انتشار رباعیهای رضا اسماعيلی در سوگ بانوی دو عالم
گروه ادب: رضا اسماعيلی، شاعر انقلاب و آيينی كشورمان، رباعیهای متعددی به مناسبت شهادت بانوی دو عالم سروده است كه چند قطعه از آنها در ايكنا منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری بين المللی قرآن(ايكنا)، رضا اسماعيلی، شاعر انقلابی و آيينی كشورمان، رباعیهای متعددی درباره حضرت فاطمه زهرا(س) و به مناسبت شهادت ام ابيها سروده است كه 14 رباعی از وی در كتاب «ملكوت كلمات» درج و در زير آورده شده است.
«يك جرعه شيدايی
بيا يك جرعه شيدايی بنوشيم
علیگويان، شكيبايی بنوشيم
بيا از جام دلهای شكسته
دوبيتیهای زهرايی بنوشيم
***
تابوت بر دوش
ببين تابوت بر دوش است، حيدر
عزدار و سيهپوش است، حيدر
فروغ جان زهرا، گشته خاموش
كه با غربت همآغوش است، حيدر
***
يا زهرا(س)
بيا تا نمنم غم را بچينيم
به روی فرشی از ماتم نشينيم
بيا از باغ لبهای عزادار
شبی يك غنچه «يا زهرا» بچينيم
***
دل پهلو شكسته
شبی از عافيت، دل را تكاندم
دلم را بر لب خنجر نشاندم
پس از آن، با دلی پهلو شكسته
دو ركعت داغ زهرا، سرخ خواندم
***
جستوجو
به دنبال تو میگردند خسته
كبوترهای عاشق، دستهدسته
نشانی از مزارت نيست، افسوس!
گل من، ای گل پهلو شكسته!
***
گل زهرا(س)
بيا گلهای خاكستر بچينيم
گل زخمی، گل پرپر بچينيم
بيا از باغ زخم فرق حيدر
گل زهرا، گل اطهر بچينيم
***
ديوار و در
گل زهرا، گل پرپر، گل زخم!
گل گلخانه حيدر، گل زخم
تو را ديوار و در، كردند پرپر
چه سنگين است اين باور، گل زخم
***
تابوت گل
شب و تابوت گل، بر دوش حيدر
ردايی از جنون، تنپوش حيدر
شب و پيمانهای لبريز غربت
به دستان مصيبتنوش حيدر
***
شهيد عشق
تو ای زهرا، تو ای زخم معطر!
تو ای شأن نزول سبز كوثر!
نشانی نيست از قبر غريبت
شهيد عشق، ای گلزخم پرپر!
***
هوای گريه
نشسته بر دلم، گرد غم امشب
همآغوش عروس دردم امشب
ز داغ حضرت زهرا(س)، پريشان
دوبيتی میسرايم، نمنم امشب
***
نام زهرا(س)
لبم از نام زهرا شد معطّر
دلم را كرد عشق او، مسخّر
چو ياد آوردم از پهلوی او، ريخت
دو بيتی خون دل، بر روی دفتر
***
گلاب زخم
شبی مجنون، پريشان شد دل من
به بوی زخم، مهمان شد دل من
چو نوشيد از گلاب زخم زهرا(س)
گلستان در گلستان شد، دل من
***
حُسن زهرا
نسيم عطر احمد را ببوسم
فروغ عشق سرمد را ببوسم
ز باغ حُسن زهرا، گل بچينم
محمّد را، محمّد را، ببوسم
***
عروس داغپيشه
گل زهرا، عروس داغپيشه!
عروس سُرخروی زخم ريشه!
از آن روزی كه پرپر شد نگاهت،
تو را من داغدارم، تا هميشه!»
«يك جرعه شيدايی
بيا يك جرعه شيدايی بنوشيم
علیگويان، شكيبايی بنوشيم
بيا از جام دلهای شكسته
دوبيتیهای زهرايی بنوشيم
***
تابوت بر دوش
ببين تابوت بر دوش است، حيدر
عزدار و سيهپوش است، حيدر
فروغ جان زهرا، گشته خاموش
كه با غربت همآغوش است، حيدر
***
يا زهرا(س)
بيا تا نمنم غم را بچينيم
به روی فرشی از ماتم نشينيم
بيا از باغ لبهای عزادار
شبی يك غنچه «يا زهرا» بچينيم
***
دل پهلو شكسته
شبی از عافيت، دل را تكاندم
دلم را بر لب خنجر نشاندم
پس از آن، با دلی پهلو شكسته
دو ركعت داغ زهرا، سرخ خواندم
***
جستوجو
به دنبال تو میگردند خسته
كبوترهای عاشق، دستهدسته
نشانی از مزارت نيست، افسوس!
گل من، ای گل پهلو شكسته!
***
گل زهرا(س)
بيا گلهای خاكستر بچينيم
گل زخمی، گل پرپر بچينيم
بيا از باغ زخم فرق حيدر
گل زهرا، گل اطهر بچينيم
***
ديوار و در
گل زهرا، گل پرپر، گل زخم!
گل گلخانه حيدر، گل زخم
تو را ديوار و در، كردند پرپر
چه سنگين است اين باور، گل زخم
***
تابوت گل
شب و تابوت گل، بر دوش حيدر
ردايی از جنون، تنپوش حيدر
شب و پيمانهای لبريز غربت
به دستان مصيبتنوش حيدر
***
شهيد عشق
تو ای زهرا، تو ای زخم معطر!
تو ای شأن نزول سبز كوثر!
نشانی نيست از قبر غريبت
شهيد عشق، ای گلزخم پرپر!
***
هوای گريه
نشسته بر دلم، گرد غم امشب
همآغوش عروس دردم امشب
ز داغ حضرت زهرا(س)، پريشان
دوبيتی میسرايم، نمنم امشب
***
نام زهرا(س)
لبم از نام زهرا شد معطّر
دلم را كرد عشق او، مسخّر
چو ياد آوردم از پهلوی او، ريخت
دو بيتی خون دل، بر روی دفتر
***
گلاب زخم
شبی مجنون، پريشان شد دل من
به بوی زخم، مهمان شد دل من
چو نوشيد از گلاب زخم زهرا(س)
گلستان در گلستان شد، دل من
***
حُسن زهرا
نسيم عطر احمد را ببوسم
فروغ عشق سرمد را ببوسم
ز باغ حُسن زهرا، گل بچينم
محمّد را، محمّد را، ببوسم
***
عروس داغپيشه
گل زهرا، عروس داغپيشه!
عروس سُرخروی زخم ريشه!
از آن روزی كه پرپر شد نگاهت،
تو را من داغدارم، تا هميشه!»
