ركن اصلی پوشش در اسلام، حفظ شأن انسان بودن است
گروه اجتماعی: كارشناس و مشاور مذهبی در خراسان جنوبی گفت: در اسلام هيچ رنگی حرام نبوده و تنها بسته به موقعيتهای مختلف، برخی رنگها در شأن انسانيت نيست، ركن اصلی پوشش در اسلام نيز همين حفظ شأن انسان است.
رحيمه فندرسكی، كارشناس و مشاور مذهبی در خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شعبه خراسان جنوبی، با تأكيد بر اينكه پوشش از نگاه دین اسلام به دو بخش «پوشش جمال» و «پوشش جلال» تقسيم میشود، گفت: دين مبين اسلام علاوه بر اينكه پوششهای خاص و مناسبی برای موقعيتهای مختلف همچون نماز خواندن و مجامع عمومی تعريف كرده است، برخی پوششها را نيز منع كرده و اين پوششها همان پوششهای جلال انسان هستند.
وی افزود: اين امر كه اسلام مخالف تنوع و زيبايی است، مسئلهای غلط بوده چراكه دين اسلام برای موقعيتها و محلهای مختلف، لباس و پوشش متفاوت و زيبا را جايز دانسته، اما اين تفاوت، در نظافت و زيبايی است و نه در عريانی و زير سؤال بردن شأن انسان.
اين مشاور مذهبی با اشاره به اينكه لباس و پوشش ممنوعه در اسلام، پنج قسم است، گفت: لباس و پوشش غصبی، لباس مهيج و پوششی كه سبب تحريك ديگران شود، لباس مختص، لباس نكار و لباس شهرت، پنج گروه از لباسهايی هستند كه دين اسلام، انسان را از استفاده از آن منع كرده است.
فندرسكی تصريح كرد: لباس شهرت، لباسی است كه در شأن انسان نبوده و او را انگشت نما كند و اين انگشتنما شدن میتواند به سبب رنگ، نوع دوخت و نوع طراحی لباسی باشد كه انسان در موقعيتها و محلهای مختلف بر تن میکند.
وی ادامه داد: در اسلام هيچ رنگی حرام نبوده و تنها بسته به موقعيتهای مختلف، برخی رنگها در شأن انسانيت نيست، رنگ اصلی پوشش در اسلام نيز همين حفظ شأن انسانيت است.
اين مشاور مذهبی يادآور شد: از آنجايیكه حضرت زهرا(س)، رئيسالشفعا بوده و هرچه انسان به ايشان نزديكتر باشد، شفاعت او به يقين نزديكتر است، پوششهای بيشتر به حضرت زهرا(س) به بانوان پيشنهاد داده میشود.
وی، نوع پوشش را در مقابل محارم و همچنين همجنسان نيز مورد تبيين در اسلام دانست و خاطرنشان كرد: پوشش در اسلام برای بانوان حد و حدودی را بيان میكنند و اگر زينت گردن، صورت و مچ دست سبب ايجاد مفسر و به نگاه انداختن ديگری باشد نيز بايد برداشته شود.
وی افزود: اين امر كه اسلام مخالف تنوع و زيبايی است، مسئلهای غلط بوده چراكه دين اسلام برای موقعيتها و محلهای مختلف، لباس و پوشش متفاوت و زيبا را جايز دانسته، اما اين تفاوت، در نظافت و زيبايی است و نه در عريانی و زير سؤال بردن شأن انسان.
اين مشاور مذهبی با اشاره به اينكه لباس و پوشش ممنوعه در اسلام، پنج قسم است، گفت: لباس و پوشش غصبی، لباس مهيج و پوششی كه سبب تحريك ديگران شود، لباس مختص، لباس نكار و لباس شهرت، پنج گروه از لباسهايی هستند كه دين اسلام، انسان را از استفاده از آن منع كرده است.
فندرسكی تصريح كرد: لباس شهرت، لباسی است كه در شأن انسان نبوده و او را انگشت نما كند و اين انگشتنما شدن میتواند به سبب رنگ، نوع دوخت و نوع طراحی لباسی باشد كه انسان در موقعيتها و محلهای مختلف بر تن میکند.
وی ادامه داد: در اسلام هيچ رنگی حرام نبوده و تنها بسته به موقعيتهای مختلف، برخی رنگها در شأن انسانيت نيست، رنگ اصلی پوشش در اسلام نيز همين حفظ شأن انسانيت است.
اين مشاور مذهبی يادآور شد: از آنجايیكه حضرت زهرا(س)، رئيسالشفعا بوده و هرچه انسان به ايشان نزديكتر باشد، شفاعت او به يقين نزديكتر است، پوششهای بيشتر به حضرت زهرا(س) به بانوان پيشنهاد داده میشود.
وی، نوع پوشش را در مقابل محارم و همچنين همجنسان نيز مورد تبيين در اسلام دانست و خاطرنشان كرد: پوشش در اسلام برای بانوان حد و حدودی را بيان میكنند و اگر زينت گردن، صورت و مچ دست سبب ايجاد مفسر و به نگاه انداختن ديگری باشد نيز بايد برداشته شود.
