در روشنای صفاگاهان ايمان و عرفان صفا يافت، پدر استاد عابد، شادروان استاد مولانا كه در شعر «يتيم» تخلص میكرد، در عصر خود از نخبه شاعران و قدوه عارفان بود.
شادروان از همان دوران كودكی پا به پای پدر بزرگوارش مرحوم «مولانا يتيم» كه معروف به فضل و تقوی بود رشد و نمو كرد و با هوش سرشاری كه داشت از مكتب پدر، آنچه نياز بود آموخت.
در اول جوانی در بازار تبريز مشغول كار گرديد و در سال 1344 (هـ . ش) كارمند رسمی بانك تجارت شد و بعد از 30 سال خدمت خالصانه در سال 1374 به افتخار بازنشستگی نائل آمد و روح قناعتی كه خداوند متعال به او بخشيده بود با عزت و سربلندی زندگی كرد.
استاد تحصيلات حوزوی داشت و در اكثر علوم معارف اسلامی از جمله: فقه و اصول، فلسفه و عرفان، ادبيات عرب و پارسی و تفسير قرآن دانشمندی صاحبنظر و استادی توانا بود، و با بزرگانی چون استاد جعفری، استاد عمران صلاحی، مرتضوی، خيامپور، ترجانیزاده و آيتالله سلطانالقرايی و... مراوده علمی و ادبی داشت كه آثار ارزشمند و بینظيرش گويای استادی اوست.
از استاد عابد سه مجموعه شعر با عنوانهای "مهر در شفق"، "ماه در محاق"، "ستاره سحرگاهی" و همچنين ديوان اشعار به يادگار مانده است.