معرفی مفاخر و مشاهير خراسان شمالی/ اديب بجنوردی
گروه اجتماعی: سيدحسين موسوی نسل، معروف به اديب بجنوردی(جاجرمی)، فرزند ميرزا ابوالحسن، در سال 1300 ه.ق 1259 ه.ش، در قريه خراشاه جاجرم واقع در 60 كيلومتری جنوب بجنورد، به دنيا آمد.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان شمالی، اديب بجنوردی در سن هفت سالگی به مكتب سپرده شد و دروس مقدماتی و صرف و نحو و خواندن قرآن مجيد را، در آنجا آموخت.
سيدحسين، تمام مراحل فرهنگی را در خراسان طی كرد. او علوم رايج، فنون متنوع ادب، فقه، اصول، حكمت، رياضی و اندكی علم طب را نزد استادان، در مشهد مقدس فرا گرفت و به قوت حافظه و شوق فطری و پشتكار، از فضلای جامع اين عصر بود.
وی علاوه بر علو مقام علمی، طبعی منيع و خلقی عالی داشت، همچنين در حين تحصيل چنانكه مرسوم بود به تدريس هم اشتغال داشت. اديب، علاوه بر داشتن سمتهای رئيس اوقاف و كفالت فرهنگ، در دبيرستان نيز تدريس میكردند.
اديب در سال 1326 ش به تهران منتقل شد و معاونت و مشاورت فنی كتابخانه ملی به عهدهاش واگذار شد. وی در همين سمت، از فرهنگ بازنشسته شد و از آن به بعد، در رديف استادان دانشگاه تهران، در دانشكده معقول و منقول شروع به تدريس دروس حكمت، منطق و كلام كرد.
اديب بجنوردی، در اواخر عمر پس از چند سال تحمل بيماری و رنج و مرارت، عاقبت در روز يكشنبه، 4 شهريور 1341 ربيعالاول 1382 ه.ق در تهران، دعوت حق را لبيك و به سرای ابدی شتافت. جنازه او را به مشهد انتقال دادند و در رواق دارالعزه حرم مطهر حضرت رضا(ع)، آسايشگاه پاسداران آستان قدس به خاك سپردند.
مرحوم اديب بجنوردی علاوه بر جزوات درسی كه برای دانشجويان تهيه كرد، چند كتاب و جزوه خطی نيز تأليف كرد كه میتوان به كتابهای «سير طبيعت»، «مقدمهای بر توحيد مفضل» و كتابی در منطق اشاره كرد. همچنين از آن مرحوم جزوهای در معراج و مقالههايی در مجلههای الكمال، تمدن و خرد به چاپ رسيده است.
سيدحسين، تمام مراحل فرهنگی را در خراسان طی كرد. او علوم رايج، فنون متنوع ادب، فقه، اصول، حكمت، رياضی و اندكی علم طب را نزد استادان، در مشهد مقدس فرا گرفت و به قوت حافظه و شوق فطری و پشتكار، از فضلای جامع اين عصر بود.
وی علاوه بر علو مقام علمی، طبعی منيع و خلقی عالی داشت، همچنين در حين تحصيل چنانكه مرسوم بود به تدريس هم اشتغال داشت. اديب، علاوه بر داشتن سمتهای رئيس اوقاف و كفالت فرهنگ، در دبيرستان نيز تدريس میكردند.
اديب در سال 1326 ش به تهران منتقل شد و معاونت و مشاورت فنی كتابخانه ملی به عهدهاش واگذار شد. وی در همين سمت، از فرهنگ بازنشسته شد و از آن به بعد، در رديف استادان دانشگاه تهران، در دانشكده معقول و منقول شروع به تدريس دروس حكمت، منطق و كلام كرد.
اديب بجنوردی، در اواخر عمر پس از چند سال تحمل بيماری و رنج و مرارت، عاقبت در روز يكشنبه، 4 شهريور 1341 ربيعالاول 1382 ه.ق در تهران، دعوت حق را لبيك و به سرای ابدی شتافت. جنازه او را به مشهد انتقال دادند و در رواق دارالعزه حرم مطهر حضرت رضا(ع)، آسايشگاه پاسداران آستان قدس به خاك سپردند.
مرحوم اديب بجنوردی علاوه بر جزوات درسی كه برای دانشجويان تهيه كرد، چند كتاب و جزوه خطی نيز تأليف كرد كه میتوان به كتابهای «سير طبيعت»، «مقدمهای بر توحيد مفضل» و كتابی در منطق اشاره كرد. همچنين از آن مرحوم جزوهای در معراج و مقالههايی در مجلههای الكمال، تمدن و خرد به چاپ رسيده است.
